ตอนที่ 1530
บทที่ 1531 ไผ่วิญญาณเลือด
October 21, 2026
กงซุนหยางยืนอยู่บนเวทีเพื่อเกลี้ยกล่อมทุกคนต่อไป “มีใครอยากจะประมูลอีกไหม?”
ไม่มีใครพูดขึ้นมา
ท้ายที่สุด ขั้นที่สี่ของวิชาดาบอักษรหญ้าถูกขายในราคาสองล้านหินวิญญาณ
ในที่สุดก็ได้รับ!
อย่างไรก็ตาม เยี่ยชิวกังวลเล็กน้อย หลินต้าเหนี่ยวสามารถหาหินวิญญาณสองล้านก้อนได้หรือไม่?
“ต้าเหนี่ยว คุณมีหินวิญญาณเพียงพอหรือไม่?” เยี่ยชิวถาม
หลินต้าเหนี่ยวกล่าวว่า “ขอนับก่อนนะ พออยู่"
เยี่ยชิวถอนหายใจด้วยความโล่งอก
การประมูลดำเนินต่อไป และต่อไปคือยาอายุวัฒนะ อาวุธ วิชาฝึกฝน ยาจิตวิญญาณ และสมบัติต่างๆ ก็ผลัดกันขึ้นประมูล
มีการประมูลมากกว่าหนึ่งโหล
โดยไม่มีข้อยกเว้น แต่ละรายการถูกขายในราคาที่สูงลิ่ว
เยี่ยชิวแอบประมาณว่า ตอนนี้หอหยงเป่าได้รับหินวิญญาณอย่างน้อยหลายสิบล้านจากการประมูลครั้งนี้
“ความเร็วในการทำเงินเร็วมาก!” เยี่ยชิวอิจฉา
กงซุนหยางยืนอยู่บนเวทีแล้วพูดว่า “รายการถัดไปที่จะประมูลคือรายการสุดท้ายของการประมูลวันนี้ เพื่อนๆ ที่ยังไม่ได้รับสมบัติต้องไม่พลาดรายการนี้”
หลังจากพูดแล้ว กงซุนหยางก็เปิดฝ่ามือของเขาและมีไม้ไผ่ปรากฏขึ้นในมือ
ต้นไผ่นี้สูงประมาณสามฟุต มีสีแดงราวกับเลือด เปล่งแสงหลากสีออกมา
ในเวลาเดียวกัน ไม้ไผ่ก็เต็มไปด้วยพลังทางจิตวิญญาณอันมั่งคั่ง ซึ่งไม่ใช่วัตถุธรรมดาอย่างชัดเจน
เยี่ยชิวรู้สึกอย่างชัดเจนว่า มิงค์วัฒนะที่อยู่ในถุงเฉียนคุนกำลังกวนอยู่ และอยากจะออกมา
สำหรับไข่ลึกลับนั้น ที่ถูกปกคลุมด้วยหม้อเฉียนคุนของเยี่ยชิวในขณะนี้ ไข่กระทบหม้อเฉียนคุนอยู่ตลอดเวลา และพยายามที่จะหลุดออกมา
เขาอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่า ไม้ไผ่นี้คืออะไรกันแน่?
“นี่คือ...…ไผ่วิญญาณเลือด!”
ทันใดนั้น เสียงร้องด้วยความประหลาดใจก็ดังมาจากฝูงชน
“ใช่ สมบัติชิ้นนี้คือไผ่วิญญาณเลือด” กงซุนหยางกล่าว “ไผ่วิญญาณเลือดไม่เพียงแต่สามารถนำมาใช้เล่นแร่แปรธาตุและปรับแต่งอาวุธได้เท่านั้น แต่ยังเป็นหนึ่งในอาหารโปรดของสัตว์เทพอีกด้วย”
“เมื่อมีมันอยู่ในมือ การค้นหาสัตว์เทพจะง่ายมากขึ้น”
“ยิ่งกว่านั้น ไผ่วิญญาณเลือดนี้ได้เติบโตขึ้นมาเต็มหนึ่งแสนปี ทำให้มันเป็นสมบัติที่หายาก”
“ฉันแนะนำให้ทุกคนคว้าโอกาสนี้ไว้ และประมูลอย่างแข็งขัน เพราะของดีๆ แบบนี้อาจหามาอีกได้ยากหากพลาดไป”
“ราคาเริ่มต้นสำหรับไผ่วิญญาณเลือดคือสองแสนหินวิญญาณ โดยเพิ่มขึ้นไม่ต่ำกว่าหนึ่งแสนก้อน”
“เชิญเสนอราคาด้วย!”
เมื่อกงซุนหยางพูดจบ เสียงประมูลก็ดังต่อไป
“หินวิญญาณสามแสน!”
“หินวิญญาณสี่แสน!”
“หินวิญญาณห้าแสนก!”
“……”
“หินวิญญาณหนึ่งล้าน!”
“หินวิญญาณหนึ่งล้านห้าแสน!”
ในช่วงเวลาสั้นๆ ราคาก็เข้าใกล้สองล้านหินวิญญาณ
บนห้องส่วนตัวชั้นสอง
ลุงเทียนเห็นทุกคนเสนอราคาอย่างต่อเนื่องและพูดว่า “คุณหนู เรารอไม่ไหวแล้ว โปรดเสนอราคาด้วย!”
สวีโหย่วหรงจิบชาแตะริมฝีปากสีแดงของเธอเบาๆ แล้วพูดว่า “ไม่ต้องรีบ ปล่อยให้พวกเขาทะเลาะกันก่อน เมื่อไม่มีใครเสนอราคา ฉันจะยื่นข้อเสนอ”
ลุงเทียนไม่เข้าใจ “นี่จะไม่ทำให้ราคาขึ้นเหรอ?”
สวีโหย่วหรงพูดอย่างใจเย็น “ถ้าคุณต้องการสมบัติ คุณต้องจ่ายราคา”
“ลุงเทียน จดบันทึกทุกคนที่ประมูลไว้ด้วย”
“คลังสมบัติของเมืองหย่งอานไม่สามารถผลิตหินวิญญาณได้มากขนาดนี้ ฉันไม่ได้คาดหวังว่าคนเหล่านี้จะร่ำรวยขนาดนี้”
“หลังจากที่เราทำธุรกิจที่นี่เสร็จแล้ว คุณจะไปเยี่ยมบ้านของคนเหล่านี้ หากพวกเขาเต็มใจที่จะมอบหินวิญญาณ ปล่อยพวกเขาไป หากพวกเขาต่อต้านหรือลังเลใจ ก็กำจัดพวกเขาทั้งหมด”
“แม้ว่าฉันจะต้องใช้หินวิญญาณเพื่อที่จะได้รับ ไผ่วิญญาณเลือด แต่คนเหล่านั้นจะชดใช้ให้ฉันในภายหลัง ข้อตกลงนี้ไม่ขาดทุนอย่างแน่นอน”
ไม่เพียงแต่จะไม่ขาดทุน แต่ฉันจะทำกำไรมหาศาลด้วย
ลุงเทียนยกย่องว่า “คุณหนู คุณฉลาดจริงๆ ฉันชื่นชมคุณ”
สวีโหย่วหรงยิ้ม บางทีอาจคิดอะไรบางอย่างแล้วมองขึ้นไปที่ห้องส่วนตัวบนชั้นสาม
ผู้ที่ประมูลไม่รู้ว่าพวกเขาดึงดูดความสนใจของสวีโหย่วหรง และพวกเขาก็ยังคงเสนอราคาต่อไป