ตอนที่ 1707
บทที่ 1708 คนแรกที่ออก!
October 21, 2026
ทันใดนั้น เยี่ยชิวและหยุนซีมองไปที่อมตะชางเหม่ย ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นและความสงสัย
“ผู้เฒ่า คุณมีวิธีอื่นไหม?” เยี่ยชิวถาม
ก่อนที่อมตะชางเหม่ยจะพูดได้ หลินต้าเหนี่ยวกล่าวว่า “พี่ใหญ่ คุณยังไม่รู้ ความคิดของพี่รองในครั้งนี้สมบูรณ์แบบมาก มันจะแก้ไขวิกฤติที่เราออกจากภูเขาได้อย่างแน่นอน”
เยี่ยชิวเริ่มอยากรู้อยากเห็นมากขึ้น โดยพูดว่า “ผู้เฒ่า รีบบอกเราว่ามันคืออะไร”
อมตะชางเหม่ยหัวเราะเบาๆ และกล่าวว่า “วิธีการทั้งหมดมีพื้นฐานอยู่บนหลักการเดียวกัน อันที่จริง วิธีการของฉันมีเพียงแค่สี่คำ หาคนรับผิด”
“อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่อู่เชียนฟาน เราจะหาคนอื่น”
“เอาใคร?” หยุนซีถาม
อมตะชางเหม่ยตอบว่า “อู๋ฮวา!”
อู๋ฮวา?
ดวงตาของเยี่ยชิวสว่างขึ้น ใช่แล้ว พวกเขาจะลืมผู้ชายคนนี้ได้อย่างไร
อู๋ฮวาไร้ประโยชน์ หนีไปกับไข่มุกวิญญาณพิภพ สิ่งสำคัญที่สุดคือ อู๋ฮวาคือศัตรูของเขา การทำให้อู๋ฮวารับผิด จะมาพร้อมกับการไม่มีภาระทางจิตใจ
“อู๋ฮวาเป็นลูกศิษย์ของพระภิกษุศักดิ์สิทธิ์แห่งภูเขาวิญญาณ และยังเป็นลูกศิษย์นิกายพุทธของวัดสายฟ้าใหญ่ เขามีชื่อเสียงตั้งแต่อายุยังน้อย ซึ่งทุกคนรู้จักว่าเป็นอัจฉริยะ เขามีความสามารถในการฆ่าคนเช่น อันลั่วซีและเว่ยอู๋จี้”
“ดังนั้น การกล่าวโทษการตายของอัจฉริยะเหล่านี้ต่ออู๋ฮวา ก็สมเหตุสมผลและยุติธรรม”
อมตะชางเหม่ยยิ้มและพูดว่า “เจ้าหนู ลองคิดดูสิ เมื่อผู้เชี่ยวชาญจากสำนักหยินหยาง สำนักปู่เทียน สามพื้นที่เทพ สำนักจักรพรรดิอสูร สำนักหลีหุน และแม้แต่ราชวงศ์โจวต่างก็มาถึงวัดสายฟ้าใหญ่ด้วยกัน ช่างเป็นฉากที่งดงามจริงๆ เลย”
เยี่ยชิวเข้าใจความคิดของอมตะชางเหม่ยในแง่ง่ายๆ ที่ต้องการให้ศัตรูทำร้ายกัน เหมือนสุนัขทะเลาะกัน
“ซีเอ๋อร์ คุณคิดว่าความคิดของชายชราคนนี้เป็นไปได้หรือไม่?” เยี่ยชิวถาม
หยุนซีกล่าวว่า “ฉันคิดว่ามันเป็นไปได้”
“คุณมีความคิดเห็นอย่างไร?” เยี่ยชิวมองไปที่จิ้งจอกขาวตัวน้อย
จิ้งจอกขาวตัวน้อยโต้กลับ “เยี่ยฉังเซิง คุณอยากได้ยินความจริงหรือเรื่องโกหก?”
ให้ตายเถอะ เล่นเกมกับฉันเหรอ?
เยี่ยชิวกล่าวว่า “พูดหรือไม่พูด”
เมื่อเห็นท่าทีของเยี่ยชิว สุนัขจิ้งจอกขาวตัวน้อยก็โกรธอีกครั้งพร้อมกับแสดงท่าทีไม่พอใจ และพูดว่า “เยี่ยฉังเซิง คุณปฏิบัติต่อผู้อื่นดีมาก คุณสุภาพเวลาคุยกับฉันไม่ได้เหรอ?”
เยี่ยชิวรู้ว่าเมื่อจิ้งจอกขาวตัวน้อยพูดถึง “คนอื่นๆ” เธอหมายถึงหยุนซี และพูดว่า “ซีเออร์ไม่ใช่แค่ใครก็ได้ เธอเป็นผู้หญิงของฉัน”
“จริงๆ แล้ว ฉัน……” จิ้งจอกขาวตัวน้อยหยุดกะทันหันและดุตัวเองในใจ “คุณบ้าไปแล้วเหรอ คุณคิดแบบนั้นได้ยังไง?”
เมื่อเห็นจิ้งจอกขาวตัวน้อยหยุดกลางคัน เยี่ยชิวก็พูดว่า “ฉันเกลียดมันที่สุดเวลาที่มีคนพูดเพียงครึ่งเดียวของบางอย่าง พูดออกมาให้หมด”
จิ้งจอกขาวตัวน้อยกล่าวว่า “วิธีการของอมตะเป็นไปได้ แต่ก็มีข้อบกพร่องอยู่เช่นกัน”
“ข้อบกพร่องอะไร?” เยี่ยชิวถาม
จิ้งจอกขาวตัวน้อยกล่าวว่า “เมื่ออู๋ฮวาหนีไปกับไข่มุกวิญญาณพิภพ มันคงจะทำให้เกิดความโกลาหลค่อนข้างมาก หากมีบุคคลที่แข็งแกร่งอยู่นอกภูเขาอมตะ พวกเขาจะสังเกตเห็นอย่างแน่นอน”
“แน่นอนว่า สิ่งนี้ไม่ส่งผลกระทบต่อการดำเนินตามแผน”
“อู๋ฮวาหนีไปกับไข่มุกวิญญาณพิภพ จะดึงดูดความสนใจของผู้แข็งแกร่ง และทุกอย่างก็ยังคงถูกตรึงไว้ที่อู๋ฮวา”
เยี่ยชิวกลอกตา “คุณพูดมาก และทั้งหมดก็ไร้สาระ”
หลินต้าเหนี่ยวหัวเราะ “พี่ใหญ่ทำให้อู๋ฮวากลายเป็นคนไร้ประโยชน์ ถ้าเขารู้ว่ายังต้องมารับผิดชอบ เขาคงจะเลือกที่จะจบชีวิตของตัวเองทันทีในที่นั่น”
อมตะชางเหม่ยโน้มตัวไปข้างหน้าเยี่ยชิว และพูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “เจ้าหนู คุณคิดว่าข้อเสนอแนะของฉันดีหรือไม่?”
เยี่ยชิวพยักหน้า “ในที่สุดคุณก็เกิดความคิดที่ดีขึ้นมา”
“คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร? เมื่อไหร่ที่ฉันไม่น่าไว้ใจได้?” อมตะชางเหม่ย หัวเราะเบาๆ “เจ้าหนู ฉันต้องใช้ความพยายามและเซลล์สมองอย่างมากในการคิดไอเดียที่ยอดเยี่ยมนี้ คุณให้รางวัลฉันสักหน่อยดีไหม?”
เยี่ยชิวรู้ดีว่า เมื่อชายชราเข้ามาใกล้เช่นนี้ เขาจะต้องขออะไรบางอย่างเป็นการตอบแทน