บทที่ 1775 พรสวรรค์ชั้นยอด （สาม）

ในที่สุดผู้อาวุโสแกะก็รู้สึกตัวและหัวเราะเสียงดัง: เพื่อนเยี่ย คุณนี้สุดยอดจริงๆ"

" นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตของฉันที่ได้เห็นลิงเฒ่ายอมรับแพ้"

"แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไม เมื่อฉันเห็นลิงเฒ่าพ่ายแพ้ ฉันก็รู้สึกมีความสุขมาก"

" เพื่อนเยี่ย รีบเก็บยาอายุวัฒนะเหล่านี้เร็วๆสิ!”

เยี่ยชิวก็ไม่สุภาพ เปิดถุงเฉียนคุน และนำยาอายุวัฒนะทั้งหมดในคลังยาไปหมด

แม้ว่าส่วนใหญ่ของยาอายุวัฒนะเหล่านี้จะมีอายุนับพันปีและมีประสิทธิภาพทั่วๆไป แต่บางชนิดก็เป็นยาอวยุวัฒนะชั้นยอดที่มีอายุเกือบ 100,000 ปี ที่ผลิตขึ้นในเผ่าปีศาจและไม่สามารถพบได้ในโลกภายนอก และคุณค่าของพวกมันก็ประเมินค่าไม่ได้

นอกจากนี้ มิงค์วัฒนะและไข่ลึกลับในถุงเฉียนคุนยังกินเก่งอีกด้วย ด้วยยาอายุวัฒนะเหล่านี้สามารถเลี้ยงพวกมันได้ระยะหนึ่ง

เยี่ยชิว สังเกตไข่นั้นอย่างเงียบ ๆ มันยังคงเหมือนเดิมและขนาดก็ไม่ใหญ่ขึ้น

"กินเก่งเหลือเกิน กินยาอายุวัฒนะฉันไปมากมายขนาดนี้ อนาตต้องมาช่วยฉันทำเรื่องต่างๆนะ " เยี่ยชิวพึมพำอย่างลับๆ

ดูเหมือนว่าไข่ฟองนั่นจะได้ยินเสียงจากหัวใจของเยี่ยชิว และกลิ้งไปมาราวกับพูดว่า: "ได้สิได้สิ~"

ผู้อาวุโสแกะมองดูคลังยาที่ว่างเปล่าแล้วอุทานว่า: "ลิงเฒ่าบอกว่าเขาใช้เวลาสามปีในการระบุยาอายุวัฒนะสามหมื่นสี่พัน ชนิดได้ แต่เขาไม่คาดคิดว่าเพื่อนเยี่ยจะใช้เวลาเพียงสองชั่วโมงเท่านั้น"

"เมื่อพูดถึงความสามารถ คุณเก่งกว่าลิงเฒ่ามาก"

" ลิงเฒ่าสามารถเป็นนักกลั่นยาระดับเทพได้ เพื่อนเยี่ยในอนาคตคุณต้องเก่งกว่าเขาแน่นอน"

"แล้วก็เพื่อนเยี่ย อย่าลืมสิ่งที่คุณสัญญาไว้กับฉันนะ หลังจากที่คุณกลายเป็นนักกลั่นยาเทพแล้ว อย่าลืมช่วยฉันกลั่นยาเมล็ดหนึ่ง"

เยี่ยชิวยิ้มและพูดว่า "ไม่ต้องกังวล ฉันจำได้อยู่"

"เพื่อนเยี่ย ไปหาลิงเฒ่ากันเถอะ" ผู้อาวุโสแกะและเยี่ยชิวออกจากห้องโถงด้านข้างด้วยรอยยิ้ม

ทันทีที่พวกเขาออกมา พวกเขาเห็นผู้อาวุโสลิงดื่มหนักอยู่ในสนาม ใบหน้าของเขามืดมนและดูหดหู่มาก

ผู้อาวุโสลิงรู้สึกหดหู่ไม่เพียงเพราะเขาแพ้การเดิมพัน แต่ยังเป็นเพราะ เยี่ยชิว ได้เอายาอายุวัฒนะในคลังยาไปด้วย แล้วก็เยี่ยชิวใช้เวลาเพียงสองชั่วโมงในการระบุยาอายุวัฒนะทุกชนิด แต่ในตอนนั้นเขาใช้เวลาสามปีเต็ม มันน่ารำคาญจริงๆถ้าเอามาเปรียบเทียบกัน

"รู้ไหมว่าสามปีที่ผ่านมาฉันต้องผ่านอะไรมาบ้าง"

"อยู่ในห้องคลังยาทุกวันเหมือนกับสุนัข ดมกลิ่นและคอยระบุตัวยาอยู่ตลอดเวลา"

"แต่เด็กคนนั้นใช้เวลาแค่สองชั่วโมงเท่านั้น ให้ตายเถอะ เขาเป็นสัตว์ประหลาดแบบไหนกันแน่?"

ยิ่งผู้อาวุโสลิงนึกถึงเรื่องนี้มากเท่าไร เขาก็ยิ่งหดหู่มากขึ้นเท่านั้น

"ลิงเฒ่า ทำไมคุณถึงมาดื่มที่นี่คนเดียวล่ะ? คุณมีความสุขมากใช่ไหมที่ได้ค้นพบนักกลั่นยาที่ไม่ธรรมดา" ผู้อาวุโสแกะกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ผู้อาวุโสลิงกลอกเปลือกตา: "ตาข้างไหนของคุณเห็นว่าฉันมีความสุข"

"แล้วคุณไม่มีความสุขหรอ?" ผู้อาวุโสแกะกล่าวว่า: "เพื่อนเยี่ยใช้เวลาเพียงสองชั่วโมงในการระบุยาอายุวัฒนะมากกว่าสามหมื่นสี่พันชนิด ด้วยพรสวรรค์ของเขา การมาเรียนกลั่นยากับคุณนั้นถือว่าแต้มบุญมาจากบรรพบุรุษของคุณเลยนะ"

ผู้อาวุโสลิงดื่มเหล้าเข้าไปอย่างหนัก มองเยี่ยชิวแล้วพูดอย่างเย็นชาว่า: "คุณทำได้อย่างไร"

เยี่ยชิวกล่าวว่า: "มันง่ายมาก ฉันแค่ยืนอยู่ที่กล่องไม้และสงบสติอารมณ์ลง ก็ได้กลิ่นหอมของยาอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็รู้ว่าในกล่องไม้นั่นคือยาอายุวัฒนะชนิดใดผ่านกลิ่นหอม"

ให้ตายเถอะ นี่เรียกว่าเรียบง่ายงั้นเหรอ?

ตอนนั้นฉันยืนอยู่หน้ากล่องไม้เป็นเวลาหลายวันกว่าจะได้กลิ่นหอมของยา

ผู้อาวุโสลิงพูดด้วยใบหน้าเย็นชา: "ดมกลิ่นหอมและรับรู้ถึงกลิ่นหอมนั้นเพียงเพื่อทดสอบว่าบุคคลนั้นมีความสามารถในการกลั่นยาหรือเปล่า ตอนนี้ดูเหมือนว่าพรสวรรค์ของคุณค่อนข้างดี"

ผู้อาวุโสแกะพึมพำ: "อะไรที่เรียกว่าค่อนข้างดี เห็นได้ชัดว่าเพื่อนเยี่ยเป็นอัจฉริยะในการกลั่นยา"

"คุณไม่มีสิทธิ์ที่จะพูดในที่นี่" ผู้อาวุโสลิงจ้องมองไปที่ผู้อาวุโสแกะ

เยี่ยชิวกล่าวว่า: "ผู้อาวุโสลิง วันนี้เป็นครั้งแรกที่ฉันดมกลิ่นเพื่อทายยา ยังไม่มีประสบการณ์อะไร ก็เลยช้าไปนิดหน่อย"

"ถ้าคุณคิดว่าฉันใช้เวลาสองชั่วโมงในการระบุยาอายุวัฒนะเหล่านั้นยังถึงพรสวรรค์ของฉันธรรมดาไป เราสามารถลองอีกครั้งได้"

"ฉันเชื่อว่าฉันสามารถเร็วขึ้นได้อีก"

"ถ้าคุณไม่เชื่อ เราก็เดิมพันกันได้"

ในตอนที่เยี่ยชิวดมกลิ่นทายยานั้น เขาไม่ได้ใช้ดวงตาสวรรค์เลย เขาทำตามคำแนะนำของผู้อาวุโศลิง และไม่ได้โกงใดๆ

หากเขาใช้ตาสวรรค์ งั้นความเร็วจะเร็วขึ้นอย่างแน่นอน