7 - จูบแรก….

ฉันส่งข้อความไปบอกเฮียคานส์ไว้ก่อนว่าจะแวะมาทำแผลให้พี่เลย์ที่คอนโดก่อนจะกลับบ้าน พร้อมกับบอกเหตุผลร่ายยาวเพื่อให้เฮียเข้าใจ ขืนบอกไปสั้นๆ ฉันเจอเฮียดุแน่ๆ

ณ คอนโดพี่เลย์

พอเข้ามาในห้องพี่เลย์ก็ทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาด้วยท่าทางหงุดหงิด ส่วนฉันก็มองหากล่องที่ใส่อุปกรณ์ทำแผล แต่หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ

“กล่องปฐมพยาบาลอยู่ไหนเหรอคะ ?”

พี่เลย์ไม่ตอบอะไรแค่ชี้นิ้วบอก ทำให้ฉันมองเห็นกล่องปฐมพยาบาลที่มองหาอยู่นาน

ฉันรีบเดินไปหยิบกล่องมา ก่อนจะถือมาวางตรงหน้าพี่เลย์แล้วรีบเปิดมันออกควานหาอุปกรณ์ล้างแผล

กริ๊ง~ เสียงโทรศัพท์ของพี่เลย์ดังขึ้น พี่เลย์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดรับสาย

( ว่าไงเฮีย ) ฉันรู้ได้ทันทีว่าคนที่โทรมาหาพี่เลย์ต้องเป็นเฮียคานส์แน่ๆ

( เออเฮียรู้แล้ว ย้ำมากเดี๋ยวก็ทำจริงๆ แม่ง!!) ในขณะที่พูดโต้ตอบพี่เลย์มองใบหน้าของฉันอยู่แทบจะตลอดเวลา

พี่เลย์กดวางสาย ก่อนจะมองฉันสายตาดุดัน

“เฮียว่าไงบ้างคะ”

“ยุ่งฉิบ!! เธอแม่งชอบหาเรื่องให้ฉันตลอดเวลาจริงๆ”

“อะ ไอริสยังไม่ได้หาเรื่องอะไรเลยนะคะ” ฉันเม้มปากแน่น อะไรอีก ทำไมต้องบ่นฉันด้วย

“จะทำแผลก็รีบๆ ทำ”

ฉันลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะเทน้ำยาล้างแผลใส่สำลี แล้วค่อยๆ ขยับตัวไปใกล้ๆ กับพี่เลย์

“ก้มหน้าลงมาหน่อยได้ไหมคะ” พี่เลย์ไม่พูดอะไรแต่เขาก็ยอมก้มหน้าลงมาเล็กน้อย

ฉันใช้สำลีแตะลงไปบนรอยแผลที่พี่เลย์โดนขวดฟาดบริเวณหน้าเนินหน้าผาก

“เจ็บไหมคะ” ฉันถามพี่เลย์ เพราะกลัวว่าเขาจะเจ็บ