บทที่ 1881 ฉีเทียน เฉินเทียนมิ่ง!

หัวใจของเยี่ยชิวเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า

ในบรรดาหุบเขา มีนักบุญผู้แข็งแกร่งห้าคน เช่นเดียวกับอัจฉริยะของผู้ทรงอำนาจห้าอันดับแรกในตงฮวง

เมื่อประกอบกับสภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์ทางธรรมชาติของหุบเขา หากไฟพิเศษระดับจักรพรรดิตกลงมา จะไม่มีใครสามารถหลบหนีออกไปได้

เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ เจตนาฆ่าของเยี่ยชิวก็แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

“อาจารย์ เราควรลงมือไหม?” ผู้อาวุโสวัวกล่าวว่า “ความสนใจของพวกเขามุ่งเน้นไปที่รูปแบบนั้น ถ้าเราโจมตีตอนนี้ โดยใช้ประโยชน์จากความไม่เตรียมพร้อมของพวกเขา เราก็สามารถฆ่าคนได้มาก”

ดวงตาของเยี่ยชิวเปล่งประกายอย่างเย็นชา กำลังจะพูด แต่อมตะชางเหม่ยเป็นคนแรกที่พูด

“แปลกมาก สำนักหยินหยาง สำนักปู่เทียน และแม้แต่สามพื้นที่เทพก็ส่งคนมา แต่ทำไมเราไม่เห็นใครจากนิกายดาบชิงอวิ๋นเลย?”

ด้วยคำพูดเหล่านี้ เยี่ยชิวก็รู้สึกค่อนข้างแปลกเช่นกัน

แท้จริงแล้ว เหตุใดนิกายดาบชิงอวิ๋นจึงไม่ส่งใครมาเลย?

เป็นไปได้ไหมว่า นิกายดาบชิงอวิ๋นไม่ได้รับข้อความ?

“ผู้เฒ่า จากที่นี่ไปยังนิกายดาบชิงอวิ๋นอยู่ไกลแค่ไหน?” เยี่ยชิวถาม

อมตะชางเหม่ยตอบว่า “สถานที่แห่งนี้ตั้งอยู่ที่พรมแดนระหว่างสำนักหยินหยางและนิกายดาบชิงอวิ๋น”

เยี่ยชิวขมวดคิ้ว “ถ้าเป็นเช่นนั้น นิกายดาบชิงอวิ๋นควรรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่ ทำไมพวกเขาถึงไม่ส่งใครมา?”

ขณะที่พูดจบ

“ชิง!”

เสียงคำรามของดาบดังสนั่นดังขึ้น

ทันทีหลังจากนั้น กระแสแสงก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าอันห่างไกล คล้ายสายฟ้า และในทันใดนั้น ก็ปรากฏขึ้นเหนือหุบเขา

เยี่ยชิวมองลงไป เห็นกลุ่มคนยืนอยู่บนดาบทองคำขนาดยักษ์

“เป็นคนจากนิกายดาบชิงอวิ๋น” อมตะชางเหม่ยกล่าว

เยี่ยชิวได้สังเกตเห็นแล้ว กลุ่มคนต่างถือดาบยาวไว้บนหลัง เผยให้เห็นขอบอันแหลมคม เห็นได้ชัดว่าเป็นผู้ฝึกฝนดาบ

มีทั้งหมดสี่สิบถึงห้าสิบคน!

ผู้นำคือชายหนุ่มในชุดขาว

ชายหนุ่มอายุไม่มาก ค่อนข้างหล่อ หน้าตาคมกริบ คิ้วเหมือนดาบและดวงตาที่เต็มไปด้วยดวงดาว เขาถือดาบยาวอยู่บนหลัง สวมชุดคลุมสีขาวกระพือปีก ดูเหมือนเซียนดาบ

ด้านหลังชายหนุ่ม มีชายชราร่างเตี้ยสวมชุดสีเทา

ชายชราก้มศีรษะ ก้มลง ดูเหมือนคนรับใช้ที่เดินตามเจ้านายของเขา

ด้านหลังชายชรา มีผู้ฝึกฝนดาบอีกสี่สิบถึงห้าสิบคน แต่ละคนกวาดสายตามองหุบเขาด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“ชายหนุ่มในชุดขาวอยู่ขั้นทงเสินสูง และชายชราที่อยู่ข้างหลังเขาคือนักบุญดาบ” ผู้อาวุโสวัวเตือน

อมตะชางเหม่ยกล่าวว่า “การฝึกฝนของชายหนุ่มนั้นสูงกว่า นางฟ้าหยุนซีมากจริงๆ ดูเหมือนว่าสถานะของเขาในนิกายดาบชิงอวิ๋นนั้นไม่ต่ำเลย”

แน่นอน

หลังจากที่อมตะชางเหม่ยพูดจบ ชายหนุ่มในชุดขาวก็ยืนอยู่บนดาบยักษ์และพูดเสียงดังว่า “เฉินเทียนมิ่งบุตรเทพคนที่หนึ่งของนิกายดาบชิงอวิ๋น คารวะทุกคน”

เสียงของเขาดัง ท่าทางดูภูมิใจ

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ผู้คนจากห้ากองกำลังหลักต่างก็หันไปจ้องมองไปที่เฉินเทียนมิ่ง

“นี่คือเฉินเทียนมิ่งใช่ไหม?”

“มีข่าวลือว่า ตอนที่เขาเกิด มีสัญญาณพิเศษบนท้องฟ้า เขามีความพิเศษอย่างแท้จริง”

“ฉันได้ยินมาว่า เขาจะกลายเป็นหัวหน้านิกายคนต่อไปของนิกายดาบชิงอวิ๋น”

“เฉินเทียนมิ่งไม่เพียงแต่มีพรสวรรค์ที่น่ากลัว ยังมีการฝึกฝนที่พิเศษ ภูมิหลังทางครอบครัวของเขาก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน ปู่ของเขาเป็นผู้อาวุโสตระกูลเฉิน และเป็นผู้อาวุโสของนิกายดาบชิงอวิ๋น ว่ากันว่าเมื่อเร็วๆ นี้ ผู้อาวุโสตระกูลเฉินได้ทะลวงเข้าสู่นักบุญขั้นราชา”

“เฉินเทียนมิ่งคนนี้ ช่างน่าภาคภูมิใจอย่างแท้จริง!”

“……”