บทที่ 1295 ก่อนออกเดินทาง

เช้าตรู่

ดวงอาทิตย์ที่ลุกเป็นไฟโผล่ออกมาจากก้อนเมฆ ส่องแสงสีทองอันอบอุ่นบนพระราชวังของพระสันตะปาปาแห่งนครวาติกัน ทำให้พระราชวังดูศักดิ์สิทธิ์อย่างไม่น่าเชื่อ

ร่างสองร่างยืนเคียงข้างกันบนกำแพงเมืองของพระราชวังของพระสันตะปาปา มองไปในระยะไกล

พวกเขาคือเยี่ยชิวและพระศาสดา

“การชดเชยและข้อตกลงที่เป็นมิตรของทั้งเก้าชาติได้รับการยุติแล้ว เยี่ยชิว ขอบคุณนะ” พระศาสดากล่าวอย่างซาบซึ้ง

“คุณไม่จำเป็นต้องเกรงใจกับฉัน” เยี่ยชิวกล่าว “หาสถานที่ แล้วฉันจะช่วยคุณฟื้นฟูการฝึกฝนของคุณ”

“คุณสามารถช่วยฉันฟื้นฟูการฝึกฝน?” ดวงตาที่สวยงามของพระศาสดาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

“ฉันอยากลอง แต่ฉันไม่แน่ใจว่าจะทำสำเร็จหรือไม่” เยี่ยชิวกล่าว

“ไม่ว่าจะประสบความสำเร็จหรือไม่ ฉันก็รู้สึกขอบคุณคุณ” พระศาสดากล่าวต่อ “เมื่อวาน คุณต่อสู้กับผู้เชี่ยวชาญของเก้าชาติ จากนั้นก็ไปที่โรงแรมเรือใบตอนดึก เดินทางข้ามคืนโดยไม่ได้พักผ่อน ทำไมคุณไม่พักก่อนล่ะ?”

“ฉันไม่รีบอยู่แล้ว พักผ่อนก่อน แล้วค่อยช่วยฉันฟื้นฟูการฝึกฝน โอเคไหม?”

เยี่ยชิวรู้ว่าพระศาสดามีน้ำใจต่อเขาและยิ้ม “อย่ากังวล ต่อให้ไม่ได้นอนหนึ่งคืน ฉันก็ไม่เป็นอะไร ท้ายที่สุด ตอนนี้ฉันเป็นผู้เชี่ยวชาญขั้นราชาแล้ว”

จากนั้นพระศาสดาก็มีสิตขึ้นมา โดยตระหนักว่าผู้เชี่ยวชาญขั้นราชานั้นเป็นจุดสูงสุดของความแข็งแกร่งในโลกนี้แล้ว แม้ว่าเยี่ยชิวจะไม่ได้นอนมาหลายวันหลายคืน ไม่กินหรือดื่ม มันก็จะไม่ส่งผลกระทบต่อเขา

เยี่ยชิวกล่าวว่า “หาสถานที่เงียบสงบแล้วรีบไป หลังจากช่วยคุณฟื้นฟูการฝึกฝนแล้ว ฉันจะกลับประเทศของฉัน"

“กลับประเทศ? ทำไมรีบ?” พระศาสดากล่าวว่า “เมื่อวานคุณบอกว่า คุณจะอยู่ในวาติกันสองวัน?”

“ใช่ เมื่อวานและวันนี้”

เมื่อพูดเช่นนี้ ความเศร้าก็ปรากฏขึ้นระหว่างคิ้วของพระศาสดา

เยี่ยชิวแกล้งทำเป็นไม่เห็นความเศร้าของพระศาสดา และเร่งเร้า “หาสถานที่เร็วๆ!”

พระศาสดาทิ้งความเศร้าและถามว่า “สถานที่แห่งนี้โอเคไหม?”

เยี่ยชิวมองไปรอบๆ กำแพงเมืองนั้นสูงและไม่มีใครรบกวนพวกเขา มันเป็นสถานที่ที่ดีจริงๆ

“ได้ เริ่มเลย!”

ทันทีทั้งสองนั่งหันหน้าเข้าหากันโดยไขว้ขา

เยี่ยชิวนำสมุนไพรอายุหลายร้อยปีออกมาจากถุงเฉียนคุนก่อน บดให้เป็นผง และให้พระศาสดารับไป

จากนั้นทั้งสองก็เผชิญหน้ากันด้วยฝ่ามือ เยี่ยชิวก็ถ่ายโอนพลังของเขาผ่านฝ่ามือเพื่อช่วยให้พระศาสดาดูดซับพลังการรักษา

ในไม่ช้า ควันสีขาวก็ลอยขึ้นมาจากบนศีรษะของพระศาสดา

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

พระศาสดาได้ดูดซับพลังยาทั้งหมดแล้ว

เยี่ยชิวตรวจสอบชีพจรของพระศาสดา และพบว่าระดับพลังยุทธ์ของเธอยังอยู่ในขั้นเคารพ เขาขมวดคิ้ว เขาหยิบเข็มทองคำออกมาและเริ่มแทงพระศาสดา

นี่เป็นครั้งแรกที่เยี่ยชิวได้ช่วยใครบางคนฟื้นฟูการฝึกฝน

ไม่นานมานี้ หลังจากที่ระดับพลังยุทธ์ของเขาลดลง เขาก็สามารถฟื้นฟูมันได้โดยการค้นหาเส้นเลือดมังกร

ตามทฤษฎีแล้ว มีเพียงสมบัติจากสวรรค์หรือน้ำอมฤตเท่านั้นที่สามารถช่วยพระศาสดาฟื้นฟูการฝึกฝนของเธอได้ แต่เยี่ยชิวต้องการลอง ด้วยระดับพลังยุทธ์ที่เพิ่มขึ้น ความเข้าใจในทักษะทางการแพทย์ของเขาก็ดีขึ้นอย่างมากเช่นกัน

“ซิ่ว! ซิ่ว! ซิ่ว!”

ความเร็วในการแทงของเยี่ยชิวนั้นเร็วมาก การหยิบและแทงเหมือนกับการแสดงมายากล ทำให้ผู้คนเวียนหัว

ในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที เขาได้แทงพระศาสดาพยากรณ์ด้วยเข็มทองคำเก้าสิบเก้าเข็ม

ด้วยการสะบัดนิ้วของเขา

“บัซ!”

เข็มทองคำเก้าสิบเก้าเล่มเปล่งแสงสีทองที่สุกใส เกือบจะสั่นสะเทือนและส่งเสียงหึ่งๆ ไปพร้อมๆ กัน

“คุณรู้สึกอะไรบ้างมั้ย?” เยี่ยชิวถาม

“ยังไม่มี” พระศาสดาตอบ

คิ้วของเยี่ยชิวขมวดแน่นยิ่งขึ้น

“สิ่งนี้ไม่ควรเกิดขึ้น ตามเหตุผล หลังจากใช้เข็ม ระดับการฝึกฝนของพระศาสดาควรแสดงสัญญาณของการฟื้นตัว ทำไมเธอไม่รู้สึกอะไรเลย?”

ด้วยเหตุนี้ เยี่ยชิวจึงวางมือขวาบนศีรษะของพระศาสดาและถ่ายโอนพลังผ่านฝ่ามือไปยังร่างกายของพระศาสดา

หลังจากผ่านไปสี่ชั่วโมงเต็ม เยี่ยชิวพบว่าระดับพลังยุทธ์ของพระศาสดายังคงไม่มีทีท่าว่าจะฟื้นตัว