บทที่ 1186 เส้นลมปราณขาด ปราณมังกรสลาย ชีวิตบนเส้นด้าย

เยี่ยชิวแยกชิ้นส่วนคุณชังจิ่นด้วยดาบเพียงครั้งเดียว

หลังจากนั้น เยี่ยชิวต่อยออกไป “ปัง” ร่างกายของคุณชังจิ่นก็กลายเป็นก้อนเลือด

เมื่อมาถึงจุดนี้ ปรมาจารย์ขั้นราชาได้ถูกกำจัดออกไปจนหมด โดยไม่เหลือแม้แต่เศษกระดูก

เยี่ยชิวถือดาบจักรพรรดิครึ่งหนึ่ง ดวงตาส่องแสงราวกับสายฟ้า พร้อมปราณมังกรยาวสิบจ่างเหนือหัว คล้ายกับเทพเจ้าแห่งสงคราม ช่างน่าเกรงขาม

ในอาคารแปดสิบเอ็ด

ใบหน้าทุกคนเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

“ฉันไม่เคยคาดหวังว่า เยี่ยชิวจะสังหารปรมาจารย์ขั้นราชา”

“มันเหลือเชื่อมาก”

“เยี่ยชิวข้ามสองขั้นใหญ่ สังหารปรมาจารย์ขั้นราชาด้วยการฝึกฝนขั้นรากฐาน ช่างปาฏิหาริย์ การต่อสู้ในวันนี้จะต้องลงไปในประวัติศาสตร์อย่างแน่นอน”

“เมื่อเยี่ยชิวกลับมา ฉันจะต้องดื่มอวยพรให้เขา” นายพลผู้เฒ่ากล่าวอย่างตื่นเต้นว่า “ประเทศของเราโชคดีที่มีนักรบเช่นเยี่ยชิว เป็นโชคลาภของประเทศและของประชาชน”

“มันยังเป็นโชคลาภของตระกูลเยี่ยของเราด้วย” ในที่สุดผู้อาวุโสเยี่ยก็ผ่อนคลายอารมณ์ตึงเครียด ยิ้มแล้วพูดว่า “เยี่ยชิวเป็นหลานชายของฉัน”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ นายพลเฒ่าคนอื่นๆ ก็ดูบูดบึ้งราวกับว่าพวกเขากินมะนาว

ผู้อาวุโสถังกล่าวว่า “เมื่อเยี่ยชิวกลับมา ฉันจะชมเชยเขาอย่างหนักอย่างแน่นอน”

ที่เกิดเหตุ มีเพียงเทพทหารเท่านั้นที่มีสีหน้าเคร่งขรึม

“เทพทหาร เยี่ยชิวได้สังหารปรมาจารย์ขั้นราชาแล้ว ทำไมคุณถึงดูไม่มีความสุขมากนัก?” นายพลผู้เฒ่าถาม

เทพทหารพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม “ฉันกังวลมาก……”

“เทพทหาร ปรมาจารย์ราชาถูกสังหารไปแล้ว มีอะไรต้องกังวลอีก?” นายพลเฒ่ากล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ผู้หญิงคนนั้นมีพลังมาก เธอควรจะสามารถสังหารปรมาจารย์ขั้นราชาได้ เพื่อแก้ไขวิกฤตของเยี่ยชิว”

“คุณมองโลกในแง่ดีเกินไป” เทพทหารกล่าว “อย่าลืม แม้ว่า เยี่ยชิวจะฆ่าศัตรูได้ แต่เขาก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นกัน”

ด้วยคำพูดเหล่านี้ รอยยิ้มบนใบหน้าของทุกคนก็หายไป พวกเขาจมอยู่กับความสุข โดยไม่สนใจอาการบาดเจ็บของเยี่ยชิว เลย

“เยี่ยชิวนั้นไม่ธรรมดา และเขาก็ยังเป็นปราชญ์แพทย์ ด้วย อาการบาดเจ็บของเขาไม่น่าจะเป็นปัญหาสำหรับเขามากนัก……”

ขณะที่นายพลเฒ่ากำลังพูดสิ่งนี้ เขาก็หยุดกะทันหัน เพราะเขาเห็นเยี่ยชิวพ่นเลือดออกจากปาก

โอ๊ย

เยี่ยชิวพ่นเลือดออกจากปาก เข่าอ่อนแรงจนแทบจะล้มลงกับพื้น

เขารีบสอดครึ่งหนึ่งของดาบจักรพรรดิลงบนพื้นเพื่อรองรับร่างกายอย่างรวดเร็ว เตรียมหยิบใบไม้สองสามใบเพื่อฟื้นฟูความแข็งแกร่ง

ทันใดนั้น ใบหน้าของเยี่ยชิวก็มีสีหน้าเจ็บปวดปรากฏขึ้น

เขาพบว่า เส้นลมปราณทั้งหมดในร่างกายของเขาดูเหมือนจะลุกไหม้ราวกับไฟอันแรงกล้า ทำให้เกิดความเจ็บปวดอย่างรุนแรง

“แย่แล้ว”

เยี่ยชิวใช้งานวิชามังกรศักดิ์สิทธิ์เก้าชั้นเชิงอย่างรวดเร็ว โดยพยายามระงับความเจ็บปวดในเส้นลมปราณ อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้ เสียงตะโกนอันเกรี้ยวกราดดังก้องไปทั่วสวรรค์และโลก

“ไอ้สารเลว ฉันจะฆ่าคุณ”

หลังจากเสี่ยวเหยี่ยพูดเช่นนี้ ก็ระเบิดพลังทั้งหมด ขับไล่พระศาสดาอย่างรวดเร็ว และจากนั้นก็เฉือนปราณมังกรใส่เยี่ยชิวอย่างรวดเร็วด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว

“แคร็ก!”

ปราณมังกรถูกทำลายลงด้วยการฟัน

การฝึกฝนของเยี่ยชิวลดลงทันที เขาก็พ่นเลือดออกจากปากอีกครั้ง

นี่ไม่ใช่ส่วนที่น่ากลัวที่สุด ส่วนที่น่ากลัวที่สุดคือ การที่จู่ๆ เสี่ยวเหยี่ยก็ทำลายปราณมังกรด้วยการฟันเพียงครั้งเดียว ทำให้ลมหายใจของเยี่ยชิวเกิดความวุ่นวาย ก่อนที่เขาจะระงับความเจ็บปวดในเส้นลมปราณของเขาด้วยวิชามังกรศักดิ์สิทธิ์เก้าชั้นเชิง เส้นลมปราณของเขาก็เริ่มระเบิด

พัฟ พัฟ พัฟ!

เส้นลมปราณร่างกายของเยี่ยชิวระเบิดออก เลือดไหลออกมาจากรูขุมขน ทันใดนั้นเขาก็กลายเป็นมนุษย์เลือด

แม้แต่เส้นผมทุกเส้นของเขาก็เปียกโชกไปด้วยเลือด

“ปัง!”

เยี่ยชิวล้มลงกับพื้นเสียงดังลั่น และตกอยู่ในอาการโคม่า

“ไปตายซะ!”

เสี่ยวเหยี่ยฟันกลางอากาศอีกครั้ง

พระศาสดารีบวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว และปิดกั้นดาบของเสี่ยวเหยี่ย จากนั้นโบกมือเพื่อสร้างอักษรรูนลึกลับ ทันใดนั้น รูนนับพันก็ปรากฏขึ้น