ตอนที่ 1639
บทที่ 1640 พบจิ้งจอกขาวโดยบังเอิญ
October 21, 2026
“ความลับอะไร” เยี่ยชิวถามด้วยความสงสัย
หยุนซีพูด : “อันที่จริง ฉันไม่เพียงแต่เป็นนักบุญหญิงของนิกายดาบชิงอวิ๋นเท่านั้น ฉันยังมีอีกตัวตนหนึ่ง”
“พ่อของฉันเป็นหัวหน้านิกายคนปัจจุบันของนิกายดาบชิงอวิ๋น”
“ในเวลาเดียวกัน เขาก็เป็นนักปราชญ์ผู้แข็งแกร่งคนหนึ่ง!”
อะไรนะ พ่อของหยุนซีเป็นหัวหน้านิกายชั้นหนึ่งในตงฮวงเหรอ
นอกจากนี้ยังเป็นนักปราชญ์ผู้แข็งแกร่งอีกด้วย
ดวงตาของเยี่ยชิวตะลึงจนะเกือบจะหลุดออกมาแล้ว ต่อจากนั้น ความรู้สึกที่ไม่สบายใจเริ่มผุดออกมา
“จบแน่ ฉันนอนกับลูกสาวของนักปราชญ์ผู้แข็งแกร่งแล้ว ถ้าหากพ่อตารู้เข้าล่ะก็ จะต้องสับฉันเป็นชิ้นๆอย่างแน่นอน”
หยุนซีไม่ได้สังเกตเห็นอารมร์ของเยี่ยชิว พูดอย่างอ่อนโยน : “เยี่ยหลาง เดิมทีฉันไม่ได้ตั้งใจที่จะหลอกคุณ”
“อันที่จริง ครั้งที่แล้วตอนที่อยู่ในสุสานนักปราชญ์ ฉันก็เตรียมจะบอกคุณแล้ว เพียงแต่ในตอนนั้นมันยังไม่ถึงเวลา”
“บอกคุณตอนนี้ เป็นเพราะว่าฉันมั่นใจแล้ว คุณเป็นผู้ชายคนเดียวในชีวิตของฉัน”
“เยี่ยหลาง ฉันเพิ่งบอกคุณตอนนี้ คุณไม่โทษฉันใช่ไหม”
“ผมไม่โทษคุณแน่นอน” เยี่ยชิวกอดหยุนซีแล้วถาม : “ซีเอ๋อ พ่อของคุณดุไหม”
หยุนซีพูด : “แม้ว่าพ่อของฉันจะเป็นหัวนิกายก็ตาม แต่ว่าเป็นคนใจดี ไม่ดุเลยแม้แต่นิดเดียว ดีกับฉันอย่างมาก”
เยี่ยชิวถอนหายใจด้วยความโล่งอก ถามอีกครั้ง : “ซีเอ๋อ ที่บางของคุณมีพี่น้องคนอื่นไหม”
เขาคิดในใจ ถ้าหากหยุนซีมีพี่น้องหลายคน อย่างนั้นความรักและความเอ็นดูที่พ่อตามีต่อหยุนซีก็ไม่ได้มากขนาดนั้นแล้ว อย่างนั้นอันตรายของเขาก็จะน้อยลงเล็กน้อย
ใครจะไปคิด หยุนซีตอบกลับ : “พ่อของฉันมีลูกสาวแค่คนเดียว”
หัวใจของเยี่ยชิวจมลง ความวิตกกังวลผุดขึ้นในใจอีกครั้ง คิดในใจ จบแล้ว พ่อตาต้องมาเอาชีวิตฉันแน่
ลองนึกย้อนกลับไปถึงความรู้สึกก่อนหน้านี้ที่ถูกสอดแนม เยี่ยชิวยิ่งรู้สึกแย่ลงไปอีก
หยุนซีพูดแล้ว ค่ายกลที่อยู่บนจี้หยกพ่อของเธอเป็นคนสลักลงไปด้วยตัวเอง นอกจากนี้พ่อของเธอยังเป็นนักปราชญ์ผู้แข็งแกร่งคนหนึ่ง นั่นก็หมายความว่า เพียงแค่หยุนซีเปิดใช้งานค่ายกล อย่างนั้นพ่อของเธอก็สามารถรู้ได้ทันทีว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่ตลอดเวลา
“พ่อตาคงไม่เห็นการไลฟ์สดในครั้งนี้หรอกมั้ง”
“น่าจะเป็นไปไม่ได้! เขาเป็นถึงหัวหน้านิกายคนหนึ่ง ผู้แข็งแกร่งที่ไร้เทียมทาน ไม่มีทางมาดูฉันกับหยุนซีทำสงครามกันอย่างแน่นอน ท้ายที่สุดแล้วหยุนซีเป็นลูกสาวคนเดียวของเขา”
“แต่ว่า ก่อนหน้านี้ฉันรู้สึกเหมือนมีคนกำลังสอดแนมจริงๆ”
“ถ้าหากเป็นหัวหน้านิกายของนิกายดาบชิงอวิ๋นจริงๆ มองเห็นฉันและลูกสาวของเธอพันอยู่ด้วยกัน ไม่มีทางปล่อยฉันไปอย่างแน่นอน”
“แม่งเอ๋ย เดิมทีคิดว่าการได้ครอบครองหยุนซีเป็นเรื่องดี ตอนนี้ดูเหมือนว่า ฉันสร้างปัญหาอันใหญ่หลวงเข้าแล้ว”
เยี่ยชิวคิดถึงตรงนี้ เหงื่อเย็นหยดลงมา
ตอนนี้เขาเต็มไปด้วยศัตรู สามดินแดนศักดิ์สิทธิ์และสำนักหยินหยางและสำนักปู่เทียนไม่มีทางปล่อยเขาไปอย่างแน่นอน สำนักหลีหุนและสำนักจักรพรรดิอสูรก็จะฆ่าเขาเหมือนกัน และกองกำลังเหล่านั้นในทวีปตอนกลาง ถ้าหากมีนิกายดาบชิงอวิ๋นเพิ่มเข้ามาอีกล่ะก็ อย่างนั้นจุดจบของเขามีเพียงอย่างเดียว——
ตายโดยไร้ที่ฝังศพ!
สีหน้าของเยี่ยชิวดูแย่อย่างมาก ทำได้เพียงอธิษฐานในใจ : “ผู้อาวุโสตู๋กู ตกลงท่านอยู่ไหน รีบมาช่วยผมด้วย!”
หยุนซีเห็นว่าเยี่ยชิวไม่พูดเป็นเวลานาน สีหน้าดูแย่อย่างมาก อดไม่ได้ที่จะถาม : “เยี่ยหลาง คุณเป็นอะไร”
“ฉันทำให้คุณโกรธหรือเปล่า”
“ข้อร้องล่ะ คุณอย่าโกรธเลยนะ คนอื่นเขาไม่ได้ตั้งใจ ถ้าหากคุณโกรธจริงๆ อย่างนั้นก็มาลงโทษฉันเลย”
พูดจบ หยุนซีคุกเข่าลงบนพื้น เอื้อมมือไปถอดเสื้อผ้าของเยี่ยชิว เตรียมใช้วิธีของตัวเองทำให้เยี่ยชิวสงบสติอารมณ์
เยี่ยชิวรีบห้ามหยุนซี พยุงเธอลุกขึ้นมา กอดเข้ามาในอ้อมแขน พูดด้วยรอยยิ้ม : “ซีเอ๋อ ผมไม่ได้โทษคุณเลย”