ตอนที่ 1532
บทที่ 1533 เห็น โทเค็นนี้ เหมือนเห็นฉันมาถึงเอง
October 21, 2026
คนที่พูดคือหลินต้าเหนี่ยว
หลินต้าเหนี่ยวกล่าวว่า“ปราชญ์หญิงโหย่วหยง โปรดอรก่อน!”
“นายอยากทําอะไรอีก?”ลุงเทียนมองไปที่หลินต้าเหนี่ยว ในดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า
สวีโหย่วหยงมองหลินต้าเหนี่ยวอย่างเย็นชา
หลินต้าเหนี่ยวพูดด้วยรอยยิ้ม“ปราชญ์หญิงโหย่วหยงิ ได้โปรดอย่าเข้าใจผิด ฉันไม่ได้ตั้งใจจะต่อต้านคุณ”
“ไผ่วิญญาณเลือดเเดงไม่มีประโยชน์สําหรับฉัน ”
“ที่ฉันประมูลมา เป็นเพราะฉันอยากมอบให้คุณ ”
คำาพูดนี้ออกมา ทั้งหมดอึ้งเลย
“อะไรนะ อีอ้วนคนนี้จะเอาไผ่วิญญาณสีเลือดเเดงให้กับปราชญ์หญิงโหย่วหยงสํานักหยินหยาง?”
“สมบัติที่ใช้หินวิญญาณซื้อไปยี่สิบล้าน ให้เขาฟรีแบบนี้?”
“ช่างเป็นลูกล้างผลาญจริงๆ!”
เยี่ยชิวและอมตะชางเหม่ยตกตะลึง พวกเขาแทบรอไม่ไหวที่จะเคาะหลินต้าเหนี่ยวให้เป็นลมเเล้วยกออกไป
สวีโหย่วหยงก็ประหลาดใจเช่นกัน และพูดว่า“นายน้อยท่านนี้ ฉันพูดอย่างไม่ปิดบัง ฉันต้องการไผ่วิญญาณสีเลือดแดงจริว แต่นายและฉันไม่เคยรู้จักกัน ฉันไม่มีเหตุผลที่จะรับของเเจกของนาย”
หลินต้าเหนี่ยวหัวเราะและพูดว่า “ปราชญ์หญิงโหย่งหยง เพียงเเค่คุณยินยอมคําขอเล็กๆน้อยๆ ของฉัน ฉันก็เอาไผ่วิญญาณสีเลือดแดงงให้คุณ”
“คำขออะไร?”สวีโหย่วหบงถาม
หลินต้าเหนี่ยวกล่าวว่า“ยิ้มให้นายน้อยที”
ในชั่วพริบตา ผู้ชมทั้งหมดก็เงียบเหมือนตายเเล้ว
เเต่ละคนมอวไปที่หลินต้าเหนี่ยว ตะโกนในใจ อีอ้วนนี้กล้าลวนลามปราชญ์หญิงของสํานักหยินหยาง เขาไม่กลัวตายรึ?
เมื่อลุงเทียนได้ยินเช่นนี้เเล้วโกรธมาก ชี้ไปที่หลินต้าเหนี่ยวและตะโกนว่า“ไอ่อ้วน นายอยากตายเหรอ?กล้าไร้มารยาทต่อปราชญ์หญิง เชื่อไหมว่าฉันจะฆ่านายตอนนี้เลย?”
แสงเย็นวาบในดวงตาของสวีโหย่วหยง จากนั้นเขาก็พูดเบา ๆ “ลุงเทียน อย่าเสียมารยาท”
จากนั้น เธอก็มองไปที่หลินต้าเหนี่ยวที่ห้องส่วนตัวบนชั้นสามและพูดว่า “รอยยิ้มของฉันสามารถแลกไผ่วิญญาณสีเลือดเเดงที่นายน้อยซื้อด้วยหินยี่สิบล้านก้อน พูดแบบนี้เเล้ว การแลกเปลี่ยนนี้ฉันเองเป็นคนที่ได้ผลกําไร”
“ได้ ฉันยิ้มให้นายน้อยทีหนึ่ง”
สวีโหย่วหยงพูดจบ เขาก็ยิ้มเหมือนดอกไม้ร้อยดอกบานสะพรั่ง ทั้งหมดในตึกว่างชุนก็เต็มไปด้วยกลิ่นหอม
หลินต้าเหนี่ยวดูหลงไหล และหัวเราะว่า“ทองพันตําลึงสามารถทำให้คนสวยยิ้มได้ คุ้มค่า!”
“คุณกงซุน นําไผ่วิญญาณสีเลือดเเดงให้กับปราชญ์หญิงโหย่วหยง ”
กงซุนหยางยิ้มอ่อน แล้วโบกมือไปที ไผ่วิญญาณสีเลือดเเดงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้งสวีโหย่วหยง
“ขอบคุณมาก ”
สวีโหย่วหยงรับไผ่วิญญาณสีเลือดแดงไว้ เเล้วหันหลังจากไป
ในขณะที่เธอหันหลังกลับไป รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอก็หายไปหมด ในดวงตาที่สวยงามคู่นั้น มีเจตนาฆาตกรรมที่น่าขนลุก
ในเวลานี้ กงซุนหยางประกาศบนเวที“การประมูลครั้งนี้สิ้นสุดลงแล้ว ขอบคุณสําหรับการสนับสนุนของทุกคุณ”
ห้องพักส่วนตัวบนชั้นสาม
หลินต้าเหนี่ยวดูพอใจมาก และพูดว่า “พี่ฉางเซิง ไป ฉันพานายไปหาคุณกงซุน ไปเอาท่ากระบี่ท่านั้น ”
ในไม่ช้า ทั้งสามคนก็อยู่ในห้องห้องหนึ่ง และได้พบกับกงซุนหยาง
แม้ว่ากงซุนหยางจะเป็นมัคนายกของศาลาหยงเป่า แต่มีทัศนคติที่ใจดีมาก เชิญทั้งสามคนไปที่ห้อง สั่งคนรับใช้เสิร์ฟชา จากนั้นหยิบแหวนทองลายมังกรออกมา แล้วถามหลินต้าเหนี่ยว“นายน้อยคนนี้ ไม่ทารบว่าคุณได้แหวนทองลายมังกรนี้มาจากหอการค้าเฉยหลงจากที่ไหน?”
หลินต้าเหนี่ยวยิ้ม“จริงๆแล้วนี่เป็นของของพ่อฉัน ”
กงซุนหยาวประหลาดใจเล็กน้อย และถามอีกครั้ง“เป็นไปได้ไหมว่าพ่อคุณเป็นมัคนายกของหอการค้าเฮยหลง?”
หลินต้าเหนี่ยวตอบว่า“เขาไม่ใช่มัคนายกของหอการค้าเฮยหลง แต่แหวนวงนี้เป็นของที่หอการค้าเฮยหลงให้พ่อฉัน”
กงซุยหยางรู้จักเกี่ยวกับหอการค้าเฮยหลงไม่น้อย เขารู้ว่า นอกจากมัคนายกที่ดูแลกิจการของหอการค้าเฮยหลงมีแหวนทองลายมังกรแล้ว ยังมีบางคนที่ที เพราะสถานะพิเศษ และมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับหอการค้าเฮยหลง ดังนั้นหอการค้าเฮยหลงก็จะให้แหวนทองลายมังกรแก่คนเหล่านี้ด้วย
เขาเกิดความสงสัยกับความเป็นมาของหลินต้าเหนี่ยวทันที
กงซุนหยางถามว่า “นายน้อยคนนี้ ไม่รู้ว่าชื่อคุณพ่อคุณคือ?”
หลินต้าเหนี่ยวกล่าวว่า“นามสกุลของพ่อของฉันคือหลิน ชื่อเสี่ยวเหยี่ยว”
ผรึบ