บทที่ 1317 ความเข้าใจผิดของนางฟ้า

เยี่ยชิวตกตะลึงเมื่อพบว่าในเวลานี้ เส้นลมปราณพิเศษทั้งแปดเส้นของเสี่ยวหรูอี้เปิดเต็มที่ และเส้นลมปราณยังมีพลังอันยิ่งใหญ่อย่างยิ่งอีกด้วย

พลังนี้ก็ไม่น้อยไปกว่าพลังของภิกษุพื้นฐาน

คุณรู้ไหมว่าเสี่ยวหรูอี้เพิ่งจะหนึ่งขวบ

เยี่ยชิวลืมตาขึ้นอีกครั้งและพบว่ากระดูกในร่างกายของเสี่ยวหรูอี้ นั้นใสเหมือนหยกสีขาวคุณภาพสูงโดยไม่มีสิ่งเจือปนใด ๆ

ชั่วครู่หนึ่งเขาทั้งรู้สึกสะเทือนใจและโกรธ

“ ผู้หญิงโง่เขลาคนนี้ได้อัดฉีดพลังมากมายให้กับหรูอี้ ถึงแม้เธอจะได้รับบาดเจ็บ แต่เธอก็ไม่กลัวว่าหรูอี้ จะไม่สามารถทนได้”

เยี่ยชิวนวดเสี่ยวหรูอี้ทันที และในไม่ช้าใบหน้าที่แดงของเสี่ยวหรูอี้ก็กลับมาเป็นปกติ

จากนั้น เยี่ยชิวก็อฝอุ้มนางฟ้าไป๋ฮวาขึ้นมาแล้วเดินเข้าไปในห้องพักผ่อน

“พี่หลิน วันนี้คุณเหนื่อยหมดแล้ว ไปนอนเร็ว ส่วนนางฟ้าไป๋ฮวา คุณไม่ต้องกังวลตราบใดที่ฉันอยู่ที่นี่”

เยี่ยชิวบอกกับลู่หลัวว่า "ไปเอาอ่างน้ำมาให้ฉันหน่อย"

ลู่หลัวทำตามคำแนะนำอย่างรวดเร็ว

ในห้องน้ำเยี่ยชิววางนางฟ้าไป๋ฮวาไว้บนเตียงแล้วพูดกับลู่หลัว "ลู่หลัวอาการบาดเจ็บของนางฟ้าไป๋ฮวาสาหัสมาก ฉันจะรักษาเธอต่อไป"

“เพียงแต่ว่าวิธีการรักษานั้นพิเศษนิดหน่อย”

“ ฉันอยากขอให้คุณช่วยฉันเป็นพยาน เพื่อที่นางฟ้าไป๋ฮวาจะไม่ตำหนิฉันเมื่อเธอตื่นขึ้นมา โอเคไหม?”

ลู่หลัว พยักหน้าและถามว่า "อาจารย์เยี่ย มีอะไรที่ท่านต้องการให้ข้าทำหรือไม่?"

“ใช่” เยี่ยชิวพูด “ถอดเสื้อผ้าของเธอออก”

ห้ะ!

ลู่หลัวมองไปที่เยี่ยชิวด้วยความตกใจ คิดว่าอาจารย์เยี่ยต้องการใช้ประโยชน์จากอาการโคม่าของกงจู่

ไม่ๆๆ คุณเยี่ยเป็นคนดีและจะไม่เอาเปรียบจากอันตรายของผู้อื่น

เมื่อเห็นลู่หลัวยืนนิ่ง เยี่ยชิ ก็อธิบายว่า “นางฟ้าไป๋ฮวาได้รับบาดเจ็บสาหัส ฉันต้องการความช่วยเหลือจากคุณในการถอดเสื้อผ้าของเธอเพื่อที่ฉันจะสามารถสอดเข็มได้"

“ไม่ต้องห่วง ฉันจะไม่ยุ่ง”

“คุณอยู่ที่นี่และดูแลเธอระหว่างการรักษา”

ลู่หลัวถอนหายใจด้วยความโล่งอก และในขณะที่เยี่ยชิวหันกลับมาและหยิบเข็มทองคำออกมาเพื่อฆ่าเชื้อ เธอก็ช่วยนางฟ้าไป๋ฮัวถอดเสื้อผ้าของเธอ

เมื่อเยี่ยชิวหันกลับมาอีกครั้ง ดวงตาของเขาก็ตรงขึ้น

ฉันเห็นนางฟ้าไป๋ฮัวเปลือยเปล่าราวกับเจ้าหญิงนิทรา ผิวของเธอทุกตารางนิ้วราวกับหิมะสีขาวคริสตัล โดยไม่มีข้อบกพร่องใดๆ

สิ่งเดียวที่เสียใจคือ...

หน้าอกถูกเปิดเผย...

อ่า เร่าร้อน!

ลู่หลัวเหลือบมองเยี่ยชิว แล้วก้มศีรษะลงอย่างรวดเร็ว แก้มของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดง และถามด้วยเสียงแผ่วเบา "ท่านอาจารย์เยี่ยท่านจะปฏิบัติต่อกงจู่เมื่อใด"

เยี่ยชิวกลับมามีสติสัมปชัญญะอีกครั้งและพูดอย่างเร่งรีบ " ลู่หลัวช่วยเธอสวมเสื้อผ้าเร็ว ๆ นี้"

ห้ะ?

ลู่หลัวมองไปที่เยีด้วยความประหลาดใจ "ไม่ใช่คุณเยี่ยที่ขอให้ฉัน..."

“ใช่แล้ว ฉันขอให้คุณถอดเสื้อผ้าของเธอออก แต่ฉันไม่ได้บอกให้คุณถอดเสื้อผ้าของเธอออกทั้งหมด ใส่เสื้อผ้าที่มิดชิดของเธอเร็ว”

จากนั้นลู่หลัวก็ตระหนักว่าเธอเข้าใจความหมายของเยี่ยชิวผิด แก้มของเธอก็แดงขึ้น และเธอก็รีบช่วย นางฟ้าไป๋ฮวา ใส่ชุดชั้นในของเธอ

เยี่ยชิวถอนหายใจด้วยความโล่งอก

แม้ว่าเขาจะเป็นหมอและมีจรรยาบรรณในวิชาชีพที่ดีมาก แต่หากความงามที่ไม่มีใครเทียบได้เช่นนางฟ้าไป๋ฮวานอนเปลือยอยู่ตรงหน้าเขา เขาจะกังวลว่ามือของเขาจะสั่นเมื่อฝังเข็ม

ทุกอย่างพร้อมแล้ว

เยี่ยชิวเริ่มฝังเข็มนางฟ้าไป๋ฮวา

เขาถือเข็มทองคำไว้ระหว่างนิ้วและเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว เข็มทองคำถูกสอดเข้าไปในจุดฝังเข็มของนางฟ้าไป่ฮัวทีละคนราวกับสายฟ้า

ไม่กี่นาที

ร่างกายของนางฟ้าไป๋ฮัวถูกแทงด้วยเข็มทองคำหนึ่งร้อยแปดเข็ม

ลู่หลัวยืนอยู่ข้างๆ และเฝ้าดูเยี่ยชิ ทำการฝังเข็มอย่างอยากรู้อยากเห็น ในตอนแรกเธอตกใจกับทักษะการฝังเข็มอันน่าทึ่งของเยี่ยชิว