บทที่ 1058 การต่อสู้ของราชาสังหาร (ก่อน)

ฆ่ามันเหมือนเดิม!

เมื่อผู้คุ้มกันได้ยินสี่คำนี้ ดวงตาของเขาก็น่ากลัวยิ่งขึ้นราวกับเหวอันน่าทึ่ง

ผู้คุ้มกันพูดอย่างเย็นชา "เยี่ยหวู่ซวงรู้ไหมว่าผู้ฝึกฝนที่เป็นอมตะไม่ได้รับอนุญาตให้โจมตีคนธรรมดา"

"ฉันรู้" เยี่ยหวู่ซวงตอบอย่างใจเย็น

ผู้คุ้มกันตะโกน "ตอนนี้ก็รู้แล้ว ยังกล้าแหกกฎอีกเหรอ?"

“ทำไม มีเพียงเจ้าหน้าที่ของรัฐเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้จุดไฟ แต่ประชาชนไม่ได้รับอนุญาตให้จุดตะเกียง?” เยี่ยหวู่ซวงกล่าวว่า "หลงอีและหลงเอ้อร์ต่างเป็นผู้ฝึกฝนที่เป็นอมตะ พวกเขาโจมตีลูกชาย พี่น้อง และเพื่อน ๆ ของข้า หากพวกเขา แหกกฎก็แหกกฎก่อน”

“ในฐานะผู้คุ้มกัน คุณปกป้องสันติภาพของประเทศ ทำไมคุณไม่หยุดยั้งมันเสียก่อนล่ะ?”

“เป็นเพราะคุณเป็นอาของหลงอีหรือเปล่า?”

“มันไม่ตลกเหรอที่คุณบอกกฎเกณฑ์ตอนนี้?”

ผู้ปกครองโกรธมากจนพูดไม่ออก: "คุณ——"

ผู้อาวุโสถังยืนขึ้น โค้งคำนับและทำความเคารพ แล้วพูดว่า "ผู้คุ้มกัน แม้ว่าตระกูลเยี่ยและเมืองต้องห้ามจะมีความคับข้องใจ แต่หลงอีและเอ้อร์เย่ต่างก็เป็นผู้ฝึกฝนที่เป็นอมตะ พวกเขาฝ่าฝืนกฎโดยโจมตีตระกูลเย่"

“หุบปาก!” ผู้คุ้มกัน พูดด้วยความโกรธ “ยังไม่ถึงตาคุณมาพูดที่นี่”

ผู้อาวุโสถังหุบปากทันทีและไม่พูดอะไร

แม้ว่าเขาจะเป็นผู้มีอำนาจ แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรต่อหน้าผู้คุ้มกัน

ยิ่งไปกว่านั้น อำนาจทางโลกไม่มีผลผูกพันกับผู้ฝึกฝนที่เป็นอมตะ

ในเวลานี้ผู้อาวุโสเยี่ยยืนขึ้นแล้วพูดว่า

“ผู้คุ้มกัน หากคุณต้องการรักษาความยุติธรรมจริงๆ คุณควรหยุดหลงอีหลงเอ้อร์ก่อนที่พวกเขาจะลงมือดำเนินการ”

“แต่คุณก็ไม่ได้หยุดพวกเขา”

“ฉันคิดว่าคุณก็มีแรงจูงใจที่เห็นแก่ตัว ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาเป็นลูกหลานของคุณ เรื่องนี้ฉันเข้าใจ”

“แต่ว่าในตอนนี้คุณหมายความว่าอย่างไรที่กล่าวหาลูกชายของฉัน”

“ เพียงเพราะคุณเป็นผู้คุ้มกัน และมีพลังแห่งชีวิตและความตาย คุณสามารถกล่าวหาหวู่ซวงในเรื่องอาชญากรรมอะไรก็ได้ตามต้องการงั้นหรือ”

“ หากเป็นเช่นนั้น ฉันขอโทษ ฉันไม่รู้จักคุณในฐานะผู้ปกครอง!”

ทุกคนตกใจมาก

เยี่ยหวู่ซวงกล้าท้าทายผู้คุ้มกัน เพราะเขาเป็นผู้ฝึกฝนที่เป็นอมตะ แต่ผู้อาวุโสเยี่ยก็เป็นเพียงคนธรรมดา พูดแบบนั้น เขาไม่ได้มองหาความตายหรอกเหรอ?

จริงหรือ

หลังจากที่ผู้ปกครองได้ยินสิ่งที่ผู้อาวุโสเยี่ยพูด เขาก็โกรธมากและพูดด้วยความโกรธ "คุณคิดว่าคุณเป็นใครและคุณกล้าท้าทายฉันหรือ"

การยกมือของคุณคือฝ่ามือ

ชวิ้ง!

ลูกบอลแสงพุ่งออกมาจากฝ่ามือของผู้คุ้มกัน เร็วเท่ากับกระแสแสง และมุ่งหน้าตรงไปหาผู้อาวุโสเยี่ย

เยี่ยหวู่ซวงหลบเลี่ยง สกัดกั้นอย่างรวดเร็วต่อหน้าผู้อาวุโสเยี่ย และทุบแสงด้วยหมัดเดียว

“ผู้คุ้มกัน คุณไม่ได้ปรากฏตัวเพราะต้องการล้างแค้นหลงอี้หรอกเหรอ? เชิญเข้ามาได้เลย”

เยี่ยหวู่ซวงมองไปที่ผู้คุ้มกัน แล้วพูดอย่างใจเย็น: "แม้ว่าคุณจะไม่ล้างแค้นหลงยี่ แต่ฉันก็ยังสร้างปัญหาให้กับคุณ"

"เพราะวันนี้ ฉันจะไม่ยอมให้เหลือแม้แต่คนเดียวในเมืองต้องห้าม!"

พลังที่ครอบงำของคนรุ่นแห่งการสังหารเทพนั้นไม่มีข้อผิดพลาด

ผู้คุ้มกันหัวเราะด้วยความโกรธ "เอาล่ะ ดีมาก คนตระกูลเยี่ยคุณหยิ่งผยองถึงขีดสุดจริงๆ"

“ในกรณีนี้ ตระกูลเยี่ยของคุณไม่จำเป็นต้องมีอยู่”

“ เยี่ยหวู่ซวง ฉันจะจัดการกับคุณก่อน จากนั้นฉันจะทำลายตระกูลเยี่ย”

"ทำลายตระกูลเยี่ยของฉัน?" เยี่ยหวู่ซวงยิ้มอย่างเหยียดหยาม "คุณมีความแข็งแกร่งหรือไม่"

“เจ้าจะรู้เองว่าเคยถูกทุบตีมาก่อน” หลังจากที่ผู้คุ้มกันพูดจบ เขาก็เหยียดฝ่ามือขวาออก

ทันใดนั้น รอยฝ่ามือขนาดใหญ่เท่ากับหินโม่ก็ตกลงมาจากท้องฟ้าโดยตรง

"บูม!"

พลังงานที่รุนแรงท่วมท้นท้องฟ้าและโลก เหมือนกับแผ่นดินถล่มและสึนามิ เขย่าโลกและแผ่นดิน