บทที่ 1428 ห้องสมบัติ

นางฟ้าไป๋ฮวาพาเยี่ยชิวและคนอื่นๆ ออกจากห้องใต้หลังคาและมาถึงศาลากลางทะเลสาบ

ดอกบัวกำลังบานสะพรั่งในทะเลสาบเพื่อแย่งชิงความสนใจ

เห็นได้ชัดว่าวังร้อยดอกไม้เคยเป็นสถานที่เงียบสงบและสง่างาม แต่น่าเสียดายที่โศกนาฏกรรมได้ปล้นบรรยากาศที่มีชีวิตชีวาในอดีต ทิ้งความรู้สึกเศร้าโศกไว้

ภายในศาลามีโต๊ะหิน

บนโต๊ะหินมีกระดานหมากรุกอยู่

“ในอดีต ในยามว่าง ฉันมักจะเล่นหมากรุกที่นี่กับอาจารย์ของฉัน..….”

นางฟ้าไป๋ฮวารู้สึกสะเทือนใจเมื่อเห็น และในขณะที่เธอพูด น้ำตาสองหยดก็ไหลออกมาจากดวงตา ความโศกเศร้าปรากฏชัดบนใบหน้าที่สวยงาม

เยี่ยชิวอดไม่ได้ที่จะถามว่า “วังร้อยดอกไม้ของคุณทำให้ใครขุ่นเคืองหรือไม่ ไม่เช่นนั้นโศกนาฏกรรมเช่นนี้จะเกิดขึ้นกับคุณได้อย่างไร?”

“มันเป็นไปไม่ได้” นางฟ้าไป๋ฮวาตอบ “วังร้อยดอกไม้นั้นแยกตัวจากโลกภายนอก สหายและฉันมักจะอยู่ที่นี่เพื่อฝึกฝนจิตวิญญาณ ไม่ค่อยออกไปข้างนอก ไม่ต้องพูดถึงการทำให้ใครขุ่นเคือง”

“แล้วอาจารย์ของคุณล่ะ? เธอมีศัตรูบ้างไหม?” เยี่ยชิวถามเพิ่มเติม

“นั่นยิ่งไม่น่าเป็นไปได้เลย” นางฟ้าไป๋ฮวากล่าว “อาจารย์ชองฉันมีจิตใจดีและอ่อนโยน ไม่เคยโกรธแค้นใครเลย”

เยี่ยชิวขมวดคิ้ว

เป็นไปได้ไหมว่า การล่มสลายของวังร้อยดอกไม้เป็นเพียงเรื่องบังเอิญ?

ไม่ มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน

ถ้ามันเป็นเรื่องบังเอิญ คนร้ายคงไม่ทำลายหลักฐานทั้งหมด จากการกระทำของคนร้าย เห็นได้ชัดว่ามีความเกลียดชังที่ฝังลึกระหว่างพวกเขากับวังร้อยดอกไม้

ขณะนั้น เยี่ยชิวอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอยากรู้อยากเห็นอย่างมากเกี่ยวกับคนร้าย ทำไมพวกเขาถึงทำลายวังร้อยดอกไม้?

แรงจูงใจของพวกเขาคืออะไร?

มันเป็นความเกลียดชัง หรือว่าพยายามปกปิดอะไรบางอย่าง?

นางฟ้าไป๋ฮวาเช็ดน้ำตาและพูดอย่างเย็นชาว่า “ใครก็ตามที่ทำสิ่งนี้ สักวันหนึ่งฉันจะตามหาพวกเขาและล้างแค้นให้กับอาจารย์และสหาย”

“ไม่ต้องกังวล ฉันจะช่วยคุณ” เยี่ยชิวกล่าว

นางฟ้าไป๋ฮวาหันไปมองเยี่ยชิว และมองดูเขาด้วยความขอบคุณ

“นางฟ้า เราไม่ได้ไปที่ห้องสมบัติเหรอ? ทำไมคุณถึงพาเรามาที่นี่?” อมตะชางเหม่ยถามด้วยความงุนงง

“ห้องสมบัติอยู่ที่นี่” นางฟ้าไป๋ฮวาตอบ ยกนิ้วขึ้นและกดเบาๆ ที่มุมซ้ายล่างของกระดานหมากรุก

สามวินาทีต่อมา

“บูม!”

จู่ๆ โต๊ะหินก็จมลงกับพื้น เผยให้เห็นรูสี่เหลี่ยม นางฟ้าไป๋ฮวาชี้ไปที่หลุมแล้วพูดว่า “ห้องสมบัติอยู่ข้างล่างนั่น”

ลู่หลัวอุทาน “เจ้าวัง ห้องสมบัตินี้สร้างขึ้นเมื่อใด ทำไมข้าไม่เคยรู้เรื่องนี้เลย?”

“ไม่ใช่แค่คุณเท่านั้น แต่สหายคนอื่นๆ ไม่รู้เรื่องนี้ในช่วงชีวิตของพวกเขา” นางฟ้าไป๋ฮวากล่าว “เพราะฉันกับอาจารย์เท่านั้นที่รู้เกี่ยวกับห้องสมบัตินี้”

“พวกคุณตามฉันมา”

หลังจากพูดอย่างนั้น นางฟ้าไป๋ฮวาก็กระโดดลงมา

เยี่ยชิวและคนอื่น ๆ ติดตามอย่างใกล้ชิด

ในไม่ช้า พวกเขาก็มาถึงใต้ดิน โดยหันหน้าไปทางประตูหินที่แกะสลักด้วยดอกโบตั๋นที่กำลังเบ่งบาน

นางฟ้าไป๋ฮวายื่นมือออกมา วางมันไว้บนกลีบดอกไม้ ทันใดนั้นประตูหินก็เปิดออก

เมื่อมองเข้าไปข้างใน เยี่ยชิวก็เห็นห้องลับขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยสิ่งของต่างๆ

ในหมู่พวกเขา ยาอายุวัฒนะหมื่นปีสะดุดตาเป็นพิเศษ