บทที่ 101 การช่วยเหลืออย่างเร่งด่วนยามค่ำคืน

มีสายมาจากจ้าวอวิ๋น

เมื่อเขาเห็นชื่อของจ้าวอวิ๋นบนหมายเลขผู้โทร การแสดงออกของเยี่ยชิวจึงเปลี่ยนไป และเขามีลางสังหรณ์ว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นกับราชามังกร

เขากดเชื่อมต่ออย่างรวดเร็ว

"พี่จ้าว..."

ทันทีที่เยี่ยชิวพูด เสียงทุ้มลึกของจ้าวอวิ๋นดังมาจากปลายสายอีกด้าน "เยี่ยชิว ราชามังกรกำลังจะตาย"

หัวใจของเยี่ยชิวจมลง และเขาถามอย่างเร่งด่วน "สถานการณ์ของราชามังกรเป็นยังไงบ้าง?"

"เมื่อกี้นี้ ราชามังกรอาเจียนเป็นเลือด และอยู่ในอาการโคม่า ตอนนี้หัวใจของเขาเริ่มอ่อนแอลงเรื่อย ๆ แพทย์สาธารณสุขบอกว่าราชามังกรจะอยู่ได้ไม่นาน"

หัวใจของเยี่ยชิวเต้นแรง แม้ว่าเขาจะรู้ว่าราชามังกรมีเวลาเพียงไม่กี่วัน

"พี่จ้าว ไม่ว่าจะใช้วิธีไหนก็ตาม ต้องไม่ทำให้ราชามังกรหยุดหายใจ พี่ต้องรอให้ผมไปถึงก่อนนะ" เยี่ยชิวกล่าวว่า "ผมสามารถช่วยราชามังกรได้"

"จริงเหรอ?" จ้าวอวิ๋นมีความสุขมาก

"รอผมก่อน ฉันจะถึงที่นั่นเดี๋ยวนี้" เยี่ยชิววางสายโทรศัพท์ แล้วพูดกับกู่เฟิงว่า "น้องกู่ ฉันมีเรื่องด่วน ฉันต้องไปก่อน"

"พี่ไปก่อนเถอะ ฉันจะจัดการเรื่องต่าง ๆ ที่นี่เอง" กู่เฟิงยังเห็นว่าเยี่ยชิวกังวล และไม่ได้พูดอะไรมาก

เยี่ยชิวขับรถตรงไปที่ภูเขาอวิ๋นอู้

สามสิบนาทีต่อมา

เยี่ยชิวมาถึงภูเขาอวิ๋นอู้ ทันทีที่รถหยุด เขาเห็นแสงไฟภายในวิลล่าสว่างออกมา

ยามที่ประตูรู้จักเยี่ยชิว และเมื่อเขาเห็นเขา เขารีบเปิดประตู

เยี่ยชิวเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว เห็นจ้าวอวิ๋นและชายชราสองสามคนนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นจากระยะไกล

"เยี่ยชิว!"

เมื่อเห็นเยี่ยชิวปรากฏตัว จ้าวอวิ๋นดีใจมาก และรีบเดินไปที่ประตูเพื่อทักทายเขา

ร่องรอยของความอยากรู้อยากเห็นแวบขึ้นมาในดวงตาของชายชราหลายคน พวกเขาไม่เข้าใจว่าจ้าวอวิ๋นจะทักทายเด็กหนุ่มด้วยตนเองทำไม

"ราชามังกรอยู่ที่ไหน เขาเป็นยังไงบ้าง?" เยี่ยชิวถามอย่างเร่งรีบ

"ยังอยู่ในอาการโคม่าอยู่เลย" จ้าวอวิ๋นกล่าว

"พาปมไปหาราชามังกรหน่อยสิ ผมมีวิธีรักษาเขา"

"ตามฉันมา" จ้าวอวิ๋นนำเยี่ยชิวไป และกำลังจะเดินไปที่ห้องนอนของราชามังกร ทันใดนั้นก็มีเสียงที่ไม่เหมาะสมดังขึ้น

"เสี่ยวจ้าว รอก่อน" ชายชราผมขาวพูด แล้วมองเยี่ยชิวพร้อมถามว่า "นายเป็นหมอหรือเปล่า?"

เยี่ยชิวไม่ตอบ แต่ทำให้จ้าวอวิ๋นมีสีหน้าสับสน

จ้าวอวิ๋นแนะนำ "นี่คือซุนเซิ่งโซ่ว แพทย์ที่มีชื่อเสียงในเจียงโจว เขาและแพทย์อีกสามคนเป็นแพทย์ด้านสุขภาพของราชามังกร"

เยี่ยชิวกล่าวอย่างสุภาพกับซุนเซิ่งโซ่ว "สวัสดีครับผู้อาวุโส ผมชื่อเยี่ยชิว และผมเป็นศัลยแพทย์ที่โรงพยาบาลเจียงโจว"

"ศัลยแพทย์?" ซุนเซิ่งโซ่วขมวดคิ้ว และถามว่า "นายเพิ่งบอกว่านายมีวิธีที่จะช่วยราชามังกรได้ ฉันอยากจะถามว่าวิธีของนายคืออะไร?"

ชายชราอีกสามคนมองดูเยี่ยชิวอย่างสงสัยเช่นกัน

เยี่ยชิวไม่สามารถพูดได้ว่าเขาสามารถใช้วิชาเปิดดวงตาสวรรค์ได้แล้ว อย่างไรก็ตาม มันไม่น่าเชื่อเกินไป เขาพูดว่า "ขอโทษนะครับ ผมไม่สามารถบอกคุณได้"

"บอกมามันยากนักเหรอ? หรือนายไม่สามารถช่วยราชามังกรได้จริง ๆ?" น้ำเสียงของซุนเซิ่งโซ่วมีท่าทีไร้ความกรุณา

เยี่ยชิวดูสงบ และพูดว่า "ถ้าผมบอกว่ามีทาง มันต้องมีวิธี"

"ฉันไม่เชื่อ" ซุนเซิ่งโซ่วกล่าวว่า "ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ราชามังกรได้เชิญแพทย์ที่มีชื่อเสียงจากทั่วทุกมุมโลก รวมทั้งฉันด้วย แพทย์ที่มีชื่อเสียงหลายร้อยคนเคยมาหาราชามังกร แต่พวกเขาทำอะไรไม่ได้เลย ศัลยแพทย์ตัวน้อยอย่างนายจะสามารถรักษาชีวิตของราชามังกรได้ยังไง?"

ซุนเซิ่งโซ่วเจอกับเยี่ยชิวเป็นครั้งแรก และเขายังไม่รู้ความสามารถของเยี่ยชิว แต่จ้าวอวิ๋นรู้

นอกจากนี้ ราชามังกรยังอยู่ในสภาพวิกฤต และชีวิตของเขาแขวนอยู่บนเส้นด้าย เขาต้องได้รับการรักษาทันทีโดยไม่เสียเวลา

จ้าวอวิ๋นพูดจากด้านข้าง "ซุนเซิ่งโซ่ว เยี่ยชิวยังคงมีความสามารถอยู่บ้าง"

ซุนเซิ่งโซ่วกล่าวว่า "เสี่ยวจ้าว ฉันรู้จักนายมาหลายปีแล้ว นายเป็นคนใจดี คนแบบนาย เป็นคนที่ง่ายที่สุดที่จะถูกหลอก"

จ้าวอวิ๋น "..."