8 - หงุดหงิด !!

พี่เลย์นะพี่เลย์ เพราะอะไรกับถึงได้มองเห็นฉันเป็นคนอื่นขนาดนั้น ทั้งที่เราโตมาด้วยกันแท้ๆ ถึงจะไม่ได้ถึงขั้นสนิทกันมาก แต่ก็เห็นกันมาตั้งแต่เด็ก ไม่น่าจะใจร้ายกับฉันมากขนาดนี้เลยนี่นา

“ค่ะ! ต่อไปไอริสจะไม่เสนอหน้ามาที่ห้องของพี่เลย์อีกแล้ว” ฉันถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วพูดในสิ่งที่พี่เลย์ต้องการจะได้ยิน “สบายใจแล้วนะคะ”

“อื้ม”

“ส่วนเรื่องที่พี่เลย์ เอ่อ จะ จูบไอริส ไอริสจะคิดซะว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น…”

“มันก็เรื่องของเธอ เพราะถ้าเป็นฉัน…ก็คงจะไม่ใส่ใจ”

ฉันถอนหายใจออกมาเบาๆ อีกครั้ง ก่อนจะเก็บอุปกรณ์ทำแผลให้เข้าที่แล้วยกไปเก็บไว้ที่เดิม

“ดะ เดี๋ยวไอริสโทรเรียกให้พี่โจ้มารับก็ได้ค่ะ แล้วจะบอกเฮียว่าพี่เลย์ปวดหัว เลยไปส่งที่บ้านไม่ได้”

พี่โจ้คือลูกน้องคนสนิทของเฮีย ไว้ใจได้ เพราะเวลาฉันอยากไปไหนถ้าเฮียไม่ว่างก็จะให้พี่โจ้พาไปตลอด

ฉันเห็นว่าพี่เลย์เงียบไปก็เลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากำลังจะกดโทรออกไปหาพี่โจ้

“ไม่ต้อง!!” โทรศัพท์ของฉันถูกพี่เลย์คว้าออกไปคามือ “หาเรื่องให้ฉันเจอบ่นหรือไง”

“จะไปส่งไอริสเองเหรอคะ”

“เออ!!”

ฉันสะดุ้งเล็กน้อยกับคำตอบของพี่เลย์ อะไรกันที่ทำให้พี่เลย์กลายเป็นคนขี้หงุดหงิดมากขนาดนี้ เพราะสถานะคู่หมั้นของเราอย่างงั้นเหรอ

ภายในรถ…

ฉันพยายามรวบรวมความกล้าทั้งหมดเพื่อถามในสิ่งที่ค้างคาใจในตอนนี้ แต่ด้วยความเงียบของพี่เลย์ จึงทำให้ฉันลังเล

“มีอะไรจะพูด ก็พูดมา”

ฉันรีบก้มหน้าลงทันทีเมื่อพี่เลย์ละสายตาออกจากถนนหันมาถามฉัน

“ระ รู้ได้ไงคะว่าไอริสจะถามอะไร…”

“เธอจ้องฉันขนาดนั้น คิดไว่าฉันไม่รู้ตัวเลยหรือไง”

“…..” ฉันเม้มปากแน่นด้วยความรู้สึกประหม่า ไม่คิดว่าตัวเองจะเผลอมองพี่เลย์จนกระทั่งเขารู้ตัวแบบนี้

“สรุปมีอะไรจะพูด ?” พี่เลย์ถามอีกครั้ง