ตอนที่ 1840
บทที่ 1842 วัวเทพห้าสี บุตรนักบุญคนที่สอง
October 21, 2026
“ผู้อาวุโสวัว คุณต้องการนวดไหม?” ถามอมตะชางเหม่ย
“ฉันแข็งแรงแล้ว ให้ฉันช่วยนวดคุณไหม?”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ อมตะชางเหม่ยก็เหลือบมองผู้อาวุโสวัว และคิดกับตัวเองว่า “วัวตัวนี้ดูไม่สดใสนัก!”
จากนั้น อมตะชางเหม่ยกล่าวว่า “เจ้าหนู คุณสงสัยว่ามีศัตรูอยู่ใกล้ๆ หรือไม่?”
“ไม่สงสัย ฉันแน่ใจ” เยี่ยชิวกล่าว “ฉันได้ฆ่าพรสวรรค์มากมายในภูเขาอมตะ ผู้มีอำนาจสูงสุดเหล่านั้นจะต้องตามหาฉันอย่างแน่นอน หากพวกเขารู้ว่าฉันอยู่ในเผ่าปีศาจ พวกเขาจะส่งคนไปรอฉันอยู่นอกเผ่าปีศาจอย่างแน่นอน”
ในที่สุดผู้อาวุโสวัวก็เข้าใจความหมายของเยี่ยชิวในการยืดกล้ามเนื้อและกระดูก และพูดว่า “อาจารย์ คุณพักอยู่ที่นี่ ฉันจะไปดูรอบๆ ถ้ามีคนจริงๆ ฉันจะช่วยคุณจัดการพวกเขา”
เยี่ยชิวยิ้มและพูดว่า “ต้าลี่ คุณช่วยพาฉันปั่นไปในรัศมีหนึ่งพันไมล์ โดยไม่ให้คนอื่นสังเกตเห็นได้ไหม?”
“ง่ายมาก” ผู้อาวุโสวัวกล่าว หลังจากพูดแล้ว เขาก็เอามือกอดอกต่อหน้าเขา ท่องคาถาอย่างเงียบๆ จากนั้นร่างของเขาก็นอนราบกับพื้น
ในไม่ช้า ร่างของเขาก็กลายเป็นวัวเทพห้าสีที่ใหญ่กว่าหัวรถจักรหลายเท่า
บนหัววัวตัวใหญ่มีเขาสีเขียวสองตัวยาวกว่าหนึ่งเมตร
เยี่ยชิวค่อนข้างประหลาดใจและถามว่า “ต้าลี่ นี่คือร่างที่แท้จริงของคุณใช่ไหม?”
“ใช่แล้ว อาจารย์” ผู้อาวุโสวัวกล่าว “อาจารย์ นักพรตเต๋า ขึ้นมาบนหลังของฉัน แล้วฉันจะพาคุณไปลอง”
โดยไม่ลังเล เยี่ยชิวและอมตะชางเหม่ยก็บินขึ้นไปบนหลังวัวทันที
ผู้อาวุโสวัวยืนขึ้น ฮัมเพลงสองสามครั้ง และแสงที่มองไม่เห็นก็ปรากฏขึ้น ห่อหุ้มร่างที่แท้จริงของเขาและร่างกายของเยี่ยชิว และอมตะชางเหม่ยที่ผสมผสานกับอากาศ
“อาจารย์ จับแน่นๆ ฉันจะออกเดินทางแล้ว”
หลังจากที่ผู้อาวุโสวัวพูดจบ เขาก็ยกกีบหน้าขึ้น ก้าวผ่านท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ และไปถึงห่างออกไปหนึ่งร้อยไมล์ในทันที
ในไม่ช้า เยี่ยชิวก็มองเห็นคนกลุ่มหนึ่ง
ด้วยการกวาดตา เขาก็ตระหนักได้ทันทีว่ากลุ่มคนเหล่านี้มาจากพื้นที่เทพฮวงกู่ตามการแต่งกายของพวกเขา
ผู้อาวุโสวัวกล่าวว่า “อาจารย์ มีผู้ฝึกฝนมนุษย์อยู่ยี่สิบสามคนด้านล่าง ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่พวกเขาอยู่ที่ขั้นทงเสินแรก โดยหนึ่งคนอยู่ที่ขั้นหยวนอิงสูง และส่วนที่เหลือทั้งหมดอยู่ที่ขั้นต้งเทียน ฉันควรจัดการพวกเขาไหม?”
“อย่าจัดการพวกเขา ไปตรวจสอบที่อื่นกันเถอะ” เยี่ยชิวสั่ง
“รับทราบ” ผู้อาวุโสวัวเปลี่ยนทิศทางและวิ่งเป็นระยะทางหลายร้อยไมล์ เพียงเพื่อพบคนอีกกลุ่มหนึ่งอยู่บนพื้น
“พวกเขามาจากพื้นที่เทพฮุ่นตุ่น” อมตะชางเหม่ยกล่าว
ผู้อาวุโสวัวกล่าวว่า “อาจารย์ มีคนอยู่ด้านล่างสิบเจ็ดคน โดยสองคนที่แข็งแกร่งที่สุดอยู่ขั้นหยวนอิงสูง อาจารย์ ฉันควรดำเนินการหรือไม่?”
“ไม่จำเป็น” เยี่ยชิวกล่าว “เราไปดูที่อื่นกันดีกว่า”
ผู้อาวุโสวัวเปลี่ยนทิศทางอีกครั้ง และในไม่ช้า พวกเขาก็เห็นคนอีกกลุ่มหนึ่งอยู่บนพื้น
คนกลุ่มนี้มีจำนวนมากกว่าหนึ่งร้อยคน
ยืนอยู่ข้างๆ กลุ่มนี้มีธงขนาดใหญ่สองธงปลิวไปตามสายลม ธงอันหนึ่งอ่านว่า “ไท่ชู” และอีกอันอ่านว่า “ปู่เทียน”
เห็นได้ชัดว่า กลุ่มนี้ประกอบด้วยผู้คนจากพื้นที่เทพไท่ชูและสำนักปู่เทียน
“อาจารย์ กลุ่มนี้ค่อนข้างน่ากลัว มีผู้เชี่ยวชาญขั้นทงเสินสี่คน และมากกว่าหนึ่งโหลที่ขั้นหยวนอิงแรก ที่เหลืออยู่ขั้นต้งเทียนสูง” ผู้อาวุโสวัวถาม “อาจารย์ เพียงแค่พูดมา แล้วฉันจะขยี้พวกเขาด้วยกีบ”
เยี่ยชิวกล่าวว่า “อย่าจัดการพวกเขา”
“เอ๊ะ?” ผู้อาวุโสวัวรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยและถามว่า “ทำไมไม่ฆ่าพวกเขาล่ะ?”
เยี่ยชิวตอบว่า “คนเหล่านี้เป็นเพียงตัวละครรอง พวกเขาไม่มีค่า”
“นอกจากนี้ เห็นได้ชัดว่าพวกเขากำลังรออยู่ที่นี่เพื่อให้ฉันออกมา”
“ถ้าเราจะฆ่าพวกเขาตอนนี้ พื้นที่เทพจะรู้ว่าฉันได้ออกจากเผ่าปีศาจแล้ว และพวกเขาจะตามล่าฉันทุกที่อย่างแน่นอน“
“ดังนั้นจึงเป็นการดีที่สุดที่จะไม่แจ้งเตือนพวกเขา”
“ฉันเข้าใจแล้ว” ผู้อาวุโสวัวกล่าว “ให้ฉันพาอาจารย์ไปอีกสักรอบไหม?”
อมตะชางเหม่ยกล่าวว่า “ฉันสังเกตเห็นรูปแบบในขณะที่วนเวียนอยู่ในขณะนี้”
“ผู้คนจากพื้นที่เทพฮุ่นตุ้นกำลังปกป้องทางเหนือ”
“ผู้ที่มาจากพื้นที่เทพฮวงกูอยู่ทางทิศตะวันตก”
“และสมาชิกพื้นที่เทพไท่ชูและสำนักปู่เทียนอยู่ทางทิศใต้”