บทที่1059 การต่อสู้ของราชา

“ ฉันยังไม่ได้ฆ่าอาณาจักรราชา ฉันอยากลองจะ!”

เมื่อผู้พิทักษ์ได้ยินสิ่งที่เยี่ยหวู่ซวงพูด เขาก็โกรธมาก

“เยี่ยหวู่ซวง คุณเหิมเกริมเกินไปแล้ว”

“คุณคิดว่าเพราะชื่อของคุณคือหวู่ซวงแล้วจะไม่มีใครเทียบได้ในโลกนี้จริงๆเหรอ?”

"ด้านล่างของกษัตริย์มีมดทั้งนั้น"

“ในสายตาของฉัน คุณอ่อนแอเหมือนมด…”

"เอาล่ะ!" เยี่ยหวู่ซวงขัดจังหวะผู้พิทักษ์และตะโกน "หยุดพูดเรื่องไร้สาระได้แล้ว คุณจะรู้หลังจากการต่อสู้ว่าคุณหยิ่งผยองหรือไม่"

บูม!

หลังจากที่เยี่ยหวู่ซวงพูดจบ เขาก็ลงมือทันที เขาลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าราวกับห่านป่า และอยู่ตรงหน้าราชาทันที

บูม!

เยี่ยหวู่ซวงกำหมัดด้วยมือขวา แสงสีทองส่องประกาย และเขาก็โจมตีราชาอย่างรวดเร็ว

ราชาก็ลงมือด้วยฝ่ามือของเขาราวกับเมฆดำ ตบหมัดของเยี่ยหวู่ซวง

ทันทีที่ทั้งสองปะทะกัน ความกดดันที่น่าสะพรึงกลัวก็ทำให้ลมและหิมะกระจายไปทั่วทุกที่

การต่อสู้ครั้งนี้ไม่ธรรมดา เป็นการประลองระหว่าง อาณาจักรผู้เคารพนับถือ และ อาณาจักรราชา แรงผลักดันเพียงอย่างเดียวนั้นน่ากลัวกว่าการต่อสู้ระหว่างเยี่ยหวู่ซวงและหลงอี

ปัง

ปัง

ปัง

เสียงปะทะกันดังขึ้นเหนือกำแพงเมืองเหมือนแผ่นดินไหว

เยี่ยหวู่ซวง และราชาเคลื่อนไหวเร็วมาก ราวกับสายฟ้าสองลูกปะทะกันอย่างดุเดือด ผู้สังเกตการณ์เบิกตากว้างและไม่สามารถจับร่างของพวกเขาได้

แม้แต่เยี่ยยิวก็มองเห็นเพียงเงาสองอันที่พร่ามัวปะทะกันอย่างรุนแรง

“เทพทหาร คุณเห็นวิถีการต่อสู้ของพวกเขาไหม” เยี่ยชิวถาม

เทพทหาร "ฉันมองเห็นไม่ชัดเจน"

เยี่ยชิวตะลึง เขาไม่คิดว่าเทพทหาร ที่ได้ฝึกฝนพลังชี่แท้เก้าวิถี จะไม่สามารถมองเห็นวิถีการต่อสู้ระหว่างเยี่ยหวู่ซวงและราชาได้อย่างชัดเจน

หลังจากนั้นไม่นาน

"บูม!"

มีเสียงดังขึ้น

เยี่ยหวู่ซวงและร่างของราชาแยกกันอย่างรวดเร็ว

ราชาถอยกลับไปบนหลังคาห้องโถง ใบหน้าของเขามืดมน

เยี่ยหวู่ซวงตกลงมาจากกำแพงเมืองและถอยกลับไปก่อนที่จะฟื้นสมดุล

ทั้งสองคนไม่มีการบาดเจ็บ

ราชามองเยี่ยหวู่ซวง และพูดอย่างเย็นชา "ไม่แปลกใจเลยที่คุณเหิมเกริมมาก คุณได้มาถึงจุดสูงสุดของอาณาจักรที่เคารพนับถือแล้ว และอยู่ห่างจากราชาเพียงครึ่งก้าวเท่านั้น"

เยี่ยหวู่ซวง ยิ้มกลับมาที่ราชา "ท่านราชามีความแข็งแกร่งเพียงแค่นี้เหรอ? ฉันผิดหวังจริงๆ"

“นั่นเป็นเพราะฉันไม่ได้ใช้พลังการต่อสู้ทั้งหมด สิ่งที่คุณเห็นคือเพียงเสี้ยวของความแข็งแกร่งทั้งหมดของฉัน” ราชากล่าว“เยี่ยหวู่ซวง ใช้พลังที่แข็งแกร่งที่สุดของคุณเพื่อต่อสู้กับฉัน มิฉะนั้น คุณจะต้องตายแน่นอน ”

เสียงดังกราว!

แสงสีแดงพุ่งออกมาจากส่วนลึกของเมืองต้องห้ามราวกับดาวตก ดึงแสงที่แวววาวไปในอากาศและปรากฏขึ้นในมือของราชา

มันเป็นหอกลายมังกร สีแดงราวกับเลือด มีแสงกระหายเลือดส่องออกมาจากปลาย

เยี่ยหวู่ซวงยื่นมือขวาออกแล้วตะโกน "กลับมาเถอะ"

ฉ่า!

ดาบยาวที่ตอกหลงเอ้อเข้ากับกำแพงเมืองคำรามและกลับมาที่มือของเยี่ยหวู่ซวง

ด้วยดาบที่อยู่ในมือ เยี่ยหวู่ซวงดูเหมือนคนละคน

ในเวลานี้ เขาดูเหมือนดาบที่แหลมคม

"โห่!"

เยี่ยหวู่ซวงก้าวออกไปในก้าวเดียว ถือดาบยาวแล้วขึ้นไปบนท้องฟ้า มาถึงเบื้องหน้าราชาในทันที

หอกลายมังกรในมือของราชาสร้างแสงหอกที่น่าสะพรึงกลัวและปะทะกันด้วยดาบ

"ตึง!"

ประกายไฟบินไปทุกที่