ตอนที่ 1841
บทที่ 1843 เยี่ยหวู่ซวงปรากฏตัว
October 21, 2026
“รับทราบ!”
ผู้อาวุโสวัวตอบสนองและเร่งรีบตามทันเรือเหาะอย่างรวดเร็ว
เยี่ยชิวสังเกตและตระหนักว่าตอนนี้พวกเขาอยู่ห่างจากหุบเขาหลายพันไมล์ ล้อมรอบด้วยภูเขาสูงตระหง่านและความรกร้าง
“เจ้าหนู นี่เป็นสถานที่ที่ดีในการฆ่าใครสักคน” อมตะชางเหม่ยกล่าว
“สกัดกั้นเรือเหาะ” เยี่ยชิวสั่งผู้อาวุโสวัวอุ้มเขาและอมตะชางเหม่ย ข้ามอากาศและสกัดกั้นเรือเหาะอย่างรวดเร็ว
บูม!
เรือเหาะชนกับร่างของผู้อาวุโสวัว ส่งผลให้ถูกผลักกลับ
“ใคร?”
อวิ๋นเจี๋ยนั่งอยู่ในเรือเหาะ ตัวสั่นและก้าวลงจากเรือด้วยความโกรธ
เมื่อถึงเวลานี้ ผู้อาวุโสวัวได้กลายร่างเป็นมนุษย์และยืนเฝ้าอยู่ข้างเยี่ยชิวและอมตะชางเหม่ย
“เยี่ยฉังเซิง!”
อวิ๋นเจี๋ยจำเยี่ยชิวได้ทันทีและหัวเราะเบาๆ “ฉันไม่ได้คาดหวังให้คุณแอบหนีจากเผ่าปีศาจ”
“คุณรู้จักฉัน?” เยี่ยชิวถามกลับ
“แน่นอน” อวิ๋นเจี๋ยตอบ “ทุกคนในสำนักหยินหยาง ตอนนี้ถือรูปของคุณแล้ว หัวหน้าสำนักได้สั่งว่า เมื่อคุณเห็นคุณแล้ว คุณจะต้องถูกฆ่าตายทันที”
ชิง!
เมื่ออวิ๋นเจี๋ยพูดจบ เขาก็ดึงดาบยาวออกมาจากด้านหลัง ปล่อยออร่าอันทรงพลังออกมา
“อาจารย์ เด็กคนนี้อยู่ในขั้นหยวนอิงหยวนสูง” ผู้อาวุโสวัวเตือน
ในความเป็นจริง เยี่ยชิวสังเกตเห็นระดับพลังยุทธ์ของอวิ๋นเจี๋ยมานานแล้ว และไม่ได้กังวล
“เมื่อเร็วๆ นี้ อู่จี๋เทียนจุนป็นอย่างไรบ้าง? หายจากอาการบาดเจ็บแล้วหรือยัง?” เยี่ยชิวสอบถามเพื่อรวบรวมข้อมูลบางอย่าง
“มดผู้ต่ำต้อย คุณไม่มีสิทธิ์สอบถามเกี่ยวกับกิจการของหัวหน้าสำนัก” อวิ๋นเจี๋ยกล่าวอย่างเย็นชา “เยี่ยฉังเซิง ในเมื่อคุณได้พบกับบุตรนักบุญ นั่นหมายความว่า เวลาแห่งความตายของคุณใกล้เข้ามาแล้ว”
“ยอมสละชีวิต!”
ด้วยเหตุนี้ อวิ๋นเจี๋ยกวัดแกว่งดาบยาวของเขาพร้อมที่จะโจมตี เยี่ยชิว
“เดี๋ยวก่อน” เยี่ยชิวพูดอย่างรวดเร็ว “สำนักหยินหยางมีบุตรนักบุญมากมาย ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณอยู่อันดับไหน”
อวิ๋นเจี๋ยประกาศเสียงดังว่า “เยี่ยฉังเซิง ฟังให้ดี ฉันเป็นบุตรนีกบุญคนที่สองของสำนักหยินหยาง อวิ๋นเจี๋ย”
“ฉันขอถามอะไรหน่อยได้ไหม?” เยี่ยชิวถามว่า “มีข่าวเกี่ยวกับ เยี่ยหวู่ซวงในสำนักหยินหยางหรือไม่?”
เขารู้ว่าสำนักหยินหยางกำลังตามล่าพ่อของเขา
“ฉันไม่มีอะไรจะเปิดเผย” อวิ๋นเจี๋ยกล่าวอย่างหยิ่งยโส “เยี่ยฉังเซิง ฉันได้ยินมาว่าคุณฆ่าเจียงอู๋ต่าว ปราบปรามหลิงเมิ่งหาน และแม้แต่สังหารอัจฉริยะหลายคนจากสำนักหลักๆ ฉันอยากรู้ด้วยระดับพลังยุทธ์ของคุณ คุณจัดการเรื่องทั้งหมดได้ยังไง?”
“ฉันจะให้โอกาสคุณต่อสู้กับฉัน”
“เอาล่ะ เผชิญหน้าฉันในการต่อสู้!”
อมตะชางเหม่ยพึมพำด้วยความโกรธ “ให้ตายเถอะ เหตุใดบุตรนักบุญของสำนักหยินหยางจึงเย่อหยิ่งนัก ทำตัวเหมือนพวกเขาเหนือกว่าคนอื่นๆ”
“เจ้าหนู หยุดพูดเรื่องไร้สาระกับเขาได้แล้ว”
“ฆ่าเขา”
เยี่ยชิวยืนนิ่งโดยไม่ขยับตัว
อวิ๋นเจี๋ยตะโกนว่า “เยี่ยฉังเซิง คุณหูหนวกหรือเปล่า?”
“คุณไม่ได้ยินสิ่งที่ฉันพูดเหรอ?”
“มาต่อสู้กับฉันเร็วๆ ฉันจะบิดศีรษะของคุณ”
อวิ๋นเจี๋ยเกือบจะสุขสันต์
ในช่วงเวลานี้ นอกเหนือจากนิกายดาบชิงหยุนแล้ว นิกายชั้นนำทั้งหมดในตงฮวงกำลังตามล่าเยี่ยฉังเซิง ถ้าเขาฆ่าเยี่ยฉังเซิงด้วยตัวเอง นั่นจะไม่ทำให้เขามีชื่อเสียงโด่งดังในตงฮวงหรอกเหรอ?
ไม่เพียงเท่านั้น อู่จี๋เทียนจุนยังสั่งให้ศิษย์คนใดก็ตามของสำนักหยินหยาง โดยไม่คำนึงถึงระดับพลังยุทธ์ของพวกเขา ที่สามารถฆ่าเยี่ยฉังเซิง จะได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นบุตรเทพ
ในฐานะบุตรนักบุญคนที่สอง อวิ๋นเจี๋ยซึ่งมีศักยภาพ จะต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองสามร้อยหรือพันปีเพื่อที่จะได้เป็นบุตรเทพในสำนักหยินหยาง แต่เขาไม่เคยคาดหวังว่า จะได้พบกับเยี่ยฉังเซิงที่นี่
“เยี่ยฉังเซิง โอ้ เยี่ยฉังเซิง ฉันจะเหยียบศพของคุณเพื่อเป็นบุตรเทพ”
“โอ้สวรรค์ คุณปฏิบัติต่อฉันอย่างดี!”
ด้วยความคิดเหล่านี้ในใจ อวิ๋นเจี๋ยจึงรู้สึกตื่นเต้นมากยิ่งขึ้น ชี้ดาบไปที่เยี่ยชิว เขาตะโกนว่า “คุณเยี่ย เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว หรือเมื่อฉันโจมตี คุณจะมีเพียงความตายรอคุณอยู่”
โดยไม่คาดคิด เยี่ยชิวยังคงยืนนิ่ง เอามือไพล่หลังแล้วพูดว่า “ต้าลี่ ผู้ชายคนนั้นต้องการฆ่าฉัน คุณคิดว่าเราควรทำอย่างไร?”