บทที่ 1706 รอเหยื่อ

อะไรนะ

ลูกชายทั้งสองของอู๋เทียนก็ตายแล้วงั้นเหรอ?

นักปราชญ์ผู้แข็งแกร่งหลายคนสบตากัน และในเวลาเดียวกันก็ความคิดหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในใจพวกเขา เป็นไปได้ไหมว่าอัจฉริยะทุกคนที่เข้าไปในภูเขาอมตะในครั้งนี้ได้ตายไปหมดแล้ว?

ทันใดนั้นอันไจ้เทียน ก็พูดว่า: "พวกคุณคิดว่ามันจพเป็นคนจากพื้นที่เทพฮุ่นตุ้นที่เป็นคนทำหรือเปล่า"

ท่าป๋าอวิ๋นเฮ่อส่ายหัว: "เราเป็นพันธมิตรกับพื่นที่เทพฮุ่นตุ้นและพวกเขาไม่มีเหตุผลที่จะฆ่าคนของเรา"

"ยิ่งไปกว่านั้น ศิษย์ของพื้นที่เทพฮุ่นตุ้นที่เข้าไปในภูเขาอมตะในครั้งนี้คือเหยาเมิ่ง หญิงสาวคนนั้นไม่สามารถเอาชนะ ท่าป๋าซงหลานชายของฉันได้…"

ก่อนที่ท่าป๋าอวิ๋นเฮ่อจะพูดจบ ก็มีรอยแตกปรากฏขึ้นในความว่างเปล่า และหญิงวัยกลางคนที่สวยงามก็เดินออกมาจากตรงนั่นอย่างเงียบ ๆ

หญิงสาวสวยวัยกลางที่อยู่ตรงกลางสวมเสื้อบางสีเขียวเผยให้เห็นผิวหนังบริเวณกว้าง

เธอสวมรองเท้าปักมุกพื้นนุ่มที่เท้าทำให้เธอดูงดงามมาก

มีปิ่นปักผมหยกสีแดงติดอยู่ในแนวทแยงมุมบนหัวของเธอ และเธอก็ถือพัดดอกโบตั๋น อยู่ในมือ มีรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอ และเอวของเธอแกว่งไปมาจากด้านหนึ่งไปอีกด้านหนึ่งในขณะที่เธอเดิน เต็มไปด้วยเสน่ห์

"นางฟ้าหนานกงจากพื้นที่เทพฮุ่นตุ้นมาแล้ว!"

ในขณะที่ท่าป๋าอวิ๋นเฮ่อเตือนคนอื่น ๆ ดวงตาของเขาก็จับจ้องไปที่หญิงสาวสวยวัยกลางคน และมีแสงแวบขึ้นมาในสายตาของเขา

เมื่อหญิงสาวสวยวัยกลางคนเห็น อู่จี๋เทียนจุน และนักปราชญ์ผู้แข็งแกร่งอีกหลายคน ความประหลาดใจก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเธอ จากนั้นเธอก็พูดด้วยรอยยิ้มที่สดใสว่า: "ไม่คิดเลยว่าโอกาสสูงสุดของภูเขาอมตะปรากฏขึ้น จะทำให้ผู้เฒ่าพวกนี้ถึงต้องออกตัวกัน"

"หนานกงจิงหยุนกราบคำนับเทียนจุน และพี่น้องสำนักทุกคน"

หลังจากที่หญิงสาวสวยวัยกลางคนพูดจบ เธอก็ก้มเล็กน้อยและโค้งคำนับให้ทุกคน

ขณะที่เธอก้มตัวลง คูน้ำสีขาวลึกก็ปรากฏขึ้นมา แม้แต่อู่จี๋เทียนจุน ผู้ซึ่งไร้ความรู้สึกและเงียบงันอยู่ก็นั้นใจก็ยังสั่นไปสักพัก โดยกลัวว่าคู่ที่น่ารักจะโผล่กระโดดออกมา

"นานแล้วที่ไม่ได้เจอนางฟ้า คุณนี่ยิ่งอยู่ยิ่งสวยขึ้นเรื่อยๆเลยนะ" อันไจ้เทียนกล่าว

"พี่อันอย่าล้อเล่นเลย ฉันแก่แล้ว และคำว่าสวยนะไม่คู่ควรกับฉันแล้ว" ขณะที่หนานกงจิงหยุนพูด เธอก็เหยียดนิ้วหยกอันเรียวยาวของเธอออกเล่นผมที่ข้างหูของเธอซึ่งดูเซกซี่มาก

ท่าป๋าอวิ๋นเฮ่อ ก้าวไปข้างหน้าแล้วพูดว่า "นางฟ้าหนานกง อย่าถ่อมตัวไปเลยหน่า"

"ตอนที่คุณสาวๆอยู่นั้นก็ได้เป็นสาวสวยในรายชื่อนางฟ้าแล้ว แม้ว่าตอนนี้คุณจะมีอายุเยอะขึ้นเล็กน้อย แต่คุณก็มีอารมณ์มั่นคงเพิ่มมาขึ้นด้วย สาวน้อยพวกนั้นเเทบเทียบกับคุณไม่ได้เลย"

"ในใจฉัน คุณนั้นสวยที่สุดเลย"

หนานกงจิงหยุนกลอกตาไปที่ ท่าป๋าอวิ๋นเฮ่อและพูดด้วยรอยยิ้มที่มีเสน่ห์ว่า: "เจ้าบ้า ผ่านมาตั้งหลายปีแล้ว ปากของคุณก็ยังคงหวานไม่เปลี่ยนเลย ไม่รู้เลยว่าคุณได้หลอกผู้หญิงมากี่คนแล้ว"

"นางฟ้าหนานกงอย่าล้อเลยนะ ในใจฉันมีแค่คุณคนเดียว" ท่าป๋าอวิ๋นเฮ่อ พูดอย่างไร้ยางอาย

"ฮึ่ม ในเมื่อในใจมีฉันแค่คนเดียว แล้วทำไมคุณถึงแต่งงานกับคนอื่นล่ะ?" หนานกงจิงหยุนตะคอกแล้วพูดว่า: "ถ้าฉันจำไม่ผิด หลานชายของคุณท่าป๋าซงเข้าไปในภูเขาอมตะในครั้งนี้ใช่ไหม บอกฉันทีท่าป๋าซง ได้รับโอกาสสูงสุดแล้วใช่ไหม"

เรื่องไหนไม่ควรพูดกลับพูดขึ้นมาจนได้?

ทันใดนั้น ท่าป๋าอวิ๋นเฮ่อ ก็หยุดพูดและใบหน้าของเขาก็เย็นชาลง

"ทำไมเหรอ ฉันพูดอะไรผิดหรือเปล่า" หนานกงจิงหยุนถามอย่างสงสัย

ในเวลานี้ อู่จี๋เทียนจุน ก็ถาม หนานกงจิงหยุนว่า: "คุณมาทำอะไรที่นี่?"

หนานกงจิงหยุน ไม่กล้าทำผิดต่อหน้าอู่จี๋เทียนจุนและพูดว่า: "เทียนจุนคงไม่รู้สินะว่า คราวนี้พื้นที่เทพฮุ่นตุ้นของเราได้ส่งหญิงคนหนึ่งเข้าไปในภูเขาอมตะ เธอชื่อ เหยาเมิ่ง"

"แต่เมื่อไม่นานมานี้ ผู้อาวุโสวังพิทักษ์วิญญาณ ได้รายงานมาว่าตะเกียงชีวิตของเหยาเมิ่งได้ดับลงแล้ว"

"นอกจากนี้ ภูเขาอมตะยังมีโอกาสสูงสุดปรากฏขึ้น ดังนั้นฉันจึงมาดู"

อันไจ้เทียนถามด้วยความตกใจ: "เหยาเมิ่งก็ตายไปแล้วงั้นเหรอ?"

"อืม" นางฟ้าหนานกงกล่าวว่า "ฉันไม่รู้ว่าชายหนุ่มก้าวร้าวคนไหนที่กล้าสังหารปราชญ์หญิงพื้นที่เทพฮุ่นตุ้นของเรา ฮึ่ม อย่าให้ฉันจับได้นะ ไม่อย่างนั้นฉันจะถลกหนังเขาอย่างแน่นอน "

อันไจ้เทียน รู้สึกประหลาดใจ

ก่อนหน้านี้เขาคาดการณ์ว่าเหยาเมิ่งเป็นคนลงมือ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าชะตากรรมของเหยาเมิ่งก็ไม่ต่างจากอันลั่วซีและคนอื่นๆ

อันไจ้เทียนขมวดคิ้วและพูดว่า "เป็นใครที่มีพลังมากขนาดนี้จนสามารถฆ่าอัจฉริยะทั้งหมดจากกลุ่มของเราได้กันแน่"

หนานกงจิงหยุน ถามว่า: "พี่อัน คุณหมายถึงอะไร"

หลี่เจาฮุยผู้อาวุโสพื้นที่เทพไท่ชู กล่าวว่า: "นางฟ้าหนานกง คุณมาช้าไปหน่อยและมีบางอย่างที่คุณยังไม่รู้ เจียงอู๋ต่าวจากสำนักหยิงหยาง, หลี่เป่ยไห่จากพื้นที่เทพไท่จู หลานชายของพี่อันและพี่ท่าป๋า และลูกชายทั้งสองของอู๋เทียน ทั้งหมดนั้นได้เสียชีวิตลงในภูเขาอมตะ"