ตอนที่ 1231
บทที่ 1233 ปราชญ์เทศนา
October 21, 2026
เยี่ยชิวสะดุ้งกับคำพูดของชายชราที่รุงรัง
หัวหน้าภูเขาซู?
ตู๋กูอู๋ตี๋?
เขาอดไม่ได้ที่จะคิดถึงแผ่นจารึกวิญญาณที่เขาเห็นในสุสานดาบก่อนหน้านี้ โดยมีชื่อของหัวหน้าหกในเจ็ดคนของภูเขาซูจารึกไว้ มีเพียงอันแรกเท่านั้นที่ว่างเปล่า
“เป็นไปได้ไหมว่า ผู้อาวุโสตู๋กูคนนี้เป็นหัวหน้าคนแรกของ ภูเขาซู?”
ความคิดนี้ทำให้เยี่ยชิวตกใจ
ถ้าตู๋กูอู๋ตี๋เป็นหัวหน้าคนแรกของภูเขาซูจริงๆ นั่นหมายความว่า ตู๋กูอู๋ตี๋มีชีวิตอยู่มานานกว่าพันปีแล้ว?
ตู๋กูอู๋ตี๋เงยหน้าขึ้น มองไปยังพื้นที่ต้องห้ามของภูเขาซู และในดวงตากลวงๆ แสงเทพสองดวงก็พุ่งออกมา ราวกับว่าเขาจำอะไรบางอย่างได้
“คืนนั้น ข้างแรมเหมือนตะขอ”
“คืนนั้น ภูเขาซูเต็มไปด้วยเลือด”
“คืนนั้นทุกคนตาย ตาย...…”
ขณะที่ตู๋กูอู๋ตี๋พูด น้ำตาก็ไหลออกมาจากหางตา
“มันเป็นความผิดของฉันเอง ฉันทำลายภูเขาซู ฉันทำลายพวกเขา ฮือ ฮือ ฮือ…...”
จู่ๆ ตู๋กูอู๋ตี๋ก็คุกเข่าลงกับพื้นและร้องไห้เบาๆ
ทันใดนั้น ลมหนาวก็ส่งเสียงโหยหวน ทรายและหินก็ปลิวไปรอบๆ
เยี่ยชิวและอมตะชางเหม่ยเต็มไปด้วยความสยดสยอง รู้สึกราวกับว่าวันโลกาวินาศกำลังมาถึงพวกเขา
“ปราชญ์โศกเศร้า สวรรค์และโลกคร่ำครวญ ดูเหมือนว่าผู้อาวุโสตู๋กูคนนี้น่าจะเป็นปราชญ์”
อมตะชางเหม่ยกล่าว ใบหน้าแสดงความสับสน “แปลก ปราชญ์ผู้ทรงพลังเช่นนี้จะอยู่ในโลกมนุษย์ได้อย่างไร?”
หลังจากนั้นไม่นาน
ตู๋กูอู๋ตี๋ก็ยืนขึ้นจากพื้น “ชิง” ดึงดาบหินที่ติดอยู่ในฝาครอบสวรรค์ออกมา
ทันใดนั้น เขาดูเหมือนเป็นคนละคน คล้ายกับดาบเทพที่ดึงออกมาจากฝัก เปล่งประกายพลังอันแข็งแกร่งและรัศมีที่เหมือนมังกร
เยี่ยชิวและอมตะชางเหม่ยยืนอยู่ไม่ไกล รู้สึกกดดันอย่างมาก ไม่สามารถขยับกล้ามเนื้อได้ กระดูกของพวกเขาแตกราวกับว่าพวกเขาสามารถถูกบดขยี้ได้ทุกเมื่อ
“ผู้อาวุโส……” เยี่ยชิวร้องเรียก
หลังจากนั้นไม่นานความกดดันก็หายไป
ตู๋กูอู๋ตี๋ระงับรัศมี และหันไปมองเยี่ยชิว การจ้องมองของเขาเปลี่ยนไปอย่างชัดเจน และเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา
อมตะชางเหม่ยกล่าวอย่างไม่สบายใจว่า “เจ้าหนู ดูเหมือนว่าอาการของผู้อาวุโสยังไม่คงที่ รีบไปจากที่นี่กันเถอะ!”
“ไม่ต้องกังวล ฉัน...…จะไม่ทำร้ายคุณ” ตู๋กูอู๋ตี๋มั่นใจ
“ผู้อาวุโส คุณหายดีแล้วหรือยัง?” เยี่ยชิวถามด้วยความประหลาดใจ
ตู๋กูอู๋ตี๋มองไปที่ดาบหินในมือของเขาแล้วพูดว่า “ฉันใช้มันเพื่อผนึกวิญญาณสองดวงและหกผี ยังมีวิญญาณหนึ่งดวงและหนึ่งผีหายไป ความทรงจำบางอย่างกำลังกลับมา ในขณะที่บางส่วนยังไม่ชัดเจน”
เยี่ยชิวรีบถาม “ผู้อาวุโส เกิดอะไรขึ้นกับภูเขาซูในตอนนั้น ทำไมมันถึงพินาศในชั่วข้ามคืน?”
ความโศกเศร้าอันไม่มีที่สิ้นสุดปรากฏบนใบหน้าของตู๋กูอู๋ตี๋ ขณะที่เขากระซิบว่า “ภูเขาซู รุ่งโรจน์ด้วยบุคคลที่แข็งแกร่งมากมาย แต่เพราะฉัน ทุกอย่างจึงสูญหายไป”
“สาวกของภูเขาซูทั้งหมดเสียชีวิต”
“พวกเขา...…ดูเหมือนจะตายด้วยมือของฉัน”
อา!
เยี่ยชิวและอมตะชางเหม่ยตกตะลึง สาวกของภูเขาซูเสียชีวิตด้วยน้ำมือของตู๋กูอู๋ตี๋?
ในฐานะหัวหน้าคนแรกของภูเขาซู ทำไมตู๋กูอู๋ตี๋ถึงฆ่าสาวกของเขาเอง?
นี่มันไม่สมเหตุสมผลเลย!
“ผู้อาวุโส ตอนนั้นเกิดอะไรขึ้นกันแน่?” เยี่ยชิวรีบหาคำตอบ
“ฉันจำไม่ได้ ฉันคิดว่าฉันฆ่าพวกเขา ฝังพวกเขา...…ไม่ พวกเขายังไม่ตาย!”
“พวกเขายังสามารถกลับมามีชีวิตได้”
ดวงตาของตู๋กูอู๋ตี๋เปล่งประกายสดใส ในขณะที่เขามองไปที่ เยี่ยชิว และพูดว่า “คุณช่วยพวกเขาได้ คุณช่วยภูเขาซูได้ด้วย!”
ฉัน?