ตอนที่ 7 ยุ่งกับการเป็นหม้าย

คิ้วไอรินกระตุกเมื่อได้ยินคำถากถางเหน็บแนมเล็กน้อยของชานนท์ เขาว่างไปประชุมกับจิตรี ถึงขนาดมีเวลาพาเธอไปลองชุดแต่งงาน แต่พอมาเป็นเรื่องเซ็นใบหย่า เขากลับรู้สึกรำคาญที่ต้องรออีกแค่ยี่สิบนาที เหอะ! เขาต้องเข้าใจอะไรใหม่ซะหน่อยนะ ฉันต่างหากที่ตัดสินใจไม่ฉีกหน้าเขากับจิตรีที่จงใจทำลายชีวิตแต่งงานของเรา ไม่ใช่ฉันที่เป็นคนไปทำลายของพวกเขา!

เมื่อคิดได้เช่นนี้ไอรินก็พยายามสงบสติอารมณ์โดยการสูดหายใจเข้าลึก จู่ๆ เธอก็ได้ยินเสียงเคาะประตูจากปลายสาย “ชานนท์ คุณไม่ได้ไปที่สำนักงานเขตใช่หรือเปล่า” ไอรินเปลี่ยนเรื่องทันที

“คุณคิดว่าทุกคนจะมีนิสัยชอบกลับคำแบบคุณเหรอ” ชานนท์แค่นเสียงเย็นชา

เมื่อไอรินได้ยินเขาพูดเช่นนั้นก็มั่นใจในทันทีว่าอีกฝ่ายไม่ได้ไปที่สำนักงานเขต “อ้อเหรอ งั้นก็ถ่ายรูปทางเข้าสำนักงานเขตส่งมาให้ฉะ—”

ชานนท์ตัดสายทิ้งทันทีก่อนที่เธอจะพูดจบประโยค

หญิงสาวโยนโทรศัพท์เก็บไว้ก่อนจะสบถด้วยเสียงต่ำ “โอ๊ย! เฮงซวยเอ๊ย!”

ทางฝั่งลินดาที่กำลังจัดชุดที่เพิ่งเปลี่ยนก็เข้าไปร่วมผสมโรงด่าชานนท์เช่นกัน “เขาไปทำเรื่องเสื่อมเสียเลวทรามอะไรอีกล่ะคราวนี้”

ไอรินที่โกรธเป็นฟืนเป็นไฟตอบอย่างไม่สบอารมณ์ “ใครจะไปรู้! ฉันยอมรับนะว่าฉันเป็นคนผิดที่ไปสาย ฉันก็เลยบอกให้เขารอสักหน่อย กลายเป็นว่าเขาก็ไม่ได้ไปที่สำนักงานเขตเหมือนกัน แต่ยังกล้าดีที่จะมาอารมณ์เสียใส่ฉัน!” หึ! คิดว่าตัวเองจะทำอะไรก็ได้ในขณะที่ฉันทำไม่ได้งั้นเหรอ!

ทันทีที่ไอรินเอ่ยคำนั้น ลินดาก็ได้รับข้อความจากโทรศัพท์ เธอหยิบขึ้นมาดูแล้วกลอกตาด้วยความรังเกียจ หลังจากนั้นเธอก็ยื่นโทรศัพท์ให้ไอรินดู “ชานนท์จ่ายเงินมหาศาลเพื่อจองนัดกับเธอวันมะรืนนี้”

จะพูดให้ถูกก็คือ ชานนท์ต้องการพบอลิซ โถๆ คนที่รอฉันอีกยี่สิบนาทีไม่ได้ แต่กลับมีเวลามานัดพบอลิซเนี่ยนะ

ไอรินคิดได้ดังนี้ก็แทบจะบีบโทรศัพท์จนแตก ดวงตาเธอเปลี่ยนเป็นเย็นยะเยือกขณะเอ่ยปาก “ฉันยุ่งกับการเป็นหม้ายอยู่”

ตอนนี้เธอมีเพียงความคิดเดียวในใจ ซึ่งคือต้องหย่าให้ได้ ฉันต้องดำเนินการเรื่องหย่าให้เสร็จโดยด่วน!

ลินดาเอาโทรศัพท์มาเล่นครู่หนึ่งก่อนจะโควตข้อความของไอรินและตอบผู้ช่วยไป