ตอนที่ 1023
บทที่ 1025 ซูลั่วยิง ฉันขออาสาสมัคร
October 21, 2026
“คุณจะไปปักกิ่งกับฉัน?”
เยี่ยชิวส่ายหัว “ไม่ การไปปักกิ่งครั้งนี้จะมีความเสี่ยงอย่างมาก และมีแนวโน้มมากที่ฉันอาจจะไม่กลับมา”
ซูลั่วยิงกล่าวว่า “ฉันรู้ว่าการเดินทางไปปักกิ่งครั้งนี้อันตรายมากสำหรับคุณ นั่นคือเหตุผลที่ฉันอยากร่วมเดินทางกับคุณ”
“ถ้าคุณอยู่ ฉันก็จะอยู่กับคุณ”
“ถ้าคุณตาย ฉันก็จะตายกับคุณ”
ดวงตาของซูลั่วยิงเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
หัวใจของเยี่ยชิวสั่นไหว เขาก็พูดว่า “ลั่วยิง ขอบคุณนะ”
“แต่ครั้งนี้ไปปักกิ่ง ฉันไม่สามารถพาคุณไปด้วยได้”
“ฉันไม่รู้ว่าในเวลานั้นฉันจะเผชิญกับอะไร แต่จะต้องมีวิกฤตชีวิตและความตายอย่างแน่นอน การมากับฉันจะไม่ช่วยอะไร มันจะทำให้ฉันเสียสมาธิเท่านั้น”
ซูลั่วยิงเงียบไป
เพราะสิ่งที่เยี่ยชิวพูดนั้นเป็นความจริง
หลังจากนั้นครู่หนึ่ง
ซูลั่วยิงก็พูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า “เยี่ยชิว ฉันรู้ว่าฉันไม่สามารถช่วยคุณได้ ฉันแค่อยากจะอยู่กับคุณ อยู่และตายร่วมกับคุณ”
“ในเมื่อคุณไม่ยอมให้ฉันไปปักกิ่ง ฉันก็จะไม่ไป เพื่อไม่ให้คุณเสียสมาธิเพราะฉัน”
“แต่ฉันจะรอคุณที่เจียงโจว”
“ถ้าคุณไม่กลับมา ฉันจะตายไปกับคุณ คุณจะได้ไม่เหงา”
ช่างเป็นเด็กที่โง่เขลาจริงๆ
เยี่ยชิวกอดซูลั่วยิงไว้แน่น
ในขณะนั้น เซียวจ้านกลับมาพร้อมถุงกระดาษใบใหญ่ เขาเห็นทั้งสองยังคงกอดกันและพูดติดตลกว่า “หัวหน้า คุณไม่ได้อาบน้ำมาสองเดือนแล้ว ไม่กังวลเรื่องการหายใจไม่ออกของคุณซูเหรอ”
ก่อนที่เยี่ยชิวจะพูดอะไร ซูลั่วยิงก็พูดว่า “ฉันไม่รังเกียจ”
เอาล่ะ ฉันไม่ได้พูดอะไรเลย
เซียวจ้านกล่าวว่า “หัวหน้า หลังจากคุณเข้าสู่ความสันโดษ ฉันก็จัดเฟอร์นิเจอร์บางอย่าง ทุกอย่างถูกจัดวางไว้บนชั้นสองของวิลล่า”
“เสื้อผ้าให้คุณ”
เซียวจ้านยื่นถุงกระดาษให้เยี่ยชิวแล้วพูดว่า “หัวหน้า ไปอาบน้ำสิ!”
“ตกลง” เยี่ยชิวหยิบถุงกระดาษแล้วพูดกับซูลั่วยิงว่า “ฉันจะเลี้ยงคุณหลังจากอาบน้ำเสร็จ”
หลังจากพูดแล้ว เยี่ยชิวก็หันกลับและขึ้นไปชั้นบน
สีหน้าของซูลั่วยิงยังคงมีความกังวล
เซียวจ้านสังเกตเห็นความกังวลของเธอและปลอบใจเธอ “คุณซู ไม่ต้องกังวล”
“สิ่งดีย่อมเกิดขึ้นกับคนดี”
“หัวหน้าช่วยชีวิตคนไข้มามากมาย และทำความดีมามากมาย คนดีย่อมได้รับผลตอบแทนอย่างแน่นอน”
“นอกจากนี้ หัวหน้าเคยเผชิญกับวิกฤติมาหลายครั้งแล้ว และไม่มีอะไรเกิดขึ้นใช่ไหม?”
ซูลั่วยิงส่ายหัว “คราวนี้แตกต่างไปจากเมื่อก่อน เยี่ยชิวกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูในเมืองต้องห้าม”
“ไม่ว่าหัวหน้าจะเผชิญหน้ากับศัตรูแบบไหน ฉันเชื่อว่าเขาสามารถเปลี่ยนโชคร้ายให้เป็นโชคดีได้” เซียวจ้านกล่าว จากนั้นโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
หลังจากพูดคุยสั้นๆ ทางโทรศัพท์
เซียวจ้านก็พูดว่า “คุณซู ฉันมีเรื่องต้องทำ ฉันจะออกไปก่อน เมื่อหัวหน้าออกมาทีหลัง โปรดบอกเขาให้ฉันด้วย”
ซูลั่วยิงพยักหน้า “ตกลง”
เซียวจ้านรีบจากไป
ซูลั่วยิงยืนอยู่หน้าประตูวิลล่า จมอยู่กับความคิด
พรึบ
ลมหนาวพัดมาอย่างกะทันหัน
ซูลั่วยิงสะดุ้งกับความหนาวเย็น
สติกลับคืนมา
ซูลั่วยิงก็หยิบขวดพอร์ซเลนสีขาวใบเล็กออกมาจากแขนเสื้อ หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ดูเหมือนว่าเธอจะตัดสินใจครั้งสำคัญในใจแล้ว จากนั้นเธอก็หันหลังเข้าไปในวิลล่า เดินตรงขึ้นบันไดแล้วค่อยๆ ดันประตูห้องนอนออกไป
จากระยะไกล
ซูลั่วยิงเห็นเยี่ยชิวนอนอยู่ในอ่างอาบน้ำ โดยหันหลังไปทางประตูห้องนอน
ซูลั่วยิงหายใจเข้าลึกๆ แล้วเดินออกไป