บทที่ 1806 อาทิตย์เก้าดวงอยู่เหนือท้องฟ้า ปรากฏการณ์ประหลาดในสวรรค์และโลก

เยี่ยชิวชำเลืองมองชายชรา

อ้าปาก?

ดูด?

ทำไมฟังดูแปลกๆ พิกล?

ชายชรากล่าว : "คุณชายเยี่ย ฉันไม่ได้หลอกคุณนะ คุณอ้าปากและดูดพลังฮุ่นตุ้นเข้าไปแล้ว คุณก็เคลื่อนย้ายชี่แท้ของวิชามังกรศักดิ์สิทธิ์เก้าชั้นเชิง และเอาพลังฮุ่นตุ้นเข้าสู่เส้นลมปราณก็เป็นอันจบสิ้น"

เยี่ยชิวปฏิบัติตามคำพูดของชายชรา เขาดูดพลังฮุ่นตุ้นเข้าไปอย่างระมัดระวัง รสชาตินั้น เหมือนดูดซับควันท่อไอเสียรถยนต์ และเกือบจะทำให้เยี่ยชิวสำลักตาย

เยี่ยชิวอดทนต่อความรู้สึกไม่สบายนี้ นำพลังฮุ่นตุ้นเข้าไปยังจุดตันเถียน จากนั้นก็แผ่ซ่านไปยังเส้นพลังลมปราณพิเศษแปด และเห็นได้ชัดว่าเส้นลมปราณนั้นเปลี่ยนกลายเป็นแข็งแกร่งยิ่งขึ้น

และในเวลาเดียวกันนี้ ร่างกายก็เปลี่ยนกลายเป็นแข็งแกร่งยิ่งขึ้นเช่นกัน

"มันได้ผลจริงๆ?"

เยี่ยชิวดีใจ เขาสูดหายใจเข้าออกแรงๆ

ชายชราถอยออกมาอยู่ข้างๆ มองเห็นฉากนี้ ก็กล่าวอย่างลับๆ ว่า : "จักรพรรดิวั่นกู่ชิงเทียน ถ้าฉันเดาไม่ผิด ที่คุณรวบรวมพลังฮุ่นตุ้นเอาไว้มากมายขนาดนี้ ก็เพื่อเขาใช่ไหม?"

.....

ด้านนอกเตาปากว้า

เวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า

หลายวันมานี้ สุนัขจิ้งจอกขาวตัวน้อยกับผู้อาวุโสไก่ก็เฝ้ารออยู่ด้านนอกมาตลอด หลายครั้งที่สุนัขจิ้งจอกขาวตัวน้อยทนไม่ไหวและต้องการจะเข้าไปในเตาปากว้า แต่เมื่อได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวที่ดังอย่างต่อเนื่องในเตาปากว้า เธอกังวลว่าตนเองเข้าไปโดยพลการแล้วจะมีผลกระทบต่อการฝึกตนของเยี่ยชิวด้วย

"เขาเข้าไปกี่วันแล้ว?" สุนัขจิ้งจอกขาวตัวน้อยเอ่ยถาม

"เป็นเวลา 49 วันเต็มแล้ว "ผู้อาวุโสไก่กล่าว : "เป็นเวลาหลายหมื่นปีแล้ว ที่ไม่มีใครสามารถอยู่ในเตาปากว้าได้นานขนาดนี้"

"ถ้าไม่ใช่ว่ามีเสียงการเคลื่อนไหวล่ะก็ เช่นนั้นฉันยังคิดว่า เยี่ยฉังเซิงได้ตายไปนานแล้ว"

"ผู้นำ จู่ๆ ฉันก็คิดถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมา"

สุนัขจิ้งจอกขาวตัวน้อยเอ่ยถาม : "เรื่องอะไรเหรอ?"

ผู้อาวุโสไก่กล่าวว่า : "ท่านว่า เป็นไปได้ไหมว่าวิญญาณวัตถุจะใช้กลอุบายบางอย่าง ที่ไม่ให้เยี่ยฉังเซิงออกมาได้?"

เมื่อเอ่ยถึงวิญญาณวัตถุ สุนัขจิ้งจอกขาวตัวน้อยกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

ครั้งก่อนตอนที่เธอเข้าไปในเตา และต้องการปราบปรามวิญญาณวัตถุ และควบคุมเตาปากว้าอย่างสมบูรณ์ แต่ก็ไม่สามารถทำได้สำเร็จ

วิญญาณวัตถุมีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว อีกทั้ง จากในการสนทนาของเธอกับวิญญาณวัตถุนั้น ก็พบว่าวิญญาณวัตถุเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้นต่อจักรพรรดิ

"วิญญาณวัตถุคงจะไม่ได้ระบายความโกรธแค้นกับเยี่ยฉังเซิงใช่ไหม?"

"ถ้าเป็นเช่นนี้จริง เยี่ยฉังเซิงจะต้องตกอยู่ในอันตรายแล้ว"

เมื่อสุนัขจิ้งจอกขาวตัวน้อยคิดถึงตรงนี้ ก็ตัดสินใจทันที และสั่งการว่า : "ผู้อาวุโสไก่ เปิดประตูใหญ่ ฉันต้องการเข้าไปดูสักหน่อย"

ผู้อาวุโสไก่กล่าวว่า : "ผู้นำ ถ้าเยี่ยฉังเซิงกำลังฝึกตนอยู่ เช่นนั้นท่านเข้าไปจะไม่มีผลกระทบอะไรหรอกเหรอ?"

สุนัขจิ้งจอกขาวตัวน้อยกล่าวว่า : "ฉันไม่สนใจอะไรทั้งนั้น หากวิญญาณวัตถุใช้วิธีการสกปรก เยี่ยฉังเซิงก็จะต้องตกอยู่ในอันตราย"

ผู้อาวุโสไก่กล่าวว่า : "ผู้นำ เยี่ยฉังเซิงได้รับโอกาสที่ดีในภูเขาอมตะ ถึงแม้ว่าจะถูกวิญญาณวัตถุใช้ลูกไม้อะไร เยี่ยฉังเซิงก็คงไม่มีอันตรายถึงแก่ชีวิตหรอก"

"จุดนี้ก็คือสิ่งที่ฉันเป็นกังวล" สุนัขจิ้งจอกขาวตัวน้อยกล่าวว่า : "วิญญาณวัตถุอาฆาตแค้นต่อจักรพรรดิวั่นกู่ชิงเทียน ถ้าหากมันพบโลงศพทองคำจากร่างของเยี่ยฉังเซิง เกรงว่ามันจะมุ่งเป้ามาที่เยี่ยฉังเซิงแล้วจริงๆ"

"ถึงแม้ว่าในเตาปากว้า วิญญาณวัตถุจะเป็นการมีอยู่ที่ไร้คู่ต่อกร แต่เขาก็ไม่สามารถฆ่าเยี่ยฉังเซิงได้"

ผู้อาวุโสไก่กล่าวอย่างสงสัย : "ในเมื่อวิญญาณวัตถุไม่สามารถฆ่าเยี่ยฉังเซิงได้ เช่นนั้นผู้นำจะเข้าไปทำไมล่ะ?"

"ฉันกังวลว่าวิญญาณวัตถุจะทรมานเยี่ยฉังเซิง" สุนัขจิ้งจอกขาวตัวน้อยกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา : "ถ้าตาแก่นั่นกล้าทำร้ายเยี่ยฉังเซิงแม้แต่เส้นขน ฉันจะใช้ไหกลั่นปีศาจทำลายเตานี้ซะ ทำให้ตาแก่นั่นไม่ต้องไปผุดไปเกิดชั่วนิรันดร์"

"ผู้อาวุโสไก่ เปิดประตูใหญ่"

"ตกลง!" ผู้อาวุโสตอบรับคำ และนำฝ่ามือกดลงไปบนประตูใหญ่ของเตาปากว้า พลังอันมหาศาลปลดปล่อยออกมาจากฝ่ามือ

แต่คาดไม่ถึงเลยว่า ประตูใหญ่จะไม่ขยับเคลื่อนไหวแม้แต่น้อย

"เป็นไปไม่ได้?"

ความแปลกใจประกายในแววตาของผู้อาวุโสไก่ เขาถอนมือกลับมา และใช้ฝ่ามือกระแทกเข้าไปที่ประตูใหญ่อย่างแรง