บทที่ 125 คืนงานเลี้ยงมอบรางวัล

เยี่ยชิวไม่เคยคิดเลยว่า พ่อของเขาไม่เพียงแต่เป็นปรมาจารย์ที่ดีที่สุดในโลกเท่านั้น แต่ยังเป็นทายาทของตระกูลอันดับในเมืองหลวงด้วย?

นี้...

เหลือเชื่อเกินไปแล้ว!

เยี่ยชิวถามว่า "แม่ เนื่องจากพ่อของผมเป็นทายาทของตระกูลอันดับหนึ่งในเมืองหลวง ทัศนคติของตระกูลเยี่ยเมื่อเขาถูกคนเหล่านั้นล้อมรอบ และสังหารเป็นยังไงบ้าง?"

ใบหน้าของเฉียนจิ้งหลานเย็นชาทันที และพูดว่า "ไม่มีใครจากตระกูลเยี่ยยืนขึ้นเพื่อพูดแทนพ่อของลูกเลย"

เยี่ยชิวรู้สึกเหลือเชื่อ และถามว่า "ทำไมล่ะ?"

"ตระกูลเยี่ยเป็นตระกูลอันดับหนึ่งในเมืองหลวง และไม่ต้องการเป็นศัตรูของโลก ดังนั้นชายชราจึงไม่ยืนหยัดเพื่อพูดแทนหวู่ซวง ประการที่สอง น้องชายสองคนของหวู่ซวงไม่ชอบเขามากเท่าไหร่ด้วย"

"เพราะหวู่ซวงมีพลังมาก การดำรงอยู่ของเขาจึงทำให้ผู้คนในรุ่นของเขาสิ้นหวัง"

"หวู่ซวงเป็นบุตรแห่งสวรรค์ผู้ภาคภูมิใจ และทุกคนกำลังเฝ้าดูเขา ภายใต้รัศมีของเขา น้องชายสองคนของเขารู้สึกว่า พวกเขาจะไม่มีวันก้าวไปข้างหน้า"

เฉียนจิ้งหลานกล่าวว่า "ลูกคงเคยได้ยินเกี่ยวกับเยี่ยหวู่เว่ย น้องชายคนที่สองของหวู่ซวงใช่ไหม?"

"ผมเคยได้ยินเรื่องนี้"

เยี่ยชิวตกใจมาก เขาไม่คาดคิดว่าเยี่ยหวู่เว่ยคนที่รวยที่สุดในประเทศจีน จะเป็นลุงคนที่สองของเขา

เฉียนจิ้งหลานกล่าวต่อ "เมื่อหวู่ซวงยังอยู่ในตระกูล เยี่ยหวู่เว่ยก็เป็นลูกศิษย์ที่น่ารัก นับตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุของหวู่ซวง เขาจึงเข้ารับช่วงต่อธุรกิจของตระกูลเยี่ยอย่างรวดเร็ว และตอนนี้เป็นคนที่ร่ำรวยที่สุดในประเทศจีน"

"น้องชายคนที่สามของหวู่ซวงชื่อเยี่ยหวู่ตี้ เขาหมกมุ่นอยู่กับศิลปะการต่อสู้เป็นพิเศษ จุดประสงค์ของเขาในการฝึกศิลปะการต่อสู้ คือการเอาชนะหวู่ซวง และกลายเป็นปรมาจารย์ที่เก่งที่สุดในโลก"

"หวู่ซวงกล่าวก่อนหน้านี้ว่า เยี่ยหวู่ตี้มีความสามารถมาก และจะกลายเป็นปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้อย่างแน่นอนในอนาคต และตอนนี้ เยี่ยหวู่ตี้กำลังทำงานเป็นผู้คุ้มกันให้ผู้นำสูงสุด คุณถัง"

ซี้ด--

เยี่ยชิวสูดลมหายใจ

ทุกคนในตระกูลเยี่ยเป็นคนดุร้าย!

"ส่วนชายชรา ปู่ของลูก ชื่อของเขาคือเยี่ยเจิ้งหลิง"

ทันทีที่เฉียนจิ้งหลานพูดคำเหล่านี้ เยี่ยชิวก็ตกใจมากจนดวงตาของเขาแทบจะหล่นลงมา

เยี่ยเจิ้งหลิง ครั้งหนึ่งเคยเป็นบุคคลที่มีอำนาจมากเป็นอันดับสองของจีน เขาอยู่ในอำนาจมานานหลายทศวรรษ และเขาปรากฏตัวในข่าวทุกคืน

เยี่ยชิวประหลาดใจมาก ปู่ของเขาเป็นคนสำคัญขนาดนี้เลยเหรอ?

เฉียนจิ้งหลานเตือน "ชิวเอ๋อร์ แม่บอกทุกอย่างที่ลูกอยากรู้แล้ว ทาสผีพูดถูก อย่าไปเมืองหลวง ไม่ต้องพูดถึงชื่อพ่อของลูก ไม่อย่างนั้นลูกจะถูกฆ่า"

เยี่ยชิวยิ้ม และพูดว่า "แม่ ไม่ต้องกังวล ผมรู้ประสบการณ์ชีวิตของตัวเองแล้ว และผมจะระมัดระวังมากขึ้นในการทำสิ่งต่าง ๆ ในอนาคต"

"จำไว้ว่าอย่าเกลียดพ่อของลูก"

"ครับ"

...

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวก็ถึงวันพฤหัสบดี

พิธีมอบรางวัล "แพทย์ดีเด่น" จะจัดขึ้นคืนนี้ที่หอประชุมหงซาน

หกโมงเย็น

เยี่ยชิวติดตามไป๋ปิงไปที่หอประชุมหงซาน

ทันทีที่เขาเข้าไปในประตู เขาเห็นว่าหอประชุมเต็มไปด้วยผู้คน โดยเฉพาะสามแถวแรก ซึ่งมีหนุ่มใหญ่ในวงการแพทย์ของเจียงโจวนั่งอยู่

ไป๋ปิงกระซิบ "พิธีมอบรางวัลแพทย์ดีเด่น ถือเป็นงานใหญ่ในวงการแพทย์ นอกจากผู้นำเมืองแล้ว บุคคลสำคัญในอุตสาหกรรมก็จะเข้าร่วมด้วย"

อย่างนี้นี่เอง

ไป๋ปิงเตือนเยี่ยชิวอีกครั้ง "หลังจากที่นายได้รับรางวัลในภายหลัง จะมีคนทักทายคุณอย่างแน่นอน นายควรจะสุภาพต่อพวกเขา อย่างไรก็ตาม การได้รู้จักผู้คนมากขึ้น มันจะเป็นผลดีกับนายทั้งนั้น"

"อืม"