บทที่ 124 เทพเจ้าแห่งการสังหาร เยี่ยหวู่ซวง

เมื่อเฉียนจิ้งหลานพูดเช่นนี้ เธอก็หยุดชั่วคราว และสายตาที่หว่างคิ้วของเธอดูหวาดกลัว โกรธ และเศร้า...

เยี่ยชิวไม่ได้พูดอะไร

เขารู้ว่าต้องมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นในคืนที่เฉียนจิ้งหลานออกจากเมืองหลวง

แต่ว่า

เฉียนจิ้งหลานกล่าวต่อ "ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ข่าวว่าเรากำลังออกจากเมืองหลวงรั่วไหลออกมา ก่อนที่เราจะออกจากเมืองหลวง เราถูกล้อมรอบไว้ทั้งหมด"

"คนเหล่านั้นเอาแต่โห่ร้องให้หวู่ซวงมอบตัวลูก"

"ในขณะนั้น เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูหลายร้อยคน หวู่ซวงพูดเพียงประโยคเดียว "ใครที่ต้องการฆ่าลูกชายของฉัน ข้ามศพฉันไปก่อน"

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ร่างที่สง่างามก็ปรากฏขึ้นในใจของเยี่ยชิว

เฉียนจิ้งหลานกล่าวต่อ "คนเหล่านั้นสาบานว่าจะฆ่าลูก ในท้ายที่สุดการต่อสู้ครั้งใหญ่ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้"

"คืนนั้น เมืองหลวงเต็มไปด้วยการนองเลือด!"

"หวู่ซวง ด้วยชายคนหนึ่ง และดาบหนึ่งเล่ม สังหารผู้คนไปสี่ร้อยแปดสิบสามคนติดต่อกัน"

"ไม่มีใครสามารถหยุดเขาได้"

"เขาสวมชุดสีขาว และดูน่าทึ่ง!"

เมื่อมาถึงจุดนี้ ดวงตาของเฉียนจิ้งหลานแสดงความชื่นชม และเธอกล่าวต่อ "ในท้ายที่สุด หวู่ซวงก็ต่อสู้เพื่อออกจากเมืองหลวง และพาเราออกจากเมืองหลวงได้"

"เดิมที ครอบครัวของเราสามคนสามารถวิ่งหนีและบินหนีไปได้ แต่ว่า คนเหล่านั้นบอกว่า พวกเขาจะฆ่าลูก แม้ว่าเราจะหนีไปสุดขอบโลกก็ตาม"

"หวู่ซวงโกรธมาก"

"เขาสั่งให้ทาสผีพาแม่และลูกไปที่เจียงโจว แต่เขากลับมาที่เมืองหลวงเพียงลำพัง ตั้งใจจะฆ่าทุกคนที่คิดจะฆ่าลูก"

"ฉันจำได้ว่า ตอนที่เราแยกทางกัน หวู่ซวงพูดกับฉันว่า ถ้าผู้ชายไม่สามารถปกป้องภรรยาและลูก ๆ ของเขาได้ แล้วเขาจะมีหน้าอยู่ต่อไปได้ยังไง"

"หวู่ซวงยังบอกอีกว่า เขาเต็มใจใช้ชีวิตเพื่อแลกกับความปลอดภัยของแม่และลูกของเรา!"

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เฉียนจิ้งหลานก็น้ำตาไหล

ดวงตาของเยี่ยชิวเปลี่ยนเป็นสีแดงเช่นกัน

"ระหว่างทางที่ทาสผีรับใช้พาเราไปเจียงโจว เราถูกโจมตีอีกครั้ง เขาพยายามอย่างเต็มที่เพื่อปกป้องแม่และลูก แต่ขาของเขาถูกศัตรูสับขาด"

"แล้ว...เราก็แยกทางกัน"

"ตั้งแต่นั้นมา แม่ก็ไม่เคยเห็นทาสผีอีกเลย"

"ตอนนั้น แม่กังวลว่าข่าวการเดินทางของเราไปเจียงโจวจะรั่วไหล ด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัย แม่จึงเบี่ยงเส้นทางไปซูโจวและหางโจว โดยหวังว่าจะขอความคุ้มครองจากตาของลูก"

"ตระกูลเฉียนในซูหางเป็นครอบครัวอายุร่วมศตวรรษ ที่มีประเพณีครอบครัวที่เข้มงวดมาก แม่ให้กำเนิดลูกนอกสมรส ซึ่งทำให้ตาของลูกโกรธมาก"

"ตาของลูกถามว่าใครเป็นพ่อของลูก แต่แม่ปฏิเสธที่จะบอกเขา สุดท้ายเขาก็ไล่แม่ออกจากบ้าน"

เมื่อเฉียนจิ้งหลานพูดเช่นนี้ เธอไม่เพียงแต่ไม่รู้สึกเศร้าเท่านั้น แต่ยังมีรอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของเธออีกด้วย

"ถึงตาจะไล่แม่ออกมา แต่ท่านก็ยังรักแม่อยู่ในใจ พอแม่ออกจากซูหาง เขาก็แอบส่งคนมาเอาเงินมาให้แม่หลายล้าน"

"แต่ฉันไม่ได้เอาเงินไป ตอนนั้นแม่คิดได้อย่างเดียวเท่านั้น ไม่ว่าจะยังไง แม่ก็ต้องต่อสู้เพื่อลูก"

"แม่ ช่วงเวลานั้นแม่คงลำบากมาก" เยี่ยชิวพูดด้วยดวงตาสีแดง

เฉียนจิ้งหลานยิ้มและพูดว่า "ไม่ว่ามันจะยากแค่ไหน ทำไมคุณไม่มาที่นี่ล่ะ"

เยี่ยชิวถามว่า "แล้วพ่อของผมล่ะ?"

เฉียนจิ้งหลานกล่าวต่อ "หลังจากที่แม่ถูกไล่ออกจากบ้าน แม่ก็พาลูกจากซูโจวและหางโจวไปยังเจียงโจว แม่รอให้พ่อของลูกมาหาเรา แต่แม่ก็ไม่เคยเจอเขาอีกเลย"

"แล้วแม่ก็อดไม่ได้ที่จะถามข่าวเกี่ยวกับพ่อของลูกผ่านช่องทางลับ"

"หลังจากนั้นไม่นาน แม่พบว่าหลังจากที่หวู่ซวงกลับมาที่เมืองหลวงในคืนนั้น เขาก็สังหารอย่างสนุกสนานด้วยความโกรธ"

"ว่ากันว่า คืนนั้นมีคนสามพันคน เสียชีวิตด้วยดาบของเขา"

"ในหมู่พวกเขา มีบุคคลสำคัญระดับสูงหลายคนในเมืองหลวง เช่นเดียวกับปรมาจารย์กองกำลังหลัก"