ตอนที่ 1761
บทที่ 1763 แย่แล้ว ท่านกษัตริย์ต้องการพลีกาย
October 21, 2026
สิ่งที่เยี่ยชิวและหลงผู้ซ่าพบเจอนั้นตรงกันโดยสิ้นเชิง ชีวิตของเขาในเผ่าปีศาจนั้นสนุกสนาน
ผู้อาวุโสแกะอยู่กับเขาและอมตะชางเหม่ยทุกวัน ต้อนรับด้วยเหล้าชั้นดีและเนื้อชั้นดี ในเวลาเดียวกันก็มีปีศาจสาวอยู่รอบตัว มีความสุขอย่างมาก
ติดต่อกันเก้าวัน
หลังจากเก้าวัน ผู้อาวุโสแกะได้รับคำสั่งจากสุนัขจิ้งจอกขาวตัวน้อย ให้ไปรายงานสถานการณ์
พระราชวังของกษัตริย์
“ท่านกษัตริย์ บาดแผลของท่านเป็นเช่นไร” ผู้อาวุโสแกะถามด้วยความเคารพ
สุนัขจิ้งจอกขาวตัวน้อยสวมกระโปรงยาวสีขาว นั่งอยู่บนเก้าอี้ทอง พูดอย่างไม่แยแส : “ไม่เป็นอะไรแล้ว”
“ผู้อาวุโสแกะ ช่วงที่ผ่านมาเยี่ยฉังเซิงทำอะไรบ้าง”
“เจ้าเล่าให้ข้าฟังสิ”
“ขอรับ” ผู้อาวุโสแกะตอบกลับ รายงานทุกสิ่งที่อย่างที่เกิดขึ้นในช่วยหลายวันที่ผ่านมาให้สุนัขจิ้งจอกขาวตัวน้อยฟัง
หลังจากฟังจบ สุนัขจิ้งจอกขาวตัวน้อยขมวดคิ้ว
“เจ้าหมายความว่า เยี่ยฉังเซิงเผชิญหน้ากับปีศาจสาวสวยเหล่านั้น ไม่มีความคิดแม้แต่น้อยหรือ” สุนัขจิ้งจอกขาวตัวน้อยรู้สึกประหลาดใจ
“ใช่แล้ว” ผู้อาวุโสแกะพูด : “แม้ว่าตอนที่เยี่ยฉังเซิงจะดื่มเหล้ากับปีศาจสาวเหล่านั้น ดูเหมือนว่าจะมีความสุขอย่างมาก แต่ว่าผู้น้อยกลับพบว่าสายตาของเขาชัดเจนอย่างมาก ไม่มีความคิดฟุ้งซ่านเลย”
“นอกจากนี้ข้าพูดไปหมดแล้ว ปีศาจสาวเหล่านั้นสามารถนอนกับเขาได้”
“แต่ว่าทุกครั้ง เยี่ยฉังเซิงดื่มเหล้าเสร็จก็กลับไปนอนแล้ว ไม่ให้ปีศาจสาวบริการ”
“นอกจากนี้มีอยู่ครั้งหนึ่ง ข้าส่งปีศาจสาวอายุน้อยสี่คนเข้าไปในห้องของเขา เดิมทีคิดว่าสำเร็จแล้ว ใครจะไปคิด วันรุ่งขึ้นปีศาจสาวบอกข้าว่า พวกเธอเล่นหมากรุกกับเยี่ยฉังเซิงทั้งคืน”
“ท่านกษัตริย์ ข้าน้อยมีความคิดหนึ่งอยากจะพูด ไม่รู้ว่าควรพูดดีหรือไม่”
สุนัขจิ้งจอกขาวตัวน้อยพูด : “ไม่มีคนนอกที่นี่ พูดออกมาก็ไม่เป็นไร”
“ขอรับ” ผู้อาวุโสแกะพูด : “ข้าน้อยเดาว่า สิ่งที่เยี่ยฉังเซิงต้องการนั้นอาจไม่ปกติ บางทีเขาอาจจะชอบเพศเดียวกัน”
“ไร้สาระ” สุนัขจิ้งจอกขาวตัวน้อยพูด : “ตามที่ข้ารู้มา เยี่ยฉังเซิงมีคนรู้ใจมากมาย นอกจากนี้เขามีความสัมพันธ์กับนักบุญหญิงหยุนซีของนิกายดาบชิงอวิ๋นแล้ว ความต้องการของเขาปกติอย่างแน่นอน”
“เขา ไม่ได้รังเกียจเผ่าปีศาจของพวกเราใช่ไหม”
“หรือบางที เขารู้สึกว่าปีศาจสาวเหล่านั้นไม่สะอาด”
ผู้อาวุโสแกะอึ้งไปเลย : “น่าจะไม่ใช่มั้ง!”
“ข้าล้วนแล้วพูดกับเขาแล้ว ปีศาจสาวเหล่านั้นกำลังอยู่ในวัยเติบโต สภาพสมบูรณ์แบบทุกคน”
“ตอนที่เขาดื่มเหล้ากับปีศาจสาวเหล่านั้นสนุกสนานอย่างมาก และไม่ได้มีท่าทางของความรังเกียจใดๆ”
สุนัขจิ้งจอกขาวตัวน้อยขมวดคิ้วแน่นขึ้น
“ตามหลักแล้วไม่น่าใช่ รูปร่างของปีศาจสาวเหล่านั้นยอดเยี่ยมอย่างมาก เยี่ยฉังเซิงอยู่ในช่วงอายุที่กำลังรุ่งโรจน์ ในเมื่อไม่รังเกียจพวกเธอ แล้วทำไมถึงไม่สนใจพวกเธอ”
“เว้นเสียแต่ ปีศาจสาวเหล่านั้นอยู่ในสายตาของเขา เป็นแค่แป้งหยาบเท่านั้น”
สุนัขจิ้งจอกขาวตัวน้อยพูดถึงตรงนี้ ถามผู้อาวุโสแกะอีกครั้ง : “อมตะชางเหม่ยเป็นยังไง”
“เห้อ ท่านกษัตริย์อย่าพูดถึงเลย” ผู้อาวุโสแกะถอนหายใจหนึ่งที ในน้ำเสียงมีการดูถูกเล็กน้อย พูด : “อมตะชางเหม่ยขี้ขลาดกว่าฉันอย่างมาก”
“วันที่หนึ่ง ตอนที่เขามองเห็นปีศาจสาวอายุน้อยเหล่านั้น ตกใจอย่างมาก ต่อมาดื่มเหล้าวิญญาณไปหนึ่งแก้ว เมาเหล้าจนหมดสติไปทันที”
“วันที่สอง เขาดื่มจนเมาอีกครั้ง”
“วันที่สาม ยังคงดื่มจนเมา”
“ต่อมาข้าพบว่า เขาแกล้งเมาเท่านั้น”
“ข้าน้อยก็มอบหมายให้ปีศาจสาวไปบริการเขาแล้ว ท่านกษัตริย์ลองเดาดูว่าเกิดอะไรขึ้น”
สุนัขจิ้งจอกขาวตัวน้อยถาม : “เกิดอะไรขึ้น”
ผู้อาวุโสแกะพูด : “หลังจากอมตะชางเหม่ยกลับไปที่ห้อง ล็อคประตูห้องโดยตรง นอกจากนี้ยังมีการสร้างค่ายกลไว้ที่ประตู ปีศาจสาวหลายคนชนจนหัวออกเลือด”
“ท่านอย่ามองว่าอมตะชางเหม่ยปกติแล้วเป็นคนที่กล้าหาญและองอาจ ทันทีที่มองเห็นปีศาจสาว ก็ราวกับว่าหนูเห็นแมว”