ตอนที่ 1638
บทที่ 1639 หยุนซีผู้เย่อหยิ่ง
October 21, 2026
เยี่ยชิวมองไปรอบ ๆ ด้วยสายตาที่เฉียบคม พร้อมกับความสงสัยเล็กน้อย
“มีอะไรเหรอเยี่ยหลาง” หยุนซีถาม
“ไม่รู้ว่าทำไม เมื่อกี้ผมรู้สึกเหมือนกับว่ามีคนกำลังสอดแนมพวกเรา” เยี่ยชิวพูด
“เป็นไปไม่ได้” หยุนซีพูด : “ค่ายกลที่อยู่บนจี้หยกพ่อของฉันเป็นคนสลักด้วยตัวเอง เว้นเสียแต่เป็นนักปราชญ์ผู้แข็งแกร่งแล้ว ไม่เช่นนั้นจะไม่มีใครสามารถสอดแนมพวกเราได้”
“ยิ่งกว่านั้น นอกภูเขาอมตะมีการติดตั้งข้อจำกัดที่แข็งแกร่ง ผู้ฝึกฝนที่เหนือกว่าต้งเทียนขั้นสูงสุดไม่สามารถเข้ามาได้”
“ดังนั้น ที่นี่ถูกซ่อนไว้อย่างลึกลับ”
เยี่ยชิวสัมผัสอีกครั้ง พบว่าความรู้สึกของการถูกสอดแนมก่อนหน้านี้หายไปแล้ว พูดด้วยรอยยิ้ม : “บางทีอาจเป็นเพราะว่าผมประหม่าเกินไปแล้ว!”
“ซีเอ๋อ พวกเราออกไปกัน”
“เดี๋ยวก่อน!” หยุนซีกอดแขนของเยี่ยชิวเอาไว้แน่น ใช้ส่วนที่อ่อนนุ่มของตัวเองถูเยี่ยชิว พูดอย่างไม่เต็มใจ : “เยี่ยหลาง คุณยังไม่ได้ตอบคำถามของฉันเลย ตกลงคุณชอบฉันมากกว่า หรือว่าชอบพี่ไป๋ฮวามากกว่า”
“ผมรักพวกคุณเหมือน......กัน!” คำพูดสุดท้าย เยี่ยชิวพูดหนักเป็นพิเศษ ตอนที่พูด ที่มุมปากของเขามีรอยยิ้มชั่วร้ายด้วย
หยุนซีเข้าใจทันที ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขินอายจริงๆ หรือว่าแสร้งทำเป็นเขินอาย อย่างไรก็ตาม ใบหน้าของเธอเป็นสีชมพูราวกับดอกพีชที่กำลังเบ่งบาน
“เยี่ยหลาง คุณร้ายมากเลยนะ～”
หยุนซีพูดอย่างไพเราะจบ ถามอีกครั้ง : “เยี่ยหลาง คุณบอกฉันมา ฉันสวยกว่าหรือว่าพี่ไป๋ฮวาสวยกว่า”
ผู้หญิงก็เป็นแบบนี้แหละ ปากบอกว่าตัวเองไม่ถือสาที่ผู้ชายของตัวเองมีหญิงอื่น แต่ภายในใจมักจะมีการเปรียบเทียบกัน
ยิ่งกว่านั้น หยุนซียังเป็นนักบุญหญิงของนิกายดาบชิงหยุน นิสัยเย่อหยิ่งอย่างมาก
เยี่ยชิวถามกลับ : “คำถามนี้ไม่ตอบได้ไหม”
“ไม่ได้ จำเป็นต้องตอบ” หยุนซีถาม : “คุณคิดว่าฉันสวยกว่า หรือว่าพี่ไป๋ฮวาสวยกว่าเหรอ”
“พวกคุณสวยเหมือนกัน” เยี่ยชิวเป็นคนกลางและดูแลในทุกด้าน ปฏิบัติต่อผู้หญิงของตัวเอง เขามีความเท่าเทียมกันเสมอ
“คุณเป็นคนเจ้าเล่ห์เกินไป คำตอบนี้ฉันไม่พอใจอย่างมาก” หยุนซีพูด : “คุณจำเป็นต้องบอกฉัน ตกลงฉันกับพี่ไป๋ฮวาใครสวยกว่ากัน คุณจำเป็นต้องตอบ ถ้าหากทำให้ฉันไม่พอใจล่ะก็ อย่างนั้นวันนี้คุณก็ไม่ต้องออกไปแล้ว”
ดวงตาของเยี่ยชิวหมุนไปมา พูด : “ซีเอ๋อ คุณและเย่ว์เอ๋อร์ล้วนแล้วเป็นสาวงามที่ไม่มีใครเทียบได้ ปลาจมและห่านร่วงหล่น งดงามราวกับดอกไม้ ถ้าหากคุณยืนกรานที่จะให้ผมพูดว่าพวกคุณใครสวยล่ะก็ งั้นพูดตามตรงเลย ผมพูดไม่ออกจริงๆ”
“เพราะว่าในหัวใจของผม คนสนิทของผมล้วนแล้วสวยเหมือนกัน ถ้าหากไม่สวย อย่างนั้นก็ไม่สามารถกลายเป็นผู้หญิงของผม”
“เพียงแต่ พวกคุณมีบางจุดที่ไม่เหมือนกัน”
หยุนซีรีบถาม : “ที่ไหน”
เยี่ยชิวจับพื้นที่บางแห่งบนร่างกายของหยุนซี พูด : “คุณใหญ่กว่าเย่ว์เอ๋อร์”
“ยังมีอีกไหม” หยุนซีถามต่อ
“ที่นี่ของคุณก็ใหญ่กว่าเย่ว์เอ๋อร์” เยี่ยชิวพูดจบ “เพี๊ยะ” ตบไปที่ข้างล่างเอวของหยุนซีหนึ่งที ความยืดหยุ่นอันน่าทึ่งทำให้ฝ่ามือของเขาดีดออกโดยตรง
เยี่ยชิวพูดอีกครั้ง : “คนแก่ในโลกมนุษย์ของพวกเรามักจะพูดว่า รูปร่างเหมือนคุณแบบนี้ เป็นแม่พันธุ์ชั้นดี”
หยุนซีพูดด้วยรอยยิ้ม : “อย่างนั้นในอนาคตฉันจะคลอดลูกให้คุณหนึ่งร้อยคนเป็นยังไง”
หนึ่งร้อยคนเหรอ
เยี่ยชิวตกใจอย่างมาก มีลูกมากขนาดนี้ทำไม
หรือว่า อัตราการเกิดในโลกฝึกเซียนก็ลดลงอย่างรวดเร็วเช่นกันเหรอ
คิดๆดูแล้วก็ใช่ การเลี้ยงลูกสมัยนี้มันยากขนาดไหน ค่ารักษาพยาบาลไม่ฟรีและการศึกษาก็ไม่ยุติธรรม ซื้อบ้านไม่ไหว.....เกือบลมไปเลย ปัญหาเหล่านี้ไม่มีอยู่ในโลกฝึกเซียน
“เรื่องของการมีลูกค่อยคุยกันในอนาคต ตอนนี้ไม่รีบ” เยี่ยชิวหันหน้า จูบไปที่คอของหยุนซีหนึ่งที
หยุนซีถูกเยี่ยชิวทั้งจับ ตบ และจูบแบบนี้ มีระลอกคลื่นในดวงตาอีกครั้ง ฤดูใบไม้ผลิที่หว่างคิ้วแข็งแกร่งขึ้นอีกครั้ง
“นอกจากนี้ ความต้องการของคุณมากกว่าเยว์เอ๋อร์สิบเท่า” เยี่ยชิวพูดต่อ
“คุณหมายความว่าอะไร” หยุนซีกลอกตาสวยขึ้น “คุณบอกว่าฉันเป็นคนกินจุเหรอ”