บทที่ 105 เยี่ยชิวรับลูกศิษย์

หลังจากที่ราชามังกรฟื้นคืนสติ พลังงานของเขาก็ดีขึ้นอย่างรวดเร็ว เขายืนกรานที่จะลุกขึ้น และจัดงานเลี้ยงเพื่อขอบคุณเยี่ยชิว ซุนเซิ่งโซ่ว และคนอื่น ๆ

"ราชามังกร วันนี้สายมากแล้ว เราจะขอเชิญทุกคนมาทานอาหารเย็นอีกวันดีไหม?" จ้าวอวิ๋นชักชวนด้วยความกังวลเกี่ยวกับสุขภาพของราชามังกร

โดยไม่คาดคิด ราชามังกรไม่ฟังเลย

"บอกพ่อครัวให้ทำอาหารที่เข้ากันกับไวน์ แล้วเอาขวดไวน์อายุสามสิบปีที่ฉันเก็บมาออกมาด้วย ฉันอยากจะดื่มกับเสี่ยวเยี่ยและคนอื่น ๆ"

"ราชามังกร พิษเพิ่งหาย การดื่มแอลกอฮอล์ตอนนี้ไม่ดีต่อสุขภาพของคุณ" จ้าวอวิ๋นแนะนำอีกครั้ง

ราชามังกรถามเยี่ยชิว "เสี่ยวเยี่ย ดื่มนิดหน่อยไม่เป็นไรใช่ไหม?"

เยี่ยชิวยิ้มและพูดว่า "ผมไม่แนะนำให้ดื่มมากเกินไป ถ้าดื่มนิดเดียวก็ไม่เป็นไรครับ"

"นายฟัง เสี่ยวเยี่ยบอกแล้วดื่มนิดหน่อยไม่เป็นไร คืนนี้ฉันจะดื่มแก้วเดียวเท่านั้น" ราชามังกรบอกจ้าวอวิ๋น "รีบไปจัดการซะ"

เมื่อเห็นว่าราชามังกรมีความมุ่งมั่น จ้าวอวิ๋นจึงไม่มีทางเลือก นอกจากต้องเตรียมการ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

อาหารจะถูกเสิร์ฟบนโต๊ะอย่างเพียบพร้อม

ทุกคนกินและดื่มในทันที

หลังจากดื่มไปสามรอบ

ราชามังกรกล่าวว่า "เป็นเรื่องยากที่จะเลี้ยงอาหารทุกคน ฉันอยากจะใช้โอกาสนี้ในวันนี้ เพื่อขอบคุณเหล่าซุนและแพทย์ทั้งสามคน ถ้าไม่ใช่เพราะการดูแลฉันอย่างทุ่มเทตลอดหลายปีที่ผ่านมา ฉัน หลงเฉียนชิว คงไม่มีชีวิตอยู่ในวันนี้"

"ราชามังกร คุณใจดีเกินไป แม้ไม่มีพวกเรา คุณก็จะสบายดี" หมอทั้งสามสุขกล่าว

"ใช่แล้ว ราชามังกร ดังคำโบราณที่ว่าไว้ ผู้เป็นมงคลย่อมมีโชคชะตาของตัวเอง และฉันกำลังพูดถึงคุณ" หมอด้านสุขภาพอีกคนเอ่ยตามเช่นกัน

"ฉันเห็นการดูแลเอาใจใส่ที่คุณมีให้ฉันตลอดหลายปีที่ผ่านมา และฉันจะมันไว้ในใจ ฉันต้องขอบคุณมาก"

หลังจากที่ราชามังกรพูดจบ เขาขยิบตาให้กับจ้าวอวิ๋น

จ้าวอวิ๋นเข้าใจ เขารีบหยิบเช็คสี่ใบออกมาจากกระเป๋าของเขาอย่างรวดเร็ว ยืนขึ้น และวางไว้ตรงหน้าซุนเซิ่งโซ่วและหมอทั้งสามคน

ซุนเซิ่งโซ่วเหลือบมอง และหัวใจของเขาเต้นรัว

ฉันเห็นว่า จำนวนเงินในเช็คคือห้าสิบล้าน!

"ราชามังกร นายกำลังทำอะไรอยู่?" ซุนเซิ่งโซ่วดูสับสน

หมอด้านสุขภาพอีกสามคนมองดูราชามังกรด้วยสายตาประหลาดใจเช่นกัน

ราชามังกรยิ้ม และพูดว่า "คุณทำงานหนักเพื่อดูแลฉันมาหลายปีแล้ว! เงินจำนวนนี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งของใจฉัน ไม่ใช่การแสดงความเคารพ ฉันหวังว่าพวกคุณจะยอมรับมัน"

"ราชามังกร นายต้องทำขนาดนี้ทำไม?" ซุนเซิ่งโซ่วถาม "พวกเราเป็นหมอ และหน้าที่ของแพทย์คือการช่วยชีวิตและรักษาผู้บาดเจ็บ การดูแลนายคือสิ่งที่เราควรทำ และเราไม่สามารถรับเงินจำนวนนี้ได้"

แพทย์ด้านสุขภาพอีกสามคนก็ปฏิเสธเช่นกัน

"ราชามังกร เราไม่สามารถรับเงินจำนวนนี้ได้จริง ๆ"

"วันธรรมดานายดูแลเราอย่างดี และจ่ายเงินให้เราเยอะมาก นายควรเอาเช็คคืน!"

"ถ้าคุณอยากขอบคุณเราจริง ๆ ลองดื่มเครื่องดื่มให้เราเมื่อคุณหายดีแล้วเป็นไง?"

ราชามังกรยิ้ม และพูดว่า "เมื่อฉันหายดีแล้ว ฉันจะเลี้ยงเครื่องดื่มให้คุณแน่นอน แต่คุณต้องรับเงิน"

"แต่มันมากเกินไป" แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพกล่าว

ห้าสิบล้านไม่ว่าหมอจะทำงานมาทั้งชีวิต ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะหาเงินได้มากขนาดนี้

ราชามังกรกล่าวว่า "เมื่อเทียบกับชีวิตของฉัน เงินเพียงเล็กน้อยนี้ก็ไม่มากเลย"

"แต่..."

ซุนเซิ่งโซ่วยังคงต้องการปฏิเสธ แต่ถูกราชามังกรขัดขวาง ราชามังกรพูดด้วยสีหน้าตรง "ถ้านายปฏิเสธอีกครั้ง ฉันจะโกรธ"

ซุนเซิ่งโซ่วลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า "อย่างนั้น ฉันจะยอมรับมัน"

เมื่อเห็นซุนเซิ่งโซ่วยอมรับ แพทย์สุขภาพอีกสามคนจึงยอมรับการตรวจสอบอย่างเงียบ ๆ เช่นกัน

เมื่อเห็นฉากนี้ รอยยิ้มก็ปรากฏบนใบหน้าของราชามังกรอีกครั้ง และพูดว่า "ก็ค่อนข้างจะเป็นเช่นนั้น"

ซุนเซิ่งโซ่วกล่าวต่อ "ราชามังกร พูดตามตรง ขอบคุณหมอเยี่ยในวันนี้ เป็นหมอเยี่ยที่ช่วยชีวิตคุณไว้"

"นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เสี่ยวเยี่ยช่วยชีวิตฉัน ฉันจะขอบคุณเขาตามธรรมชาติ มาดื่มกันเถอะ"

จ้าวอวิ๋นแนะนำ "ราชามังกร คุณบอกว่าคุณจะดื่มเพียงแก้วเดียว ตอนนี้คุณดื่มไปแล้วสองแก้ว คุณไม่สามารถดื่มได้อีกแล้ว"

"นายนี่มันน่าเบื่อจริง ๆ " ราชามังกรจ้องมองที่จ้าวอวิ๋น และดื่มต่อ