บทที่ 7

บทที่ 7

เหลียนหรูเซียนทักทายพี่ชายของสหายอย่างเป็นกันเอง เพราะรู้จักกันมานาน และตอนเด็ก ๆ นางก็ไปเล่นที่จวนตระกูลจินอยู่บ่อย ๆ ทำให้สนิทสนมกันไปโดยปริยาย

“พี่หยวนไม่ได้เจอกันเสียนาน เชิญนั่งก่อนเจ้าค่ะ” หญิงสาวเป็นคนเชิญคนมาใหม่ด้วยตนเอง ต่างจากแขกคนเมื่อครู่ที่เขาแทบจะไม่ชายตาแล

“ไม่ได้พบหน้ากันเสียนาน เซียนเอ๋อร์สบายดีหรือไม่” จินหมิงหยวนพูดด้วยน้ำเสียงอบอุ่นไม่ต่างจากสีหน้าที่แสดงออกมา มองคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยสายตาเป็นประกาย ไม่ได้เจอนางนานสองปี ทว่าความรู้สึกที่เขามีให้นางกลับไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด

“พี่ใหญ่มาได้อย่างไร มิใช่บอกว่าจะอ่านตำราเตรียมสอบหรอกหรือ” จินหลันเล่อถามพี่ชาย เพราะเจ้าตัวเป็นคนบอกนางเองว่าอีกไม่นานก็จะสอบแล้ว เลยอยากเก็บตัวอ่านหนังสืออยู่ที่จวน

“ออกมาคลายเบื่อเสียหน่อยก็ดี จึงได้มาหาพวกเจ้าสองคนที่นี่” ผู้เป็นพี่ชายหันไปพูดกับน้องสาว เขาคิดอยู่นานว่าจะมาหากพวกนางดีหรือไม่ แต่ทนเสียงเรียกร้องในใจไม่ไหวจึงได้มาหานางที่นี่ ไม่ได้พบหน้ากันมาสองปีจึงอยากจะรู้ว่าเหลียนหรูเซียนสบายดีหรือไม่ เลยมาอยู่ตรงนี้ตอนนี้

“อ๋อออ ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ดีกว่า ข้าคิดว่าพี่ใหญ่มีจุดประสงค์อื่นเสียอีก” จินหลันเล่ออดหยอกเย้าพี่ชายไม่ได้ เพราะรู้จุดประสงค์ที่มาวันนี้ดี คงไม่ได้อยากเจอหน้านางกระมังเพราะเห็นหน้ากันอยู่ทุกวัน

เหลียนหรูเซียนยิ้มบาง ๆ เมื่อเห็นสองพี่น้องถกเถียงกัน เพราะทั้งสองก็เป็นเช่นนี้อยู่เป็นประจำ “ข้าสบายดีเจ้าค่ะ แล้วพี่หยวนเล่าเจ้าคะสบายดีหรือไม่ไม่ได้เจอกันเสียนาน” นางจำได้ว่าตอนเด็ก ๆ นางและเขาได้เจอกันบ่อย ๆ และเขาก็ใส่ใจนางไม่ต่างจากน้องสาวของตนเอง ทำให้นางรักและเคารพเหมือนพี่ชายคนหนึ่ง

“ข้าสบายดี ออกจะปวดหัวเสียด้วยซ้ำเพราะมีตัวป่วนอยู่ด้วย” เขาหันไปมองน้องสาวที่มักจะสร้างเรื่องให้เขาปวดหัวอยู่เป็นประจำ ขนาดเขาหนีไปต่างเมืองแล้วยังจะตามเขาไปอีก

“ท่านพี่ก็พูดเกินไป ข้ามิได้เป็นเช่นนั้นเสียหน่อย” จินหลันเล่อทำหน้ายู่ นางแค่หนีออกไปเที่ยวเล่นนอกเมืองหลวงด้วยทำมาเป็นบ่น หากมีคนอื่นตามไปด้วยคงจะยิ้มหน้าบาน

“น้อยไปน่ะสิ”

สองสหายหัวเราะออกมาพร้อมกัน ด้วยรู้อยู่แล้วว่าที่อีกฝ่ายพูดออกมานั้นไม่เกินจริง จินหลันเล่อนั้นถือได้ว่าเป็นตัวป่วน เพราะอีกฝ่ายมักจะพานางทำเรื่องที่เหนือความคาดหมายอยู่บ่อย ๆ

ทั้งสามพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน โดยไม่รู้เลยว่าตอนนี้มีคนคอย

ด้อม ๆ มอง ๆ อยู่ที่หน้าประตูจวน