ตอนที่ 1972
บทที่ 1974 ผู้อาวุโส ฉันก็อยากแต่งกับเจ้าหญิง
October 21, 2026
เยี่ยชิวจดจ่ออยู่กับการกลั่นยาอย่างเต็มที่ โดยไม่รู้เลยว่าอมตะชางเหม่ยขายเขาทิ้งไป
“หมั้นหมาย?”
โจวอู่หวังเงยหน้าขึ้นมองเยี่ยชิว เมื่อได้ยินสองคำนั้น และกล่าวว่า “ฉันแค่กังวลว่าสหายเยี่ยอาจไม่เห็นด้วย”
“ไม่สำคัญ” อมตะชางเหม่ยกล่าว “ฉันรู้วันที่และเวลาเกิดของเจ้าหนู ฉันสามารถร่างทะเบียนสมรสให้เราสองคนได้ และเราสามารถแลกเปลี่ยนกันเพื่อเก็บไว้”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ดวงตาของโจวอู่หวังก็สว่างขึ้น
“ผู้อาวุโส ตราบใดที่เรามีทะเบียนสมรส เราก็ไม่จำเป็นต้องกังวลว่า เจ้าหนูจะปฏิเสธในภายหลัง” อมตะชางเหม่ยหัวเราะเบาๆ “นอกจากนี้ ฉันยังเป็นเพื่อนสนิทของเขาด้วย เจ้าหนูมักจะฟังฉัน ดังนั้น ฉันจึงสามารถโน้มน้าวเขาได้”
“ตกลง เราจะทำตามวิธีของคุณ” จากนั้นโจวอู่หวังจึงถามอมตะชางเหม่ยว่า “คุณมีกระดาษและปากกาไหม?”
“มี” อมตะชางเหม่ยดึงปากกาสองด้ามและกระดาษสองแผ่นออกมาจากแหวนมิติ
โจวอู่หวังหยิบมันขึ้นมา และกำลังจะเขียนใบทะเบียนสมรส แต่อมตะชางเหม่ยก็หยุดเขาไว้ทันใด
“หมายความว่าอย่างไร?”
โจวอู่หวังถามด้วยความรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย ในสมัยที่เขาเป็นจักรพรรดิแห่งต้าโจว ไม่มีใครกล้าหยุดเขาแบบนี้
อมตะชางเหม่ยพูดว่า “ผู้อาวุโส ฉันเป็นเพื่อนที่ดีของเจ้าหนูและฉันต้องคำนึงถึงความสุขตลอดชีวิตของเขา มีบางสิ่งที่ฉันต้องอธิบายให้คุณทราบล่วงหน้า”
“ประการแรก เจ้าหญิงที่เจ้าหนูจะแต่งงานด้วย ต้องมีอุปนิสัยดีและสวยงามอย่างน่าทึ่ง มิฉะนั้น ฉันจะไม่เขียนใบทะเบียนสมรสฉบับนี้”
โจวอู่หวังยิ้มและตอบว่า “วางใจได้ จะไม่มีปัญหาใดๆ เกี่ยวกับความงามหรืออุปนิสัยของเธอ”
อมตะชางเหม่ยพูดต่อ “ประการที่สอง อายุของเจ้าหญิงไม่ควรมากเกินไป มิฉะนั้น มันจะเหมือนวัวอ่อนกินหญ้าแก่ และฉันกลัวว่าเจ้าหนูจะไม่เต็มใจ”
โจวอู่หวังกล่าวว่า “คุณไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องนี้ เจ้าหญิงที่สหายเยี่ยจะแต่งงานด้วย ควรเป็นลูกสาวของหลานชายของฉัน จากไทม์ไลน์ที่ฉันคำนวณไว้เมื่อตอนนั้น เธอน่าจะมีอายุใกล้เคียงกับสหายเยี่ย”
อมตะชางเหม่ยเสริมว่า “ประการที่สาม เจ้าหนูสามารถแต่งงานกับเจ้าหญิงต้าโจวได้ แต่เขาจะไม่เข้าร่วมกฎตระกูลต้าโจว”
“เจ้าหนูสามารถมีตำแหน่งขุนนางได้ แต่ไม่มีใครจากราชวงศ์ต้าโจวสามารถจำกัดเสรีภาพส่วนบุคคลของเขาได้ ไม่ว่าเขาต้องการไปที่ไหน ไม่ว่าเขาต้องการทำอะไร ไม่มีใครสามารถขัดขวางหรือหยุดเขาได้”
“โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เจ้าหญิงต้องเชื่อฟังเจ้าหนูในทุกๆ เรื่อง”
“คุณเห็นด้วยหรือไม่ ผู้อาวุโส?”
“เอ่อ.…..” โจวอู่หวังลังเล
เขาต้องการให้เยี่ยชิวแต่งงานกับเจ้าหญิงต้าโจวเพราะ เขามองว่าเยี่ยชิวเป็นบุคคลที่มีความสามารถ ยิ่งกว่านั้น เยี่ยชิวได้รับมรดกจากจักรพรรดิมังกร และหากทุกอย่างเป็นไปด้วยดี เขาจะต้องเติบโตขึ้นเป็นกำลังสำคัญที่น่าเกรงขามในอนาคตอย่างแน่นอน
หากต้าโจวมีขุนนางเช่นนี้ แม้ว่าเขาจะต้องพ่ายแพ้ในสนามรบสักวันหนึ่ง ต้าโจวก็ยังคงมีคนที่แข็งแกร่งมากคอยดูแลป้อมปราการ ทำให้อาณาจักรของต้าโจวมีความมั่นคง
อย่างไรก็ตาม การต้องการจำกัดเยี่ยชิวให้อยู่ในต้าโจวหมายความว่าทุกอย่างจะต้องอยู่ภายใต้การปกครองของเจ้าหญิง
เงื่อนไขที่อมตะชางเหม่ยเสนอนั้น ขัดแย้งกับความคิดภายในของโจวอู่หวัง ซึ่งเป็นสาเหตุที่เขาลังเล
อมตะชางเหม่ยแนะนำว่า “ผู้อาวุโส คุณเคยเป็นจักรพรรดิของต้าโจว ผู้ปกครองสูงสุด คุณควรเข้าใจว่า คนอย่างเจ้าหนูเป็นมังกรในหมู่มนุษย์ จะไม่มีวันอาศัยอยู่ใต้ชายคาของใคร และเขาจะไม่ยอมจำนนต่ออำนาจหรือบุคคลใดบุคคลหนึ่ง"
“คนอย่างเขาต้องได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่ในสิ่งที่พวกเขาทำ”
“ฉันเข้าใจเจ้าหนู เขาเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับความรักและความภักดี รู้จักที่จะแสดงความกตัญญู หากคุณสนับสนุนเขาโดยไม่ลังเล เขาจะต้องรู้สึกขอบคุณอย่างแน่นอน”
“มิฉะนั้น มันจะมีแต่จะเกิดผลเสียเท่านั้น”
หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดโจวอู่หวังก็ตัดสินใจและกล่าวว่า “ตกลง เจ้าหญิงต้าโจวจะแต่งงานกับสหายเยี่ย จากนี้ไป เธอจะจัดการบ้านและเลี้ยงดูลูกๆ เธอจะปฏิบัติตามคำสั่งของสหายเยี่ย”