บทที่ 1807 ร่างนักปราชญ์

เก้าตะวันอยู่เหนือท้องฟ้า ส่องแสงเจิดจ้าบนสวรรค์และโลก

"พวกคุณดูสิ บนท้องฟ้าปรากฏเก้าตะวัน!" ผู้อาวุโสลิงกล่าวอย่างตกใจ

อันที่จริง ไม่ต้องให้เขาบอก ทุกๆ คนก็สามารถมองเห็นได้

"ทำไมตะวันเก้าดวงถึงปรากฏขึ้นมาพร้อมกัน?"

"ปรากฏการณ์ประหลาดเช่นนี้ไม่เคยพบเห็นมาก่อนเลย"

"ตะวันเก้าดวงปรากฏอยู่เหนือเผ่าปีศาจ ท้ายที่สุดแล้วมันคือลางบอกเหตุอะไรกัน?"

ผู้อาวุโสเหล่านั้นพูดสนทนากันเบาๆ และรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย

ในทางกลับกันสุนัขจิ้งจอกขาวตัวน้อย ใบหน้าฮึกเหิม กล่าวว่า : "ผู้อาวุโสหมี คุณยังจำคำทำนายของจักรพรรดิวั่นกู่ชิงเทียนได้ไหม?"

"จำได้" ผู้อาวุโสหมีกล่าว : "เก้าตะวันอยู่เหนือท้องฟ้า ส่องแสงเจิดจ้าบนสวรรค์และโลก เผ่าปีศาจจะเจริญรุ่งเรือง"

"ถูกต้อง" สุนัขจิ้งจอกขาวตัวน้อยกำหมัดแน่น และกล่าวว่า : "วันเวลาแห่งความเจิดจรัสของเผ่าปีศาจกำลังจะมาถึง"

ผู้อาวุโสหมีรู้สึกตื่นเต้น และยังคงสงสัยเล็กน้อย กล่าวว่า : "ทำไมจู่ๆ ถึงปรากฏเก้าตะวันอยู่เหนือท้องฟ้าได้ล่ะ?"

"อาจเป็นเพราะว่า....." สุนัขจิ้งจอกขาวตัวน้อยมองไปที่เตาปากว้า ในเวลานี้ ตะวันเก้าดวงได้ปล่อยแสงเจิดจ้า เหมือนกับน้ำตก สาดส่องลงมาจากบนท้องฟ้า ปกคลุมเตาปากว้าเอาไว้

ทันใดนั้น เตาปากว้าก็เหมือนถูกกระตุ้น แสงศักดิ์สิทธิ์สาดส่องเข้ามา ดูเหมือนว่าเทพที่ไม่อาจรุกรานได้

"เป็นไปไม่ได้ หรือว่าการปรากฏของเก้าตะวัน เป็นเพราะเยี่ยฉังเซิง?"

ผู้อาวุโสหมีเพิ่งพูดจบ เสียงดัง"ครืน" ประตูเตาปากว้าสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นและเปิดออก และร่างหนึ่งโผล่ออกมาจากด้านใน

ก็คือเยี่ยชิวนั่นเอง!

หลังจากที่เยี่ยชิวออกมา และยืนอยู่ส่วนบนของเตาปากว้า ทันใดนั้น แสงตะวันทั้งหมดก็เปลี่ยนกลายเป็นมังกรยาวเก้าตัว ห้อมล้อมรอบตัวเยี่ยชิว และส่งเสียงคำรามอย่างน่าตกใจ

ในขณะนี้ มังกรเก้าตัวเวียนว่ายอยู่รอบๆ เยี่ยชิว ส่งแสงเจิดจ้า เหมือนกับวิญญาณศักดิ์สิทธิ์

"สบาย!" เยี่ยชิวรู้สึกอบอุ่นไปทั้งตัว ทั้งร่างกายเหมือนถูกหล่อเลี้ยงด้วยพลังวิญญาณ รู้สึกผ่อนคลายและสบายเป็นอย่างยิ่ง

ใบหน้าของผู้อาวุโสหมีแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น และกล่าวว่า : "เก้าตะวันอยู่เหนือท้องฟ้าเป็นเพราะเยี่ยฉังเซิงจริงๆ ด้วย"

"เขาได้รับพรจากเก้าตะวัน"

"เผ่าปีศาจจะเจริญรุ่งเรือง ก็ขึ้นอยู่กับเขาเช่นกัน"

หลังจากที่ผู้อาวุโสหมีตื่นเต้น เขาก็เข้ามาข้างๆ สุนัขจิ้งจอกขาวตัวน้อยอย่างเงียบๆ และกล่าวว่า : "ผู้นำ ท่านเฉลียวฉลาดจริงๆ ถ้าไม่ใช่ท่านที่พาเยี่ยฉังเซิงมาที่เผ่าปีศาจของเรา เช่นนั้นเราคงไม่รู้เลยว่า ความเจริญรุ่งเรืองของเผ่าปีศาจนั้นอยู่ที่ตัวเขา"

สุนัขจิ้งจอกขาวยิ้มอย่างดงามราวกับดอกไม้ พร้อมกล่าวว่า : "เมื่อคำทำนายของจักรพรรดิวั่นกู่ชิงได้ปรากฏออกมาแล้ว ความรุ่งโรจน์ของเผ่าปีศาจก็จะมาถึงในไม่ช้า"

ประมาณ 15 นาทีต่อมา

มังกรยาวทั้งเก้าตัวที่อยู่รอบๆ เยี่ยชิวได้บินขึ้นไปบนท้องฟ้า และในเวลาเดียวกันเก้าตะวันก็ได้หายไป เมฆสีแดงเหล่านั้น เปลี่ยนกลายเป็นหลากสีสัน ราวกับเมฆวิเศษ

"ฟรึ่บ!"

ตอนนี้เยี่ยชิวมาปรากฏตัวตรงหน้าสุนัขจิ้งจอกสีขาวตัวน้อยและผู้อาวุโสทั้งหลาย พวกเขาสัมผัสได้ถึง พลังอันแข็งแกร่งที่ปลดปล่อยออกมาจากร่างกายของเยี่ยชิว

"นึกไม่ถึงเลยว่า คุณจะอยู่ในเตาปากว้าเป็นเวลา 49 วันเต็ม ดูเหมือนว่าคุณจะเก็บเกี่ยวอะไรมามากมายเลยนะ" สุนัขจิ้งจอกขาวตัวน้อยกล่าว

"เก็บเกี่ยวมาเล็กน้อยเท่านั้น" เยี่ยชิวกล่าวด้วยรอยยิ้ม หลังจากที่ดูดซับพลังฮุ่นตุ้นสามหมื่นสามพันเส้นแล้ว เขาก็รู้สึกว่าร่างกายของตนเองแข็งแกร่งจนถึงขีดสุด

"อาจารย์ ฉันมองเห็นว่าร่างกายของท่านดูแข็งแกร่งอย่างมาก" ผู้อาวุโสลิงเข้ามาใกล้ๆ แล้วกล่าว

เยี่ยชิวเหลือบมองผู้อาวุโสลิง และกล่าวว่า : "ลิงเฒ่า ลองต่อยฉันสิ"

"ห๊ะ?" ผู้อาวุโสลิงมองเยี่ยชิวอย่างแปลกใจ

เยี่ยชิวกล่าวว่า : "ฉันอยากรู้ว่า เนื้อหนังมังสาของฉันในตอนนี้แข็งแกร่งแค่ไหน? คุณลองต่อยฉันสิ"

"ตกลง" ผู้อาวุโสลิงพูดจบ เขาก็ต่อยเข้าไปบนร่างของเยี่ยชิวหนึ่งหมัด

เยี่ยชิวยืนอยู่ที่เดิม ไม่ถอยแม้แต่ครึ่งก้าว ใบหน้าไม่แดงหัวใจเต้นรัว

"ลิงเฒ่า หมัดของคุณทำไมถึงไม่มีพละกำลังเลยล่ะ คุณไม่ได้กินข้าวหรือไง?" เยี่ยชิวกล่าว

ผู้อาวุโสลิงกล่าวว่า : "หมัดเมื่อครู่นี้ของฉัน สามารถสั่นสะเทือนนักพรตขั้นหยวนอิงให้ลอยออกไปได้เลยนะ"

เยี่ยชิวกล่าวว่า : "คุณต่อยฉันอีกที ให้แรงกว่านี้หน่อย"

"ครับ" ผู้อาวุโสลิงพูดจบ ก็ปล่อยหมัดเข้าไปที่ร่างของเยี่ยชิว เสียงดัง"ตึง" หมัดเหมือนปะทะเจ้ากับเหล็กกล้า