ตอนที่ 1745
บทที่ 1746 นักบุญทะเยอทะยาน
October 21, 2026
ไม่มีใครคาดคิดว่า หลี่เจาฮุยจะทำร้ายหนานกงจิงหยุนจนถึงตาย
“อา...…”
วิญญาณดึกดำบรรพ์ของหนานกงจิงหยุนถูกแทงด้วยหอกสีดำ ส่งเสียงกรีดร้องที่แหลมคม เธอคำรามใส่หลี่เจาฮุยอย่างบ้าคลั่ง “ทำไม?”
หลี่เจาฮุยยิ้มและพูดว่า “คุณคิดว่าฉันเป็นคนโง่จริงๆเหรอ?”
“คุณหลอกฉันตั้งแต่แรก คุณไม่เคยตั้งใจที่จะหนีไปกับฉัน เป้าหมายของคุณคือ การทำให้ฉันช่วยคุณจัดการกับเด็กคนนั้นเพื่อรับสมบัติ จากนั้นคอยมาฆ่าฉัน”
“หนานกงจิงหยุน โอ้ หนานกงจิงหยุน คุณประเมินฉันต่ำเกินไป”
“ในบรรดาผู้อาวุโสของพื้นที่เทพไท่ชู การฝึกฝนของฉันไม่ได้สูงที่สุด และพรสวรรค์ของฉันก็ไม่ได้แข็งแกร่งที่สุด แต่ฉันก็กลายเป็นผู้อาวุโสสูงสุด คุณคิดว่าฉันพึ่งอะไร? ฉันพึ่งสิ่งนี้!”
หลี่เจาฮุยชี้นิ้วไปที่หัวของเขาเอง ยิ้มแล้วพูดว่า “ฉันยอมรับว่าคุณสวยจริงๆ เมื่อตอนที่คุณยังเด็ก และตอนนี้คุณยังคงมีเสน่ห์ แต่ไม่ได้หมายความว่า ฉันจะคิดเกี่ยวกับคุณ”
“คุณลองคิดดูว่า ด้วยสถานะของฉันและการฝึกฝน ฉันจะได้ผู้หญิงสวยแบบไหนก็ได้”
“ถึงแม้ฉันต้องการผู้หญิงที่สวย ฉันก็จะมองหาผู้หญิงที่อายุน้อย สวย มีจิตใจและร่างกายที่บริสุทธิ์ ฉันจะโลภสาวเย้ายวนอย่างคุณได้อย่างไร?“
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ดวงตาของหนานกงจิงหยุนก็แดงก่ำด้วยความโกรธ อยากจะฉีกหลี่เจาฮุยออกจากกัน
“หลี่เจาฮุย แกมันสารเลว!”
น่าแปลกที่หลี่เจาฮุยไม่ได้โกรธเลย แต่เขากลับยิ้มแล้วพูดว่า “หนานกงจิงหยุน จริงๆ แล้ว ไม่ใช่ฉันที่อยากฆ่าคุณ แต่เป็นเทียนจุน”
“เมื่อเทียนจุนมา เขาสั่งฉันอย่างลับๆ ว่า หากคุณมีความคิดที่ทรยศใดๆ ฉันไม่ควรแสดงความเมตตา”
“อย่าเกลียดฉันเลย จงเกลียดเทียนจุน”
หลี่เจาฮุยคิดกับตัวเองว่า “เทียนจุน คุณสามารถช่วยแบกรับความผิดนี้ได้”
หนานกงจิงหยุนคำรามด้วยความโกรธ “อู่จี๋เทียนจุน แกจะต้องพบกับจุดจบที่น่าสังเวช ฮ่าฮ่าฮ่า...…“
ทันใดนั้น หนานกงจิงหยุนดูเหมือนจะเป็นบ้า หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง น้ำตาไหลอาบหน้า
หลี่เจาฮุยขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วพูดว่า ”หนานกงจิงหยุน คุณมีคำพูดสุดท้ายบ้างไหม?“
หนานกงจิงหยุนหยุดหัวเราะแล้วพูดว่า “เมื่อพิจารณาถึงชีวิตแห่งการครอบงำของฉันแล้ว มีผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วนอยู่ในความเมตตาของฉัน ฉันไม่เคยคาดหวังว่า จะตกไปอยู่ในมือของผู้ชายในท้ายที่สุด อิอิ...…”
รอยยิ้มอันสิ้นหวังปรากฏบนใบหน้าของหนานกงจิงหยุน ขณะที่เธอพูดต่อ “หลี่เจาฮุย นี่คือชะตากรรมของฉัน ฉันยอมรับมัน”
“ท้ายที่สุดแล้ว เราเคยเป็นเพื่อนกัน ฉันอยากจะเตือนคุณให้ระวังเทียนจุน”
“เทียนจุนนั้นไร้หัวใจและไร้ศีลธรรม ในอนาคตคุณคงยุ่งกับเขา……“
“ฉันจะไปยุ่งกับเขาทำไม?” หลี่เจาฮุยขัดจังหวะหนานกงจิงหยุนและพูดว่า ”หลังจากคุณตาย ฉันจะเอาสมบัติจากเด็กคนนั้น“
“สำหรับเจ้าหมื่นปีศาจ แม้ว่าเธอจะเป็นสุนัขจิ้งจอก แต่ความงามที่ไม่มีใครเทียบได้ของเธอทำให้ฉันหลงใหล”
“ตราบใดที่เจ้าหมื่นปีศาจยอมจำนนต่อฉัน แม้ว่ามันจะหมายถึงการทรยศต่อเผ่ามนุษย์ ฉันก็ยอม“
หนานกงจิงหยุนตระหนักได้ทันทีและพูดว่า “ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว คุณจับตาดูสัตว์ร้ายตัวนั้นอยู่ นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมคุณถึงยอมทิ้งฉัน”
“คุณคิดผิด ฉันไม่ทิ้งคุณ ฉันแค่รังเกียจคุณ!” หลี่เจาฮุยพูดอย่างเหยียดหยามว่า “ชื่อเสียงอันสำส่อนของคุณในโลกฝึกฝนนั้นเป็นที่รู้จักกันดี คุณเป็นเพียงของเล่นของใครๆ เท่านั้น”
ฆ่าหัวใจไปพร้อมกับบุคคล
หนานกงจิงหยุนโกรธมากจนเธอกระอักเลือดออกมาอย่างต่อเนื่อง
“พอเถอะ ถึงเวลาที่คุณจะต้องออกเดินทางแล้ว” หลี่เจาฮุย กำลังจะดึงหอกสีดำออกมา
“เดี๋ยวก่อน” หนานกงจิงหยุนพูดอย่างเกลียดชัง “หลี่เจาฮุย สัตว์ชั่วร้ายนั่นอยู่ขั้นนักบุญ ถ้าคุณฆ่าฉัน คุณคนเดียวไม่คู่ควรกับเธอ คุณตายแน่“
หลี่เจาฮุยกล่าวว่า “คุณไม่จำเป็นต้องกังวลกับสิ่งที่จะเกิดขึ้น แค่มีสมาธิกับการเดินทางข้างหน้า!”
ด้วยเหตุนี้ หลี่เจาฮุยจึงดึงหอกสีดำออกมาและด้วยเสียง “ปัง” วิญญาณดึกดำบรรพ์ของหนานกงจิงหยุนก็ระเบิดเป็นหมอกเลือด
หลังจากนั้น ฟ้าร้องก็คำรามบนท้องฟ้า ลมพัดแรง ฝนเลือดก็ตกลงมาอย่างกระหน่ำ
นี่คือปรากฏการณ์ของนักบุญที่เสียชีวิต