บทที่1187 ชีวิตตกอยู่ในอันตราย

หลังจากผู้อาวุโสถังคุยกับเว่ยตงไห่จบ ก็เริ่มออกคำสั่งอีกรอบ

"เทพทหาร รีบแจ้งปรมาจารย์ด้านการแพทย์แผนจีนทั้งสี่ท่าน รวมถึงผู้เชี่ยวชาญและอาจารย์ชั้นนำจากโรงพยาบาลใหญ่ ให้พวกเขารีบไปโรงพยาบาลตงไห่......ไม่ คุณสั่งเครื่องบินรบไปส่งพวกเขา"

"ในเวลาเดียวกันเขตการปกครองตงไห่นับตั้งแต่นี้เริ่มเคอร์ฟิว ไม่ว่าใครก็ห้ามเข้าออกได้ตามที่ต้องการ"

"ผู้อาวุโสเยี่ยรีบติดต่อหวู่ซวง บอกให้เขาไม่ต้องไปเกาะร้างแล้วตรงไปที่โรงพยาบาลตงไห่เลย"

ผู้อาวุโสถังพูดจบก็ลุกขึ้นยืน และสั่งนายพลคนหนึ่งว่า"เตรียมตัวต่อเครื่องบิน ฉันจะไปตงไห่"

"ฉันก็จะไป"ผู้อาวุโสเยี่ยลุกขึ้นมาก

"ฉันก็จะไปดูเยี่ยชิว"เทพทหารพูด

นายพลในที่นี้ทุกคนลุกขึ้นยืนและพูดพร้อมกันว่า"ผู้อาวุโสถัง พวกเราก็อยากไปดูเยี่ยชิว โปรดให้อนุญาตด้วยครับ"

ผู้อาวุโสถังกวาดตามองทุกคน รู้ว่าพวกเขาเป็นห่วงความปลอดภัยของเยี่ยชิว พูดว่า"ในเมื่อเป็นแบบนี้งั้นก็ไปด้วยกันหมดทุกคนเลย!"

ผ่านไปสิบนาที

เครื่องบินรบหลายร้อยลำออกจากปักกิ่งและมุ่งหน้าไปทางตงไห่

……

ตงไห่ โรงพยาบาลเขตสนามรบ

หลังจากผู้อำนวยการเซี่ยต้าเหวยได้รับคำสั่งจากเว่ยตงไห่ รีบจัดตึกใหญ่ของโรงพยาบาลให้ว่างมาหนึ่งตึกและเรียกเจ้าหน้าที่อาวุโสในโรงพยาบาลออกมายืนต้อนรับที่หน้าประตู

สิ่งนี้ทำให้พยาบาลและผู้ป่วยทุกคนประหลาดใจ

"ผู้อำนวยการเป็นคนมารอต้อนรับเลย หรือว่าจะเป็นแผนกระดับสูงจะมาตรวจสอบ?"

"เมื่อกี้ฉันได้ยินมาว่าผู้อำนวยการเว้นอาคารออกหนึ่งตึกเลย ดูแล้วน่าจะเป็นผู้ป่วยคนสำคัญจะเข้ามาพัก"

"ผู้ป่วยอะไรจะสำคัญขนาดนั้น?ยังต้องว้นอาคารออกมาหนึ่งตึก? เล่นใหญ่เกินไปไหม?"

"ชู่ว พูดให้มันน้อยๆหน่อยระวังจะมีปัญหานะ"

และในเวลานี้มีเสียงรถยนต์ดังขึ้น

ทุกคนเงยหน้าไปมอง เห็นเพียงรถตำรวจวิ่งมาด้วยความเร็ว

อย่างน้อยมีสิบกว่าคันได้

นำหน้าเป็นรถอาวดี้a8 ตามด้วยรถพยาบาลที่ทหารใช้ ด้านหลังตามมาด้วยรถบรรทุกไม่กี่คันข้างบนรถล้วนเป็นทหารที่เตรียมตัวพร้อมเสมอ

อาวดี้a8ขับมาจอดตรงทางเข้าโรงพยาบาล มีพลทหารออกมาจากรถ

คนคนนี้คือเว่ยตงไห

"ผู้บัญชาการเว่ย!"

ผู้อำนวยการเซี่ยรีบพาหมอชั้นนำเดินไปข้างหน้ายื่นมือขวาเตรียมจะจับมือกับเว่ยตงไห่

ใครจะไปรู้ว่าเว่ยตงไห่ราวกับไม่เห็นและถามตรงๆว่า"ผู้อำนวยการเซี่ย จัดการเสร็จเรียบร้อยแล้วใช่ไหม?"

"ฉันได้ทำตามที่ผู้บัญชาการเว่ยสั่งแล้วครับ จัดอาคารให้ว่างออกมาหนึ่งตึก นอกจากนี้ฉันได้จัดทีมแพทย์ที่พร้อมที่จะเรียกใช้งานตลอดด้วยครับ

ผู้อำนวยการเวี่ยพูดจบก็มองรถพยาบาลถามว่า"ผู้บัญชาการเว่ย ตัวตนผู้ป่วยคนนี้เป็นใครครับถึงทำให้คุณมาส่ง......"

อะไรที่ไม่ควรถามก็อย่าถาม ไม่งั้นละก็จะจัดการลงโทษแบบทหาร"เว่ยตงไห่โบกมือ ขบวนรถขับเข้าไปในโรงพยาบาลมาจอดอยู่บริเวณหนาตึกโรงพยาบาล

ไม่ช้าทหารหลายคนก็ยกเปลลงจากรถพยาบาล

บนเปลมีชายหนุ่มคนหนึ่งนอนอยู่ร่างกายอาบเต็มไปด้วยเลือด

ตามด้วยไป๋ปิงและพลทหารไป๋ตามลงมาด้วย

ผู้อำนวยการเซี่ยจำนายพลทหารไป๋และไป๋ปิงได้ หนังตากระตุกคิดในใจว่าหรือว่าผู้ป่วยที่ผู้บัญชาการเว่ยส่งมาจะเป็นคนของตระกูลไป๋?

เว่ยตงไห่มองเยี่ยชิวที่อยู่บนเปลพูดว่า"ไป๋ปิง ฉันฝากเขาไว้กับเธอดูแลก่อน ฉันยังมีธุระเดี๋ยวกลับมา"

"ได้"ไป๋ปิงพยักหน้าเล็กน้อย

เว่ยตงไห่ออกคำสั่งให้กับผู้อำนวยการเซี่ยอีกครั้ง"นายเป็นคนส่งผู้ป่วยไปที่ห้องพักฟื้นเองและรีบให้ผู้เชี่ยวชาญทำการตรวจทุกส่วนของร่างกายผู้ป่วยอย่างละเอียด"

"จำไว้อย่าให้ข้อผิดพลาดแม้แต่นิดเดียว"ŴŴŴ

"ถ้าหากว่าผู้ป่วยเป็นอะไรไป งั้นนายเตรียมตัวกินลูกปืนได้เลย"

ผุ้อำนวยการเซี่ยกลัวจนเหงื่อออกเต็มหน้าผาก รีบพาไป๋ปิงและคนอื่นๆเข้าพักในโรงพยาบาล

"เคอร์ฟิว!"