บทที่ 1688 เยี่ยชิว： จบแล้ว， โลงศพนี้ต้องการข้า

โลงศพทองคำก็เหมือนกับแผ่นท้องฟ้า ที่ตรงดิ่งตกจากที่สูงลงมาบนหัวของเยี่ยชิว

เยี่ยชิวสีหน้าเปลี่ยนทันที

หากครั้งนี้เขาถูกทับ แม้ว่าร่างกายของเขาจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็ไม่สามารถอยู่รอดได้

อย่างไรก็ตาม โลงศพทองคำนี้มันลึกลับมาก หากความน่าสะพรึงกลัวที่ถูกกดเอาไว้ถูกำปล่อยออกมาแล้วล่ะก็ เยี่ยชิวจะถูกโจมตีจนแตกเป็นเสี่ยงแน่

หนี !

เยี่ยชิวกัดฟัน แล้วเขาก็พุ่งออกไปไกลราวกับลูกศรที่แหลมคม

โดยไม่คาดคิด โลงศพทองคำก็เปลี่ยนทิศทางและไล่ตามเยี่ยชิวต่อไป

“บัดซบเอ๊ย ทำไมถึงไล่ตามแต่ข้านะ ?”

เยี่ยชิวใช้หนึ่งก้าวร้อยลี้อีกครั้ง และปรากฏตัวห่างออกไปอีกหนึ่งร้อยไมล์ ทันใดนั้นโลงศพทองคำก็เร่งความเร็วขึ้นและตามมาด้านหลังติดๆ

เยี่ยชิวลองทดสอบ และพบว่าเมื่อเขาชะลอความเร็ว โลงศพทองคำก็ชะลอความเร็ว เมื่อเขาเร่งความเร็ว โลงศพทองคำก็เร่งความเร็วขึ้นเช่นกัน

เจ้าไล่และข้าหนี โดยยังรักษาระยะห่างไว้เสมอ โลงศพทองคำดูเหมือนจะจงใจล้อเลียนเยี่ยชิว

สุนัขจิ้งจอกขาวตัวน้อยพูดว่า: "เยี่ยฉังเซิงตอนนี่ข้าสงสัยเหลือเกินว่าท่านไปทำสิ่งที่ผิดศีลธรรมอะไรมาหรือเปล่า ไม่เช่นนั้นทำไมโลงศพทองคำถึงไล่ตามท่านไม่หยุดเช่นนี้"

“ท่านบอกข้ามาเดี่ยวนี้ ว่าท่านไปแอบดูแม่ม่ายอาบน้ำมาใช่หรือไม่?”

“หรือว่า ท่านไปทำนางท้อง ..............”

“หุบปาก ! ” เยี่ยชิวพูดอย่างดุเดือด: " หากเจ้ายังซักไซร้อีก ระวังข้าจะตีเจ้า"

สุนัขจิ้งจอกขาวตัวน้อยพูดอย่างมีความสุข: "ก็ได้ ก็ได้ ตีข้าเลย ข้ารออยู่นานแล้ว อย่าลืมตีให้หนัก ๆ เลยนะ"

ไอ้โรคจิต

เยี่ยชิวแอบด่าอย่างเงียบ ๆ และหันกลับไปมองแวบหนึ่ง เขายังสลัดโลงศพทองคำออกไปไม่ได้

“ไอ้บัดซบ ข้าขอเตือนให้เจ้าหยุด หากเจ้ายังกล้าไล่ตามข้ามาอีก ระวังข้าจะใช้เทพศาสตราทับเจ้า”

หลังจากที่เยี่ยชิวพูดจบ ทันใดนั้น หม้อเฉียนคุนก็บินออกจากกระเป๋าและลอยอยู่เหนือหัวของเยี่ยชิว

“นี่มันอะไรกันเนียะ?”

ในขณะที่เยี่ยชิวสับสนอยู่ หม้อเฉียนคุนเสียงดังสั่นสะเทือนและปล่อยรังสีแห่งแสงลงมาปกป้องเยี่ยชิวอย่างแน่นหนา

ในขณะเดียวกัน เยี่ยชิวเห็นโลงศพทองคำก็หยุดไล่ มันสั่นไหวขึ้นลงเป็นลูกคลื่น

เอ๊ะ ?

เยี่ยชิวเลิกคิ้ว หรือว่าโลงศพทองคำกับหม้อเฉียนคุนจะมีความเชื่อมโยงกันไหม?

หรือว่าหม้อเฉียนคุนทำให้โลงศพทองคำกลัว

“ช่างมันเถอะ ตอนนี้รีบหนีเอาตัวรอดก่อนสำคัญกว่า” เมื่อเยี่ยชิวคิดถึงตรงนี้ ร่างกายของเขาก็กลายเป็นลำแสงและพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

โดยไม่คาดคิด โลงศพทองคำที่เพิ่งหยุดก็เคลื่อนตัวอีกครั้ง และไล่ตามอย่างไม่ลดละ

หนึ่งคนหนึ่งโลงศพหไล่ล่ากัน และในไม่ช้า โลงศพทองคำก็ไล่ตามเยี่ยชิวห่างออกไปหลายพันไมล์

ในระหว่างทาง พวกเขาได้ผ่านป่าและพื้นที่ราบ และยังได้พบกับนักบวชผู้ต่ำต้อยตนหนึ่งอีกด้วย

เมื่อเห็นเยี่ยชิวถูกโลงศพทองคำไล่ตาม ทุกคนก็ตกตะลึง

“โอ้ ชายหนุ่มคนนี้โชคช่างโชคร้ายนัก”

“ไปทำอะไรมา ทำไมถึงโดนโลงศพไล่ตามเช่นนี้?”

“นี่ยังไม่ชัดเจนอีกเหรอ? เขาคงทำอะไรที่ทำให้คนจงเกียดจงชังอย่างแน่นอน มิเช่นนั้นจะโดนโลงศพไล่ตามเช่นนี้หรือ ซวยจริง ๆ !”

“...............”

เยี่ยชิวได้ยินเสียงเหล่านี้ แต่ไม่มีกะจิตกะใจจะมาสนใจ คิดแค่หนีเอาชีวิตรอดก่อน

ห่ะ !

ทันใดนั้น โลงศพทองคำก็เร่งความเร็วขึ้นและอยู่ห่างจากเยี่ยชิวไม่ถึงยี่สิบเมตร

แถมเยี่ยชิวยังได้เสียงเสียงคำรามของโลงศพทองคำที่ลอยอยู่ในอากาศได้อย่างชัดเจน

“ไอ้บ้าเอ๊ย ทำไมถึงไล่ตามข้าตลอดเวลา?”

เยี่ยชิวทั้งตกตะลึงและหวาดกลัว เขาใช้สมองคิดอย่างหนัก แต่ไม่รู้ว่าทำไมโลงศพนี้ถึงได้ไล่ตามเขาขนาดนี้ ?

“หรือว่า จะมีหญิงรูปงามนอนอยู่ด้านในของโลงศพทองคำนั้น และเธอรู้สึกตื่นเต้นที่ได้พบเจอชายหนุ่มผู้หล่อเหลาเช่นข้า ?”

เยี่ยชิวยิ้มหัวเราะ แล้วเพิ่มความเร็วของเขา รีบพุงไปข้างหน้าต่อไป

สักพักก็มาถึงป่าบนภูเขา

"ตูม!"

โลงศพทองคำเริ่มหมดความอดทน มันพุ่งไปบนท้องฟ้าอยู่เหนือหัวของเยี่ยชิวแล้วเริ่มทุบตีต้นไม้นับไม่ถ้วน เพื่อปิดกั้นเยี่ยชิว