ตอนที่ 1224
บทที่ 1226 ผู้ยอดฝีมือขั้นราชาของหนึ่งร้อยปีก่อน
October 21, 2026
“นายรู้จักฉันเหรอ?”
ตอนที่เยี่ยชิวพูด เขาได้ทำตาใส่อมตะชางเหม่ยอย่างลับๆ และคนรับก็เข้าใจ ทํามือพร้อมที่จะลงทือ
หลี่เฉิงตี้พูดด้วยรอยยิ้ม“นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นนาย แต่รูปถ่ายของนายฉันเคยได้ดูไปหลายครั้ง”
“เดิมที ตอนที่ฉันเตรียมตัวที่จะกลับจากที่นี่ ไปหานายที่เจียงโจว ไม่คาดคิดว่าจะได้พบนายที่นี่ ”
“ดูเหมือนว่า ทุกอย่างเป็นเจตนารมณ์ของสวรรค์ ”
เยี่ยชิวถามว่า “นายหาฉันทำอะไร?”
หลี่เฉิงตี้ว่า“หลี่เจิ้งซีเป็นคนอะไร คิดว่านายต้องรู้ดีเเน่?”
เยี่ยชิวตกใจ ผู้ชายคนนี้จะล้างแค้นเพื่อหลี่เจิ้งซี?
“หลี่เจิ้งซีเป็นนักปราชญ์ทางการแพทย์เกาหลี”เยี่ยชิววกล่าว
“เขาไม่เพียงเเต่เป็นนักปราชญ์ทางการแพทย์ของเกาหลีเท่านั้น หลี่เฉิงตี้กล่าวว่า“เขายังเป็นลูกชายของฉัน”
อะไรนะ?
หลี่เจิ้งซีเป็นลูกชายของหลี่เฉิงตี้?
เยี่ยชิวบังคับไม่ได้ที่เกิดความสงสัย ถ้าหลี่เฉิงตี้ป็นพ่อของหลี่เจิ้งซีจริงๆ แล้วทําไมเขาไม่ปกป้องหลี่เจิ้งซี?
หรือว่า ตอนที่เขาฆ่าพ่อลูกชายหลี่เจิ้งซี ทําไมหลี่เฉิงตี้ไม่ปรากฏตัว?
หลี่เฉิงตี้พูดอีกครั้ง“พูดให้แม่นยำหน่อย หลี่เจิ้งซีป็นลูกบุญธรรมของฉัน ”
“แม่ของเขาเคยเป็นหนึ่งในผู้หญิงหลายคนของฉัน ”
“เดิมที ชีวิตความเป็นอยู่ของหลี่เจิ้งซีไม่เกี่ยวกับฉันเลย แต่หลังจากที่แม่ของเขารู้เรื่องการตายของเขาและหลี่หมิงฮั่นเเล้ว เธอก็รับไม่ได้ เเล้วเสียชีวิต ”
“ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต แม่ของเขาเขียนจดหมายถึงฉัน ขอให้ฉันล้างแค้นให้หลี่เจิ้งซี ”
“แม้ว่าฉันกับผู้หญิงคนนี้จะไม่ได้เจอมาหลายสิบปีแล้ว แต่ยังไงก็เคยมีความสัมพันธ์กัน ฉันจะทําให้คนเป็นเเม่ผิดหวังได้ยังไง?”
“ดังนั้นเยี่ยชิว ตอนนี้นายควรจะเข้าใจ จุดประสงค์ที่ฉันมาหานายเเล้วเเหละ!”
ใจของเยี่ยชิวจมลง
เขาเดาไม่ผิด หลี่เฉิงตี้มาครั้งนี้ เพื่อล้างแค้นให้หลี่เจิ้งซี
แต่ว่าผู้ชายคนนี้เป็นผู้เเข็งเเกร่งขั้นราชาเมื่อร้อยกว่าปีก่อน ผ่านไปนานขนาดนี้ ทักษะของเขาถึงขั้นน่ากลัวแค่ไหนแล้ว?
เยี่ยชิงส่งสัญญาณสายตาให้อมตะฉางเหม่ยอีกครั้ง ให้อมตะชางเหม่ยเตรียมหนีเอาชีวิตรอด
หลี่เฉิงตี้เห็นสายตาของเยี่วชิวเเล้ว พูดด้วยรอยยิ้ม“เยี่ยชิว ฉันแนะนําให้นายเก็บความคิดที่จะวิ่งหนี”
“ต่อหน้าฉัน นายไม่มีโอกาสที่จะหนีได้”
“นอกจากนี้ แม้ว่านายจะเชี่ยวชาญทักษะลับอะไรก็ตาม หลบหนีจากตรงหน้าฉันได้ งั้นรอฉันกลับไปที่เจียงโจว ไปพบกับผู้หญิงสองสามคนของนาย ”
“ผู้หญิงคนอื่น ช่างหอมจริงๆ”
เมื่อหลี่เฉิงตี้พูดถึงตรงนี้ เขาก็หลับตา หายใจเข้าลึกๆ ทำหน้าหลงไหล
เจตนาการฆ่าก็ปรากฏขึ้นในใจของเยี่ยชิวทันที
หลี่เฉิงตี้พูดตามอีกว่า“แน่นอนว่า ฉันอายุสูงกว่านายมากๆ ทักษะก็สูงกว่านาย ออกมือฆ่านายดูเหมือนจะรังแกผู้ด้อยกว่า”
“เพราะฉะนั้น ฉันสามารถให้โอกาสนายได้ ”
“ถ้านายเลือกที่จะฆ่าตัวตาย สามารถทุกข์น้อยลงได้ ”
“นายคิดยังไง?”
เยี่ยชิวยังไม่ได้พูด อมตะชางเหม่ยก็พูดว่า“หลี่เฉิงตี้ เคยมีใครบอกนายไหมว่า ตอนที่นายยิ้มดูเลวทารมจริงๆ”
เอ๊ะ คำนี้ทำไมคุ้นๆ
เยี่ยชิวตอบสนองได้อย่างรวดเร็ว เมื่อก่อนเขาเคยพูดแบบบนี้กับอมตะชางเหม่ย
แม้ว่าทักษะของอมตะชางเหม่ยจะไม่เท่าหลี่เฉิงตี้ แต่ปากไม่แสดงความอ่อนแอเลย พูดว่า“ หลี่เฉิงตี้ อย่าคิดว่านายเป็นผู้พิทักษ์ของเกาหลี พวกฉันจะกลัวนาย”
“ฉันบอกนายนะ ที่นี่คืออาณาเขตของเเคว้นหวา ”
“นายมาอวดดีที่นี่ ระวังตายยังไงก็ไม่รู้นะ”
หลี่เฉิงตี้พูดอย่างเย็นชา“ฉันคุยกับเยี่ยชิว หมาอย่างนายมีสิทธิ์อะไรที่จะพูดแทรก?”