บทที่ 1605 การต่อสู้ที่ไม่มีใครเทียบได้

"เด็ดหัวฉัน แล้วทําลายจิตวิญญาณของฉัน? เฮอะๆ...... นายทำได้? ”

เฉาเม่าสูดลมหายใจอย่างเย็นชาและเหวี่ยงกําปั้นทุบใส่เยี่ยชิวโดยตรง

"ตูม!"

กําปั้นสีทองกวาดไปทั่วดินแดนรกร้างทั้งแปด พลังอันน่าสะพรึงกลัวเหมือนคลื่นพายุสัดเข้าลงสู่เยี่ยชิวอย่างรวดเร็ว

ต้องบอกว่า หมัดแห่งเทพนั้นทรงพลังมาก ราวกับว่ามันกําลังจะทําลายโลกทุกที่ที่มันได้พาดผ่านไปอากาศจนกลายเป็นผุยผง และเต็มไปด้วยพลังงานแห่งสังหาร

พลังของหมัดนี้เพียงพอที่จะทําให้ภูเขาลุกหนึ่งแตกเป็นเสี่ยงๆได้

"ฆ่า!"

เยี่ยชิวตะโกนเสียงดังเขย่าท้องฟ้า

วินาทีถัดมากําปั้นขวาของเขาเหมือนทําจากทองคําที่เปล่งแสงระยิบระยับ และร่างกายกลายเป็นสายฟ้า ฟาดเข้าหากําปั้นของเฉาเม่าเข้าไป

"ปัง!"

การปะทะกันอย่างรุนแรงเหมือนระเบิด ปล่อยแสงอันทรงพลังกระจายออกมา จนทําให้ผู้คนไม่กล้ามองตรงๆ

พวกเขาแข็งแกร่งเกินไป

หลังจากที่ทั้งสองปะทะกัน การปะทุของแรงก็ทำให้เกิดการสะเทือนตั้งแต่พื้นดินและหุบเขานับไม่ถ้วน

ต้นไม้โดยรอบถูกถอนรากถอนโคนและลอยกลับหัวออกไป ใบไม้ที่ร่วงหล่นลงมากระเด็นกระดอนอยู่กับพื้น และดวงตาก็เต็มไปด้วยความหายนะ

"รีบถอย"

ผู้สังเกตการณ์ที่อยู่ห่างไกลต่างกรีดร้องเสียงดัง และล่าถอยไปข้างหลัง เพราะกลัวว่าจะได้รับผลกระทบจากพลังอันเลวร้ายนี้

"ฆ่า!"

"ฆ่า!"

ในสนามรบ เยี่ยชิวและเฉาเม่าตะโกนออกมาพร้อมกัน หลังจาดนั้นก็พุ่งเข้าไปฆ่าอีกฝ่าย

พวกเขาเป็นเหมือนดาวสองดวงที่โคจรอยู่ในอากาศแล้วชนกันอย่างรุนแรง

"ตูม!"

เฉาเม่ากล้าหาญมาก

ตอนที่กําปั้นของเขาพุ่งออกมา มันก็มีแสงจ้าราวกับดวงอาทิตย์ที่พุ่งเข้าไปแผดเผาเยี่ยชิว

เยี่ยชิวไม่ถอยแม้แต่นิดเดียว และยังแสดงท่าทีที่กล้าหาญเช่นกัน กําปั้นสังหารมังกรก็ระเบิดสุดกำลัง กระแทกหมัดของเฉาเม่า

"ตูม!"

การปะทะครั้งนี้มีพลังมากกว่าเดิม เหมือนเสียงฟ้าร้องระเบิดออกมาดังสนั่น จนทำให้คนหูอื้อ

ทั้งสองคนแยกจากกันทันที

"ตึก ตึก ตึก"

ทั้งสองคนถอยหลังหลายร้อยก้าวพร้อมกันเพื่อทําให้ร่างกายมีเสถียรภาพ

เมื่อมองไปที่ทั้งสองคนอีกครั้ง พวกเขาไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร แต่ยังคงจ้องมองกัน ดวงตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นในการต่อสู้

"กันหมัดฉันไว้ตั้งกี่ครั้ง ยังไม่ได้รับบาดเจ็บ ความแข็งแกร่งของนายไม่เลวเลยนะ ฉันชื่นชมนายมาก ไม่รู้ว่านายสนใจที่จะเข้าร่วมตระกูลเทพสงครามของเราหรือไม่?"

เฉาเม่ายื่นข้อเสนอให้เยี่ยชิว

เขาชื่นชมเยี่ยชิวมากจริงๆ

เขาได้บุกทะลวงสุดยอดต้งเทียนมาเป็นเวลานานแล้ว และก็เป็นทายาทของตระกูลเทพสงคราม ดังนั้นเขาจึงได้รับการปลูกฝังจากครอบครัวตั้งแต่เขายังเป็นเด็ก และคาดว่าจะสามารถเป็นผู้มีพรสวรรค์ได้

อย่างไรก็ตาม เยี่ยชิวเพิ่งทะลุสุดยอดต้งเทียนและขั้นพลังยังไม่ถูกรวมเข้าด้วยกัน ดังนั้นพลังการต่อสู้นี้ ทำให้เฉาเม่าตกใจและชื่นชม

"ตราบใดที่นายติดตามฉันและเข้าร่วมตระกูลเทพสงคราม ฉันก็สามารถช่วยนายไม่ให้ตายได้"

เฉาเม่าพูดตามมาว่า "นี่เป็นโอกาสครั้งหนึ่งในชีวิต เยี่ยฉังเซิง ฉันหวังว่านายจะไม่ทําผิดพลาดนะ ”

ใครจะไปรู้ว่าเยี่ยชิวยิ้มอ่อนๆ และพูดว่า "แม้ว่าในสายตาของฉัน คุณจะเป็นถุงฟาง แต่ถ้าคุณเต็มใจที่จะเป็นคนรับใช้ของฉัน ฉันก็สามารถช่วยชีวิตคุณได้" ”

ใบหน้าของเฉาเม่าแสดงความไม่พอใจทันที:" นายไม่เต็มใจที่จะเข้าร่วมตระกูลเทพสงครามจริงๆหรือ? ”

เยี่ยชิวพูดอย่างเหยียดหยาม:" ตระกูลเทพสงคราม ในสายตาของฉันแค่ของไร้สาระ ”

"ฮึ่ม!" เฉาเม่าสบถอย่างแรงและพูดด้วยเสียงเย็นชา:" ในเมื่อนายมองข้ามความหวังดีของผู้อื่น ถ้าอย่างนั้นก็ไปตายซะ ”

เยี่ยชิวตำหนิขึ้นมา:" อย่าพูดเรื่องไร้สาระ รีบเข้ามา ฉันจะพานายไปส่ง ”

"ดื้อรั้น" หลังจากเฉาเม่าพูดจบ เขาก็กระตุ้นพลังขึ้นมา และในทันที แสงสีทองบนร่างกายของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมสิบเท่า

ในเวลานี้ หากมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า การเปลี่ยนที่ของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว ราวกับว่าเทพเจ้าได้ถือกําเนิดขึ้น

"ในเมื่อนายก้มหน้ารับความตาย เช่นนั้นแล้วฉันจะทําให้นายสมหวัง"