บทที่ 1509 แส้ในมือ อยู่ยงคงกระพัน

“ตายแล้ว?”

หยุนซีตกตะลึง

เธอไม่เคยคาดหวังว่าเยี่ยชิวจะสังหารฮวงฝู่ฉีจริงๆ ในช่วงเวลาอันสั้นเช่นนี้

เธออดไม่ได้ที่จะถามตัวเองในใจว่า หากเธอต้องเผชิญหน้ากับ ฮวงฝู่ฉี เธอจะฆ่าเขาในเวลาอันสั้นได้หรือไม่?

คำตอบคือไม่

แม้ว่าเธอจะมั่นใจในการเอาชนะฮวงฝู่ฉี แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะทำได้อย่างง่ายดายเหมือนกับที่เยี่ยชิวทำ

“เขาซ่อนระดับพลังยุทธ์ของเขาหรือเปล่า?”

หยุนซีอดไม่ได้ที่จะถาม

“ไม่” นางฟ้าไป๋ฮวาตอบ “เขาอยู่ที่ขั้นแก่นทองจริงๆ”

“เป็นไปได้อย่างไร?” หยุนซีพบว่ามันยากที่จะเชื่อ

อมตะชางเหม่ยหัวเราะเบาๆ “เจ้าหนู สามารถสร้างปาฏิหาริย์ได้เก่งมาก”

หยุนซีรู้สึกสับสนมากยิ่งขึ้น เยี่ยชิวอยู่ที่ขั้นแกนทองเท่านั้น เขาจะฆ่าผู้เชี่ยวชาญระดับสูงของขั้นต้งเทียนได้อย่างไร?

ต้องมีความลับเกี่ยวกับเขาแน่ๆ!

หยุนซีมองไปทางเยี่ยชิวในระยะไกล ดวงตาที่สวยงามของเธอเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เมื่อสังเกตเห็นการจ้องมองของเธอ อมตะชางเหม่ยก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “นางฟ้าหยุนซี อันที่จริงเราไม่มีความแค้นกับพื้นที่เทพ เจ้าหนูทำทั้งหมดนี้เพื่อคุณ!”

“เพื่อฉัน?”

ด้วยเหตุผลบางอย่าง เมื่อหยุนซีได้ยินสิ่งนี้ หัวใจของเธอก็เต้นแรง “ตึกตึก” ด้วยความตื่นเต้น

นางฟ้าไป๋ฮวามองอมตะชางเหม่ยอย่างไม่พอใจ ราวกับจะพูดว่า คุณพูดมากเกินไป

อมตะชางเหม่ยไม่สนใจท่าทางของเธอ กล่าวต่อว่า “เจ้าหนูอยู่ที่ขั้นแกนทองเท่านั้น เขาเต็มใจเผชิญหน้ากับผู้เชี่ยวชาญขั้นค้งเทียนทั้งสี่คนเพียงลำพัง โดยรับความเสี่ยงครั้งใหญ่สำหรับคุณ จริงๆ แล้ว แม้แต่ฉันก็ชื่นชมเขาด้วยซ้ำ”

“ฉันแน่ใจว่านางฟ้าหยุนซี คุณจะต้องสะเทือนใจมากใช่ไหม?”

“นางฟ้าหยุนซี คุณช่วยสัญญาเงื่อนไขหนึ่งข้อกับฉันได้ไหม”

หยุนซีพูดอย่างสุภาพว่า “ได้โปรดพูดเถอะ นักพรต”

อมตะชางเหม่ยกล่าวว่า “ถ้าเจ้าหนูช่วยคุณจัดการกับศัตรูเหล่านี้ คุณช่วยพาเขาไปที่นิกายชิงอวิ๋น และทำให้เขาเป็นนักบุญของนิกายชิงอวิ๋นได้ไหม?”

“แน่นอน” หยุนซีไม่ลังเลเลยและกล่าวว่า “ตราบใดที่เขาเต็มใจ นิกายดาบชิงอวิ๋นของเราจะต้อนรับเขาด้วยความเต็มใจ”

อมตะชางเหม่ยรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย โดยคิดกับตัวเองว่าหญิงสาวคนนี้เห็นด้วยอย่างรวดเร็ว เธอต้องไม่เป็นเพียงนักบุญหญิงธรรมดาของนิกายดาบชิงอวิ๋น แต่อาจมีภูมิหลังที่ทรงพลังเช่นกัน

“ขอบคุณนะนางฟ้า งั้นเรามาพิจารณาเรื่องนี้กัน”

อมตะชางเหม่ยยิ้ม คิดกับตัวเองว่า เมื่อเยี่ยชิวกลายเป็นบุตรนักบุญของนิกายดาบชิงอวิ๋น พวกเขาจะไม่ต้องกลัวสำนักหยินหยางอีกต่อไป และไม่ต้องกังวลกับการตอบโต้จากพื้นที่เทพ

ด้วยการคุ้มครองของนิกายดาบชิงอวิ๋น ใครสามารถแตะต้อง เยี่ยชิวได้?

แน่นอนว่าอมตะชางเหม่ยก็มีจุดประสงค์แอบแฝงของเขาเองเช่นกัน

หากเยี่ยชิวกลายเป็นบุตรนักบุญของนิกายดาบชิงอวิ๋น เขาก็สามารถอยู่ที่นั่นได้อย่างเปิดเผยโดยไม่ต้องกลัวหรือกังวล

นอกจากนี้ ในฐานะนิกายอันดับหนึ่งของตงฮวง นิกายดาบชิงอวิ๋นมีหินวิญญาณและสมบัติจำนวนนับไม่ถ้วนซึ่งเขาสามารถรับได้อย่างง่ายดาย

ในที่เกิดเหตุ

หลินเชียนเชียนและทัวปาเหย่ตกตะลึง เห็นได้ชัดว่า ไม่ได้คาดหวังว่าฮวงฝู่ฉีจะตายด้วยน้ำมือของเยี่ยชิว

ขณะที่ทั้งสองตัวสั่น ก็รู้สึกไม่สบายใจอย่างยิ่งเช่นกัน

อีกด้านหนึ่ง

อันลั่วเฉินยังคงยืนอยู่กับที่ สีหน้าสงบ แต่เมื่อวิญญาณของฮวงฝู่ฉีแตกสลาย เปลือกตาของเขาก็กระตุก และเขามองดูเยี่ยชิวด้วยดวงตาที่ลึกซึ้ง

ในท้ายที่สุด สายตาของเขาก็จ้องมองไปที่แส้ในมือของเยี่ยชิว

“แส้ไม้นั่นดูแปลกๆ นิดหน่อย”

อันลั่วเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่จากนั้นสีหน้าของเขาก็ผ่อนคลายลง ดูเหมือนไม่กังวล