ตอนที่ 1507
บทที่ 1508 ทุบบุตรนักบุญจนตาย
October 21, 2026
“โอ๊ย……”
หลินเชียนเชียนกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด
ปากของเธอถูกเยี่ยชิวฉีกออกจนหมด ลิ้นก็ฉีกออก เลือดหยด ดูน่าสังเวชอย่างยิ่งราวกับผีปอบ
“ไปตายซะ!”
เยี่ยชิวไม่มีความเมตตาในใจ เขายกแส้เทพขึ้นมาและฟาดหัวของหลินเฉียนเชียนด้วยแส้
เพียงแค่นั้น
“จิ”
หอกเหมือนสายฟ้าฟาดฟันไปในอากาศ ปิดกั้นแส้เทพทันที
“บูม บูม บูม……”
เยี่ยชิวถูกผลักกลับไปหลายร้อยเมตร หน้าอกของเขาเต็มไปด้วยเลือด เลือดไหลออกมาจากมุมปาก เมื่อมองขึ้นไป เขาเห็นว่าเป็นฮวงฝู่ฉีที่เข้ามาแทรกแซง
เมืองฮวงฝู่ฉีกำลังยุ่งอยู่กับการช่วยเหลือทัวปาเหย่ เขาได้ยินเสียงกรีดร้องของหลินเชียนเชียน พบว่าปากของเธอถูกเยี่ยชิวฉีกเป็นชิ้นๆ
ฮวงฝู่ฉีปรากฏตัวอย่างรวดเร็วที่ด้านข้างของหลินเชียนเชียน และถามว่า “คุณไหวไหม?”
หลินเชียนเชียนไม่สามารถพูดได้ในขณะนี้ รีบหยิบยาออกมาแล้วกลืนลงไป อาการบาดเจ็บของเธอก็หายในพริบตา
“ฉันไหว”
หลังจากฟื้นตัว หลินเชียนเชียนมองไปที่เยี่ยชิวด้วยความขุ่นเคืองและพูดว่า “พี่ฮวงฝู่ฉี เด็กคนนั้นแปลกมาก เมื่อฉันต่อสู้กับเขา ฉันก็ถูกควบคุมอย่างอธิบายไม่ได้”
“ฉันจะไปพบเขา” ฮวงฝู่ฉีพูดพร้อมกับยกหอก แล้วเดินไปข้างหน้า ถามเยี่ยชิวขณะที่เดิน “คุณเป็นใครกันแน่?”
เยี่ยชิวตอบเสียงดัง “เยี่ยฉังเซิง!”
เยี่ยฉังเซิง?
ฮวงฝู่ฉีพยายามคิดและตระหนักว่าเขาไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน ทำให้เขาถามว่า “คุณมาจากนิกายไหน?”
“ไม่มีนิกาย ไม่มีฝ่าย” เยี่ยชิวตอบ “แต่ในไม่ช้า ชื่อเยี่ยฉังเซิงจะเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกฝคกเซียน”
“ยังไงก็ตาม ฉันไม่ฆ่าคนนิรนาม”
“บอกชื่อของคุณมา”
ฮวงฝู่ฉีกล่าวว่า “ฮวงฝู่ฉี บุตรนักบุญแห่งพื้นที่เทพไท่ชู”
“บุตรนักบุญอีกคน?” เยี่ยชิวหัวเราะและพูดว่า “ฉันหวังว่าคุณจะไม่ขยะแขยงเหมือนผู้ชายคนนั้นจากพื้นที่เทพฮวงกู่”
ฮึ่ม!
ฮวงฝู่ฉีตะคอกอย่างเย็นชา หยุดเดินสักพีก จากนั้น แสงสีดำก็พุ่งออกมาจากหอกในมือ
ทันใดนั้น รัศมีแห่งเจตนาฆ่าที่หนาแน่นก็แผ่กระจายไปทั่วอากาศ ทำให้จิตวิญญาณของผู้คนสั่นสะท้านโดยไม่สมัครใจ
รู้สึกราวกับว่าสัตว์ร้ายโบราณหลุดออกจากพันธนาการและเข้าสู่โลกของมนุษย์
“อาวุธสังหารที่ไม่มีใครเทียบได้!”
เยี่ยชิวรู้สึกได้ทันทีว่า เจตนาฆ่านั้นเล็ดลอดออกมาจากหอกในมือของฮวงฝู่ฉี
หอกส่องแสงแวววาวอย่างมืดมน เย็นเฉียบจนถึงกระดูก เห็นได้ชัดว่าดื่มเลือดคนมาไม่น้อย
“ระวังตัวด้วย คุณชายเยี่ย!”
ทันใดนั้นเสียงของหยุนซีก็ดังขึ้น ตะโกนดังสุดกำลังของเธอว่า “หอกพายุในมือของฮวงฝู่ฉีนั้นถูกสร้างขึ้นจากเหล็กอุกกาบาตจากสวรรค์ มันเป็นอาวุธเทพ”
อาวุธเทพเหรอ?
เยี่ยชิวดูถูกเหยียดหยาม คิดกับตัวเองว่า เขาก็มีอาวุธเทพอยู่ในมือ
ฮวงฝู่ฉีถือหอกและเหวี่ยงแขนของเขา หอกพายุมีลักษณะคล้ายกับสัตว์ร้ายที่ดุร้ายในทันที และเปล่งรัศมีอันเย็นชาออกมา
“มาสิ!”
ฮวงฝู่ฉีตะโกนเสียงดัง ออร่าอันทรงพลังเล็ดลอดออกมาจากเขา ราวกับภูเขาไฟระเบิด ที่พุ่งบดขยี้เยี่ยชิว
ในเวลาเดียวกัน ต้งเทียนทั้งเก้าก็ลอยอยู่ข้างหลังเขา
“บูม!”
ทันใดนั้น ปราณมังกรหลายเส้นก็บินออกมา
ฮวงฝู่ฉีแสดงระดับพลังยุทธ์ทันที ไม่แสดงความตั้งใจที่จะต่อสู้กับเยี่ยชิวในขั้นที่เท่าเทียมกัน เขาเพียงต้องการโค่นเยี่ยชิว
เยี่ยชิวหรี่ตา
ออร่าของฮวงฝู่ฉีนั้นน่ากลัวอย่างยิ่ง รู้สึกเหมือนมีก้อนหินขนาดใหญ่กดทับหน้าอกของเยี่ยชิว ทำให้เขารู้สึกหายใจไม่ออก
“บุคคลนี้ไม่สามารถประมาทได้”
เยี่ยชิวพยายามป้องกัน รู้สึกถึงพลังของจุดสูงสุดของต้งเทียนเป็นครั้งแรก
แม้ว่าเขาจะเพิ่งต่อสู้กับหลินเชียนเชียน เมื่อเปรียบเทียบกับฮวงฝู่ฉีแล้ว หลินเชียนเชียนก็อ่อนแอกว่ามากอย่างเห็นได้ชัด
“ดูเหมือนว่าฉันต้องทำงานอย่างหนักเพื่อปรับปรุงระดับพลังยุทธ์ของฉัน!”