1

"พระชายา เพคะ" อีอีเขย่าร่างเจ้านายหลายวันมานี้ พระชายาผู้งดงามหรือ หลี่ซินที่แต่งเข้ามาในฐานะชายาเอก ด้วยนิสัยของนางทำให้หยางอ๋องนึกชัง วันแต่งงานหยางอ๋องเดินทางไปเมืองจินเพื่อทำสงครามกับแคว้นฉู่ที่บุกเมืองจินที่เป็นของแคว้นชิง หลี่ซินแต่งเข้ามาในจวนอ๋องได้หกเดือนแล้ว

ท่านอ๋องไหว้ฟ้าดินกับนางเสร็จแล้วออกเดินทาง ทิ้งนางไว้ที่เมืองหลวงอย่างเดียวดาย การแต่งงานครั้งนี้เป็นสมรสพระราชทานแต่ก็ไม่เคยอยู่ในสายตาของหยางอ๋องเลยแม้แต่น้อย

หลี่ซินขึ้นชื่อเป็นหญิงงามอันดับหนึ่งแห่งแคว้นชิง แต่ก็เป็นนางร้ายอันดับหนึ่งเช่นกัน ด้วยเหตุผลนี้จึงไม่มีผู้ใดอยากจะหมั้นหมายกับนาง อีกทั้งนางยังพึงใจในตัวหยางอ๋องไม่น้อย

เรื่องสมรสราชทานนั้นราชครูหลี่เจิ้งบิดาของนางรับใช้ฝ่าบาทมานานจึงให้ฝ่าบาทพระราชสมรสให้แก่บุตรี

ฉู่เฟิงนั้นเป็นฮ่องเต้ที่ให้ความสำคัญแก่ขุนนางใหญ่ อย่างราชครูหลี่ไม่น้อย ที่คอยเป็นทั้งสหายที่เขาไว้ใจ กระนั้นเขาจึงทำตามคำขอของราชครูหลี่

ใบหน้างามซีดเซียวยิ่งนัก ดวงตาหงส์ขยับเปลือกตาขึ้นมา สถานที่แห่งนี้ช่างไม่คุ้นเคยเอาเสียเลย

"พระชายาฟื้นแล้ว" อีอีพลันนั่งกุมมือเจ้านาย ดีใจจนไม่ยอมปล่อยมือ

หลี่ซินตกใจ เหตุใดสตรีนางนี้เรียกนางว่าพระชายา นางจำได้ว่า นางเดินเล่นที่กำแพงเมืองจีนแล้วเป็นลมหมดสติไป หรือว่านางจะตายแล้ว

ความทรงจำเจ้าของร่างเดิมไหลเข้าสู่สมองของหลี่ซิน

เจ้าของร่างเดิมมีนามว่าหลี่ซินอายุสิบหกปี เป็นสตรีที่งดงามในแคว้นชิง แต่ทว่าก็เป็นสตรีที่ร้ายกาจเช่นกัน

เจ้าของร่างเดิมป่วยตายรึ

หลี่ซินข้ามภพเข้ามาในยุคจีนโบราณ เมื่อหลายพันปีก่อน ที่ไม่มีในประวัติศาสตร์จีน

นางจึงค่อย ๆ ลุกขึ้นเดินไปที่หน้าคันฉ่องสีเหลืองทอง ดวงตางามเบิกกว้างขึ้น

พบว่าใบหน้าสตรีนางนี้งดงามยิ่งนัก ดวงตาหงส์กลมโตราวกับดวงจันทรามีประกายแวววาวระยิบระยับ คิ้วงามดั่งคันศร จมูกเรียวแหลมเชิดขึ้นเล็กน้อย นี่ถ้าในยุคปัจจุบันสตรีนางต้องโดนทักว่าเสริมจมูกแน่นอน

อีกทั้งริมฝีปากบางเฉียบอวบอิ่มสีชมพูน่าจุมพิต คางแหลมเล็กราวกับเสริมสิริโคน ไม่นางงดงามราวกับนางสวรรค์มาจุติเสียจริง ยังไม่หมดเพียงแค่นี้ มืองามจับที่ทรวงอกพบว่ามีก้อนแข็งขนาดใหญ่ตั้งอยู่

โอ้ว !!! แม่เจ้า โนตมของสตรีนางนี้ช่างใหญ่เสียจริง นับว่าเป็นสตรีที่สมบูรณ์แบบ ใบหน้า ทรวงอก โดยงดงามเกินคำบรรยาย แต่เสียอย่างเดียว ร่างกายขี้โรคไปหน่อย

"พระชายาท่านจับทรวงอกทำไมเพคะ" อีอีสาวใช้ของพระชายาสงสัย

หลี่ซินหันกลับมามองอีอี ใบหน้าสาวใช้ช่างกลมน่ารักเสียจริง แต่เสียอย่างเดียวจมูกของอีอีราวกับมีล้อรถม้าทับไว้ เหลือเพียงแค่รูหายใจเท่านั้น

"ข้า รู้สึกเหนื่อย"

"พระชายาของบ่าว บ่าวคิดว่าท่านจะจากบ่าวไปเสียแล้ว อยู่ ๆ ท่านก็นอนไม่ตื่นสองวันเต็ม ๆ พอบ่าวจะไปตามท่านหมอ คนของหยางอ๋องขัดขวางไว้"