บทที่ 1669 บททดสอบจากโลงศพทองคำ

ภูเขาอมตะ

เยี่ยชิวและคนอื่นๆ เฝ้าดูการเปลี่ยนแปลงในท้องฟ้า และทันทีที่เจตนาดาบปรากฏขึ้น เมฆดำก็สลายไปอย่างรวดเร็ว ตามมาด้วยเจตนาดาบหายไปในทันที ฝาโลงศพปิดลงอย่างรวดเร็ว และความสงบกลับคืนสู่โลก

ไม่นานหลังจากนั้น โลงศพทองคำก็ค่อยๆ ลงมาจากอากาศ ในที่สุดก็ตกลงมาพร้อมกับเสียง “บูม” ที่ดังอยู่ข้างหน้าผา ทำให้พื้นสั่นสะเทือน

“เยี่ยฉังเซิง รีบคว้าโอกาสนี้ไปซะ” จิ้งจอกขาวตัวน้อยกล่าว

ก่อนที่เยี่ยชิวจะเคลื่อนไหวได้ สาวกหลายคนจากนิกายดาบชิงอวิ๋น ได้ก้าวขึ้นไปบนหน้าผาแล้ว

อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่ได้เดินไปถึงสิบก้าวก่อนที่พวกเขาจะถูกขัดขวางด้วยความกดดันอันน่าสะพรึงกลัว

แรงกดดันนี้เกือบจะเหมือนกับที่ปล่อยออกมาจากโลงศพทองคำปรากฏขึ้นก่อนหน้านี้ แต่แรงกดดันนี้ไม่มีเจตนาฆ่าใดๆ มันนุ่มนวลขึ้นมาก

ถึงกระนั้น มันก็ยังคงเป็นเหมือนกำแพงเหล็ก ทำให้ยากสำหรับสาวกของนิกายดาบชิงอวิ๋นที่จะเข้าใกล้

“เยี่ยฉังเซิง คุณมีเกราะเทพสงครามเพื่อปกป้องคุณ รีบไปซะ” จิ้งจอกขาวตัวน้อยเร่งเร้าเยี่ยชิว

เยี่ยชิวจ้องมองไปที่โลงศพทองคำ แม้จะรู้ว่าเขาอาจไม่สามารถเข้าใกล้มันได้ แต่เขาก็ตัดสินใจลองดู

หากทุกอย่างล้มเหลว เขาจะใช้หม้อเฉียนคุน

ท้ายที่สุด เหล่าจิ่วได้กล่าวว่า ตราบใดที่เขาได้รับการยอมรับจากโลงศพทองคำนี้ เขาก็สามารถกระทำการโดยประมาทในโลกแห่งการฝึกฝนได้

เยี่ยชิวถูกล้อมรอบไปด้วยศัตรูทุกหนทุกแห่งในขณะนี้ และเขาจำเป็นต้องได้รับโลงศพนี้ เพื่อที่เขาจะได้มีการ์ดช่วยชีวิตเพิ่มเติม

เขาโยนวิญญาณดึกดำบรรพ์ของอมตะชางเหม่ยลงบนพื้นแล้วพูดว่า “ผู้เฒ่า รีบซ่อมแซมร่างกายของคุณเร็วๆ”

จากนั้น เขาก็เตรียมที่จะโยนจิ้งจอกขาวตัวน้อยลงบนพื้น แต่จู่ๆ สุนัขจิ้งจอกขาวก็จับเขาไว้แน่น

“เยี่ยฉังเซิง คุณไม่ได้รับอนุญาตให้ทิ้งฉันไว้ข้างหลัง”

“ถ้าคุณทิ้งฉัน แล้วพวกเขาต้องการฆ่าฉันจะทำอย่างไร?”

“เยี่ยฉังเซิง คุณต้องปกป้องฉัน”

เยี่ยชิวอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเบาๆ “คุณพูดอย่างหยิ่งยโส แต่คุณกลัวความตายมาก?”

“เยี่ยฉังเซิง คุณกล้าล้อเลียนฉันได้ยังไง?” จิ้งจอกขาวตัวน้อยพูดด้วยความโกรธ “ระวัง ฉันจะทุบตีคุณ”

“ด้วยระดับพลังยุทธ์ของคุณ คุณกล้าทุบตีฉันเหรอ? ระวังตัวด้วย ฉัน……” เยี่ยชิวพูดพร้อมขยับนิ้วเล็กน้อย

ทันใดนั้น จิ้งจอกขาวตัวน้อยก็ถอยกลับด้วยความกลัว จ้องมองไปที่เยี่ยชิวด้วยสีหน้าบูดบึ้ง และแอบสาปแช่งในใจของเขา

“เยี่ยฉังเซิง ฝากไว้ก่อนเถอะ”

“ถ้ายังกล้าใช้นิ้วแหย่ฉันอีก ฉันจะตัดมือคุณเอง”

เยี่ยชิวไม่รู้ว่าจิ้งจอกขาวตัวน้อยกำลังคิดอะไรอยู่ ดังนั้นเขาจึงสั่งหยุนซีว่า "ซีเอ๋อร์ อยู่ที่นี่และรอฉัน”

“หากเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น ทุกคนต้องออกไปทันที อย่ารอช้า”

“แม้ว่าฉันจะตกอยู่ในอันตราย คุณต้องไม่เข้าไปแทรกแซง”

เยี่ยชิวตระหนักดีถึงความแข็งแกร่งของหยุนซีและคนอื่นๆ หากเขารับมือไม่ได้ การแทรกแซงของพวกเขาก็จะไร้ประโยชน์

“ระวังตัวด้วย” หยุนซีเตือน

“ตกลง” เยี่ยชิวตอบเบาๆ และก้าวช้าๆ ไปยังโลงศพทองคำ

ก้าวของเขาช้า ทดสอบความกดดันในขณะที่เขาเดิน

เมื่อถึงขั้นที่สิบ เขารู้สึกราวกับว่าเขาแบกน้ำหนักนับพันปอนด์ไว้บนร่างกายของเขา แต่ความกดดันจำนวนนี้ไม่ได้ช่วยอะไรเขาเลย

เยี่ยชิวยังคงก้าวไปข้างหน้า

แรงกดดันบนร่างกายของเขาค่อยๆ หนักขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อถึงขั้นที่สามสิบ เยี่ยชิวพบว่ารู้สึกเหมือนมีน้ำหนักนับแสนปอนด์กดลงบนตัวเขา

เยี่ยชิวไม่หยุด เดินหน้าต่อไป

หลังจากนั้นอีกยี่สิบก้าว

เมื่อมาถึงจุดนี้ เขารู้สึกถึงแรงกดดันต่อร่างกายของเขาเป็นสองเท่า หลังของเขาเริ่มงอ

เยี่ยชิวไม่ลังเล เปิดใช้วิชามังกรศักดิ์สิทธิ์เก้าชั้นเชิงทันที

“พรึบ!”

แสงสีทองส่องไปทั่วร่างกายของเขา และในทันใด เยี่ยชิวก็ยืดหลังและเดินไปข้างหน้าต่อไป

คราวนี้ เยี่ยชิวเดินห้าก้าวในหนึ่งลมหายใจและพบว่าความกดดันไม่เพิ่มขึ้นอีกต่อไป

อย่างไรก็ตาม เยี่ยชิวยังคงระมัดระวัง โดยรู้สึกอย่างแรงกล้าว่าการเข้าใกล้โลงศพทองคำนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย

และแท้จริงแล้วมันไม่ง่ายเลย