ตอนที่ 1531
บทที่ 1532 แหวนทองลายมังกร
October 21, 2026
สถานการณ์ตกอยู่ในความเงียบงันอีกครั้ง
สวีโหย่วหรงมองไปที่หลินต้าเหนี่ยวด้วยแววตาอันเย็นชา เผยให้เห็นเจตนาฆ่าอันเยือกเย็น
เห็นได้ชัดว่า ความเย่อหยิ่งของหลินต้าเหนี่ยวทำให้เธอโกรธจัด
“ลุงเทียน เรามีหินวิญญาณเพียงพอหรือไม่?” สวีโหย่วหรงถาม
“ไม่พอ” ลุงเทียนตอบ “แม้ว่าเราจะขอความช่วยเหลือจากเจ้าเมืองหย่งอานในตอนนี้ แต่ก็ยังไม่เพียงพอ และถ้าเราจะขอความช่วยเหลือจากสำนัก มันก็จะสายเกินไป”
“ให้ตายเถอะ” สวีโหย่วหรง ตะคอกด้วยความโกรธและกำหมัดแน่น
กงซุนหยางเห็นว่าไม่มีการประมูลอีกต่อไปจากชั้นสอง และอดไม่ได้ที่จะถามว่า “นักบุญหญิงโหย่วหรง คุณชายบนชั้นสามเสนอราคาหินวิญญาณยี่สิบล้านก้อน คุณยังจะเสนอราคาอยู่ไหม?”
สวีโหย่วหรงหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดอย่างใจเย็น “ช่างมันเถอะ ปล่อยให้เขาได้มันไป”
กงซุนหยางถามคนอื่นๆ ในปัจจุบันว่า “ทุกท่าน หินวิญญาณยี่สิบล้านก้อนครั้งที่หนึ่ง มีใครยินดีเสนอราคาอีกไหม?”
ใครจะเสนอไหว!
หินวิญญาณเยอะขนาดนั้น?
กงซุนหยางกล่าวต่อ “ยี่สิบล้านเป็นครั้งที่สอง คว้าโอกาสนี้ไว้ ทุกท่าน! จะไม่เสนออีกจริงหรือ?"
ยังไม่มีการตอบสนอง
กงซุนหยางประกาศ “ยี่สิบล้านครั้งที่สาม ขอแสดงความยินดีกับคุณชายบนชั้นสามที่ได้รับรางวัลไผ่วิญญาณเลือด”
ทันใดนั้น ผู้คนในปัจจุบันก็เริ่มกระซิบและพูดคุยกัน
“เจ้าอ้วนคนนั้นคือใคร เขากล้าท้าทายนักบุญหญิงแห่งสำนักหยินหยางได้อย่างไร?”
“ไม่คำนึงถึงภูมิหลังของเขา การใช้หินจิตวิญญาณยี่สิบล้านไปกับไผ่วิญญาณเลือด แสดงว่ามีฐานะมาก”
“ใครก็รู้ว่า ไผ่วิญญาณเลือดอายุแสนปีมีมูลค่ามากที่สุดห้าล้านหินวิญญาณ แต่เขาใช้หินวิญญาณยี่สิบล้านเพื่อซื้อมัน และเขาไม่ลังเลเลยที่จะรุกรานนักบุญหญิงของสำนักหยินหยาง มันบ้าไปแล้ว”
ลุงเทียนโกรธมาก
ในฐานะคนรับใช้ของสวีโหย่วหรง เขาตระหนักดีถึงจุดประสงค์ของเธอในการมาที่เมืองหย่งอานในครั้งนี้ เธอต้องการไผ่วิญญาณเลือดเพื่อบรรลุภารกิจอันยิ่งใหญ่ เป็นเพราะเหตุนี้สวีโหย่วหรงจึงเข้าร่วมในการประมูล
ลุงเทียนจ้องไปที่หลินต้าเหนี่ยวด้วยดวงตาที่มีเจตนาฆ่าอย่างเปิดเผย และพูดอย่างเย็นชาว่า “ไอ้อ้วน หินวิญญาณยี่สิบล้าน คุณคิดว่ามันเป็นแค่หินธรรมดาหรือเปล่า? คุณสามารถผลิตพวกมันได้จริงหรือ?”
หลินต้าเหนี่ยวยืนขึ้น อยู่บนชั้นสาม และพูดจากจุดชมวิวสูง “สำหรับฉัน หินวิญญาณก็ไม่ต่างจากหินธรรมดา”
ทันใดนั้น เหตุการณ์ก็โกลาหล
“ปากดีอะไรเช่นนี้!”
“ผู้ชายคนนี้แค่อวดเหรอ?”
“แม้แต่เจ้าเมืองแห่งเมืองหย่งอานของเราก็ยังไม่สามารถสร้างหินวิญญาณสองล้านก้อนได้? เขาทำได้อย่างไร?”
ลุงเทียนหัวเราะด้วยความโกรธ “ถ้าคุณรวยและมีอำนาจมาก แสดงหินวิญญาณให้เราเห็น หากคุณไม่สามารถผลิตหินวิญญาณได้มากมาย แม้ว่าสำนักหยินหยางของเราจะอดทนและให้อภัย แต่คุณกงซุนจะไม่ยอมคุณแน่”
ทันใดนั้น ก็มีคนพูดขึ้นว่า “เจ้าอ้วน รีบแสดงหินวิญญาณให้พวกเราดูเร็วๆ”
“ถ้าคุณมีหินวิญญาณไม่มากขนาดนั้น แสดงว่าคุณจงใจขัดขวางคำสั่งของการประมูล หอหยงเป่าจะไม่ปล่อยคุณออกไป”
“ฉันบอกคุณแล้วว่า คราวที่แล้วมีคนขัดขวางการประมูลและเขาก็ถูกฆ่าตายทันที”
ลุงเทียนโค้งคำนับคุณกงซุนแล้วพูดว่า “คุณกงซุน ช่วยพูดอะไรหน่อยเถอะ ถ้าเจ้าอ้วนนั้นไม่สามารถผลิตหินวิญญาณได้ยี่สิบล้านก้อน ไผ่วิญญาณเลือดนี้ก็ควรจะเป็นของคุณหนู”
กงซุนหยางลังเลอยู่ครู่หนึ่ง มองดูหลินต้าเหนี่ยวแล้วพูดว่า “คุณชาย ทุกคนอยากเห็นอำนาจทางการเงินของคุณ ดังนั้นทำไมคุณไม่แสดงให้ทุกคนเห็นล่ะ”
หลินต้าเหนี่ยวหัวเราะ หยิบแหวนสีดำออกมาจากกระเป๋าแล้วโยนมันออกไป
เยี่ยชิวยืนอยู่ข้างหลินต้าเหนี่ยว และเห็นได้อย่างชัดเจนว่าแหวนที่เขาโยนออกมานั้นสลักด้วยลวดลายมังกร
“คุณกงซุน เชิญ!”
กงซุนหยางคว้าแหวนด้วยสายตาที่แสดงความประหลาดใจแล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ไม่ต้องมองแล้ว ฉันเชื่อว่าคุณชายมีอำนาจทางการเงิน”
ลุงเทียนงงงวย “คุณกงซุน นี่มันหมายความว่ายังไง?”
คงซุนหยางยกแหวนขึ้นแล้วพูดว่า “โปรดดูสิ ทุกคน”