บทที่ 1296 ข่าวด่วนจากญี่ปุ่น

เยี่ยชิวออกจากวาติกันหลังเที่ยงวัน

พระศาสดาพาเขาไปสนามบิน โดยช่วยเหลือเขาตลอดทาง

ว่าทำไมเขาถึงต้องการความช่วยเหลือ เพราะ……

ทุกคนเข้าใจ

จริงๆ แล้ว ในฐานะขั้นราชากลาง เยี่ยชิวรู้สึกเขินอายจริงๆ ที่ได้รับการสนับสนุนเช่นนี้ในตอนนี้

เยี่ยชิวไม่เคยพ่ายแพ้ขนาดนี้มาก่อน ทั้งหลินจิงจื้อ ไป๋ปิงและฉินหว่าน ไม่เคยทำให้เขามีความสุขขนาดนี้ อาจกล่าวได้ว่าพระศาสดาโหดเหี้ยม ใช้ประโยชน์จากความอ่อนแอของเขา

พระศาสดาใช้ประโยชน์จากความอ่อนแอของเขา โจมตีเขาอย่างต่อเนื่อง โดยไม่ให้เวลาเขาฟื้นตัวด้วยซ้ำ

หากว่าผู้หญิงเป็นเสือโคร่ง พระศาสดาก็คือเสือที่แท้จริง

ไม่ใช่แค่เสือ แต่เป็นเสือที่ดุร้าย

“เอาล่ะ ฉันจะทิ้งคุณไว้ที่นี่ อย่าลืมมาเยี่ยมฉันเมื่อคุณมีเวลา!” พระศาสดาด้วยรอยยิ้ม

เยี่ยชิวดูหงุดหงิด “ฉันไม่อยากกลับมาที่นี่อีกเลย”

“ทำไม?” พระศาสดาถาม

เยี่ยชิวจ้องมองไปที่พระศาสดา “คุณคงรู้?”

“เป็นเพราะเรื่องก่อนหน้านี้หรือเปล่า? ฉันเห็นคุณไม่ค่อยมีความสุขเท่าไหร่ ไม่ชอบตอนโดนกดเหรอ” พระศาสดาพูด “คุณไม่ชอบตอนโดนกดสินะ งันรอบหน้าฉันให้คุณกดนะ?”

“ยังไงฉันก็ไม่อยากกลับมา” เยี่ยชิวพบว่าสถานที่แห่งนี้ไม่เป็นมิตรกับเขา โดยเฉพาะบางคนที่นี่ ไม่เป็นมิตรกับเขามาก

ตั้งแต่เช้าถึงเที่ยง เขารู้สึกเหมือนปลาตายไม่เคยพลิกกลับเลย

อึดอัดเกินไป.

ไม่ มันน่าละอาย!

ถามตัวเองว่า ผู้ชายคนไหนจะทนความอับอายได้ขนาดนี้?

“เอาน่า” พระศาสดาประสานแขนกับเยี่ยชิว กะพริบตาโตและร้องโอดครวญ “คราวหน้าคุณมา คุณจะทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ ฉันจะฟังคุณ โอเคไหม?”

“ไม่” เยี่ยชิวพูดด้วยใบหน้าตรง “ฉันจะไม่กลับมา”

“คุณกล้า!” พระศาสดาก็กลายเป็นผู้ครอบงำ “ถ้าคุณไม่มา ฉันจะไปหาคุณที่เจียงโจว จากนั้นฉันจะพาใครสักคนไปด้วย”

ที่นี่พระศาสดาตบท้องของเขา

“คุณขู่ฉัน?” เยี่ยชิวกล่าว “ฉันไม่เคยยอมรับคำขู่”

“เอาน่า คุณเคยบอกว่าคุณจะไม่ยอมรับการถูกกดขี่ แต่วันนี้ไม่ใช่……”

พระศาสดากล่าว เมื่อเห็นสีหน้าไม่พอใจของเยี่ยชิว เธอจึงเปลี่ยนน้ำเสียงและยิ้ม “อย่างไรก็ตาม ต่อให้คุณไม่อยากมาหาฉัน ฉันจะไปหาคุณ แล้วฉันจะบ่นกับผู้อาวุโสถังว่า คุณมันไม่แน่นอน”

เยี่ยชิวโกรธมาก “คุณ”

พระศาสดาหัวเราะ “คุณต้องเชื่อฉัน ฉันทำสิ่งที่ฉันพูดเสมอ”

ให้ตายเถอะ ยุ่งวุ่นวายอะไรอย่างนี้!

เยี่ยชิวมีอาการปวดหัว

“เอาล่ะ ขึ้นเครื่องเร็วเข้า อย่าลืมมาพบฉันเมื่อคุณมีเวลา!” พระศาสดาจูบเยี่ยชิวที่แก้ม จากนั้นตบท้องของเขาแล้วพูดว่า “ถ้าฉันมีข่าวดี ฉันจะบอกคุณเป็นอย่างแรก”

“ฝากไว้ก่อนเถอะ!” เยี่ยชิวทิ้งคำพูดที่รุนแรง และรีบขึ้นไปบนเครื่องบินส่วนตัว

ขณะที่เขาเดินผ่านประตูห้องโดยสาร พระศาสดาหันไปหาเยี่ยชิวแล้วพูดว่า “ยัยตัวแสบ ดูแลตัวเองด้วยนะ ครั้งต่อไปที่ฉันมา ถ้าพบว่าคุณผอม ฉันจะทำให้คุณเดินไม่ได้หนึ่งเดือน”

พระศาสดาหัวเราะเบาๆ “กำลังพยายามทำให้ฉันกลัวเหรอ? ฮึ่ม ใครกลัวใคร ฉันหวังว่าคุณจะมาเร็วๆ นี้ ฉันตั้งตารอที่จะแข่งขันกับคุณ”

“ฝากไว้ก่อนเถอะ” เยี่ยชิวตอบก่อนจะเข้าไปในห้องโดยสาร

ไม่นาน เครื่องบินส่วนตัวก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

เวลาสองทุ่ม

เครื่องบินส่วนตัวของเยี่ยชิวลงจอดที่สนามบินนานาชาติเจียงโจว และเมื่อเขาออกมาจากเครื่องบิน เขาเห็นเซียวจ้านรอเขาอยู่