ตอนที่ 1533
บทที่ 1534 คนสวยใจเหมือนแมลงป่อง
October 21, 2026
เยี่ยชิวดินออกจากประตู เหลือบมองกลับไปที่ตึกว่างชุน แล้วมองไปที่โทเค็นที่กงซุนหยางให้เขา ในใยเต็มไปด้วยความสงสัย
“ไอ้เด็กเปรต ทําไมกงซุนหยางถึงใจดีกับนายจัง ยังให้โทเค็ที่นพกพาติดตัวให้นาย?”อมตะชางเหม่ยถาม
เยี่ยชิวส่ายหัว“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน”
“ฉันรู้ว่าทำไม”หลินต้าเหนี่ยวกล่าวว่า“คุณกงซุนน่าจะเห็นว่าพี่ฉางเซิงนั้นไม่ธรรมดา สร้างตัวของตัสและเอง ก็เลยทำตัวกับพี่ฉางเซิงเเบบพิเศษ”
อมตะชางเหม่ยทําหน้าดูหวาดกลัว“ต้าเหนี่ยว นายหมายความว่า คุณกงซุนอยากเป็นคู่เกย์กับไอ้เด็กเปรต?”
ใบหน้าของหลินต้าเหนี่ยวเต็มไปด้วยความสงสัย“คู่เกย์คืออะไร”
อมตะชางเหม่ยอธิบายว่า“ก็คือ......”
“อย่าพูดไปเรื่อย”เยี่ยชิวจ้องอมตะชางเหม่ยไปที แล้วขมวดคิ้วพูดว่า ”ไอ้เเก่ ก่อนหน้านั้นที่อยู่ข้างใน เหมือนฉันไม่ได้พูดชื่อตนเองใช่ไหม?
อมตะชางเหม่ย“ไม่ได้พูด”
เยี่ยชิวถามว่า “แล้วพวกนายยังจําได้ไหม ก่อนที่พวกเราออกมา คุณกงซุนพูดอะไรไป?”
หลินต้าเหนี่ยวกล่าวว่า“คุณกงซุนบอกว่า นายน้อยเยี่ย นายน้อยหลิน ฉันยังมีเรื่องด่วนต้องจัดการดังนั้นฉันขอไม่เรียกพวกนายอยู่ต่อแล้ว”
เยี่ยชิวกล่าวว่า“ถ้าฉันไม่เคยได้พูดชื่อของฉันออกมาต่อหน้าคุณกงซุน เเล้วเขารู้ได้ยังไงว่าฉันนามสกุลเยี่ย?”
อมตะชางเหม่ยก็สับสนเช่นกัน“ใช่สิ เขารู้ได้ไง?”
“หรือพวกนายรู้จักกัน?” หลินต้าเหนี่ยวถาม
เยี่ยชิวกล่าวว่า“วันนี้เป็นครั้งแรกที่ฉันได้พบกับเขา ”
หลินต้าเหนี่ยวก็สับสนเช่นกัน และพูดว่า “พี่ฉางเซิง ฉันช่วยนายลูบให้เรียบ”
“ก่อนอื่น นายไม่เคยรู้จักคุณกงซุน ไม่เคยเห็นเขามาก่อนใช่ไหม?”
เยี่ยชิวพยักหน้า“ ใช่”
“วันนี้เป็นครั้งแรกที่พวกนายได้พบกัน แล้วเขาให้โทเค็นที่พกติดตัวให้แก่นายใช่ไหม?”
เยี่ยชิวพยักหน้าอีกครั้ง“ ใช่”
หลินต้าเหนี่ยวกล่าวว่า“นี่ก็แปลกเเล้ว พวกนายเจอกันครั้งแรก เขาไม่เพียงแต่รู้ว่านายชื่ออะไร ยังให้โทเค็นที่พกติตัวนายอีก ดีกับนายมากเกินไป!”
อมตะชางเหม่ยกล่าวว่า“นั่นสิ พวกเราไปหาคุณกงซุนด้วยกัน เขาให้โทเค็นแก่ไอ้เด็กเปรตอันหนึ่ง ส่วนฉันก็ไม่ได้ผมแม้แต่เส้นเดียว”
หลินต้าเหนี่ยวกล่าวว่า“นี่นายยังไม่ถือว่าอะไร ฉันยังให้หินวิญญาณยี่สิบสองล้านก้อนแก่เขาด้วย”
เยี่ยชิวด่าว่า“พวกนายสองคนอย่าพูดเรื่องไร้สาระ ช่วยฉันวิเคราะห์หน่อย”
หลินต้าเหนี่ยวกล่าวว่า“ตอนนั้นพ่อของฉันเคยบอกฉันว่า เมื่อคนๆหนึ่งดีกับนายโดยไม่มีเหตุผล มีเพียงสองสถานการณ์ ไม่ก็มีสิ่งต้องการจากนาย ไม่ก็ดีต่อนายจริงๆ ”
เยี่ยชิวกล่าวว่า“ฉันเป็นแค่นักพรตเล็กๆคนหนึ่ง คุณกงซุนจะมีอะไรต้องการจากฉัน?”
“งั้นก็เป็นแบลที่สอง เขาดีต่อนายจริงๆ”หลินต้าเหนี่ยวกล่าวว่า“ฉันก็คิดว่าเป็นแบบที่สอง มิฉะนั้น เขาไม่จําเป็นต้องให้โทเค็นที่พกติดตัวแก่นาย”
เยี่ยชิวก็ยังคงงวย“คําถามกลับไปจุดเดิม ทําไมเขาถึงดีต่อฉันขนาดนี้?”
อมตะชางเหม่ยเกลี้ยกล่อม“ไอ้เด็กฉันเปรต ฉันคิดว่าคำถามนี้นายอย่าคิดมาก เมื่อถึงเวลา ความลับทุกอย่างจะเเก้โจทย์ออกได้”
หลินต้าเหนี่ยวพยักหน้าเห็นด้วยกับคําพูดของอมตะชางเหม่ย และพูดว่า “พ่อของฉันยังเคยบอกด้วยว่า คิดมากเสียจิน ไปนอนดีกว่า”
“โอเค ไม่คิดแล้วกลับไปนอนเถอะ”เยี่ยชิวหัวเราะ เเล้วพาอมตะชางเหม่ยเเละหลินต้าเหนี่ยวกลับไปที่โรงแรม
พวกเขาไม่ได้สังเกตว่า ในมุมหนึ่งที่ไม่ไกล สวีโหย่วหยงและลุงเทียนกําลังจ้องมองพวกเขาอย่างเงียบๆ
สวีโหย่วหยงกล่าวว่า“ลุงเทียน รู้ไหมว่าก่อนหน้านั้นที่อยู่ตึกว่างชุน ทําไมฉันถึงห้ามนายออกมือฆ่าพวกเขาไหม?”
ลุงเทียนส่ายหัว“ข้าทาสไม่รู้ ”
สวีโหย่วหยงกล่าวว่า“เพราะกงซุนหยางอยู่ ”
“การประมูลครั้งนี้จัดขึ้นโดยศาลาหยงเป่า กงซุนหยางเป็นประธานเอง ถ้านายออกมือ เกรงว่าก่อนที่นายจะฆ่าพวกเขาทิ้ง นายจะถูกกงซุนหยางฆ่าก่อน ”
“กงซุนหยาวเป็นหนึ่งในมัคนายกหลายคนของศาลาหยงเป่า เขามีอำนาจสูง ทักษะเขาเองก็ไม่ธรรมดา แม้ว่าหัวหน้านิกายเห็นเขาเเล้ว ก็ต้องให้หน้าเขาหน่อย ถ้านายออกมือที่การประมูลที่เขาเป็นพิธีกร เขาฆ่านายตายเเล้ว หัวหน้านิกายก็ไม่ล้างแค้นให้หรอก ”
“นอกจากนี้ สํานักหยินหยางยังมีการติดต่อทางธุรกิจกับศาลาหยงเป่า หัวหน้านิกายจะไม่รุกรานกงซุนหยางเพื่อนาย ”