ตอนที่ 1985
บทที่ 1987 กลยุทธ์จักจั่นลอกคราบ
October 21, 2026
“หยุดนะ” ผู้อาวุโสตระกูลเฉินและเซียวฉงโหลวตะโกนพร้อมกัน พวกเขาไม่อยากให้เยี่ยชิวตาย
ถ้าอยากให้เยี่ยชิวตายจริงๆ ไม่ต้องรอจนถึงตอนนี้หรอก?
แต่ทว่า มันสายเกินไปแล้ว เยี่ยชิวถูกเฉินเสวียนฟาดจนตายไปแล้ว
ฝ่ามือของเฉินเสวียนประทับบนพื้น มีเลือดสด ๆ ไหล่ออกมาระหว่างนิ้วของเขา
“แต่ทำไมรู้สึกแปลกๆ ?”
เฉินเสวียนรู้สึกแปลกเล็กน้อย ขณะที่เขาทุบตีเยี่ยชิวจนตายนั้น ดูเหมือนเขาไม่ได้สัมผัสถึงแก่นวิญญาณของเขาเลย
เขายกฝ่ามือขึ้น และมองเห็นเลือดนองเต็มพื้น
“ข้าคงคิดมากไปเกินไป พลังยุทธ์ของเยี่ยฉังเซิงอยู่อ่อนเกินไป ย่อมไม่สามารถต้านทานพลังฝ่ามือของข้าได้แน่ แก่นวิญญาณของเขาและร่างก็คงแหลกสลายกลายเป็นหมอกเลือดไปแล้ว”
เมื่อเฉินเสวียนคิดถึงสิ่งนี้ เขาก็หันหลังยิ้มแล้วพูดกับหลี่ชางชิงว่า : “ผู้อาวุโสใหญ่ ข้าได้แก้แค้นให้หลี่เจียนแล้ว”
เพียะ !
หลี่ชางชิงตบไปที่หน้าของเฉินเสวียน เฉินเสวียนกระอักเลือดออกมา ฟันของเขาหลุดออกมาหลายซี่
“ผู้อาวุโสใหญ่ นี่ท่าน ?” เฉินเสวียนเอามือจับหน้า สายตาของเขารู้สึกน้อยใจ
เขาฆ่าเยี่ยชิวก็เพื่อแก้แค้นให้หลี่เจียน เขาต้องได้รับคำชมจากหลี่ชางชิงสิ แต่หลี่ชางชิงไม่เพียงไม่ชมเขา แต่ยังตบหน้าเขาอีก
เฉินเสียนอึ้งไปชั่วครู่
“ใครบอกให้เจ้าฆ่าเขา?”
หลี่ชางชิงตะโกนใส่เฉินเสวียนด้วยความโกรธ
เขาเป็นผู้อาวุโสแห่งดินแดนเทพไท่ชู และเป็นคนเฉลี่ยวฉลาด หลี่ชางชิงมองออกตั้งแต่แรกแล้ว ที่ผู้อาวุโสตระกูลเฉินและเซียวฉงโหลวต่อสู้กันนั้น ไม่คิดที่จะฆ่าเยี่ยชิวจริง ๆ หรอก แต่เพราะพวกเขามีเจตนาอย่างอื่น
“ผู้อาวุโสใหญ่ ก่อนหน้านั้นท่านบอกว่าต้องการฆ่าเยี่ยชิวมิใช่หรอกหรือ? ข้าฆ่าเขาก็เพื่อแก้แค้นให้หลี่เจียนนะ....”
ก่อนที่เฉินเสวียนจะพูดจบ จู่ ๆ เขาก็สัมผัสถึงเจตนาฆ่าที่เปลี่ยนเป้าหมายมาที่ตัวเขา ทันใดนั้นสันหลังของเขาก็ขนลุกซู่
เมื่อเงยหน้าขึ้น ก็เห็นผู้อาวุโสตระกูลเฉินและเซียวฉงโหลวย่างก้าวอยู่ในอากาศและกำลังเดินมาทางด้านเขา
สีหน้าท่าทางดุดันมาก
ในตอนนั้นเอง เฉินเสวียนถึงตระหนักรู้ว่าเขาได้ก่อปัญหาแล้ว รีบมองไปที่หลี่ชางชิงเพื่อขอความช่วยเหลือ
“ฮึ”
หลี่ชางชิงตะคอกอย่างเย็นชา จากนั้นโค้งคำนับผู้อาวุโสตระกูลเฉินและเซียวฉงโหลว แล้วพูดว่า : “เจ้าสำนักเซียว ผู้อาวุโสตระกูลเฉิน ต้องขออภัยท่านทั้งสอง คนของข้า........”
ผู้อาวุโสตระกูลเฉินพูด : “ขืนพูดมากกว่านี้ ข้าจะฆ่าเจ้าด้วย”
หลี่ชางชิงรีบหุบปากทันที
เซียงฉงโหลวก็พูดต่อ : “ข้าบอกแล้ว ว่าข้าจะแก้แค้นให้ลูกชายของข้าด้วยมือของข้าเอง เจ้ากล้าฆ่าเยี่ยฉังเซิงได้อย่างไร เจ้าไม่กลัวตายหรือไง”
ผั๊วะ!!
เซียวฉงโหลวฟาดฝ่ามือไปที่เฉินเสวียน
ฟิ้ว !
ผู้อาวุโสตระกูลเฉินก็ตามด้วยการฟันดาบใส่เฉินเสวียน
“
“ผู้อาวุโสใหญ่ ช่วยข้าด้วย......” เฉินเสวียนตื่นตกใจกลัวร้องขอความช่วยเหลือ แต่หลี่ชางชิงถอยห่างออกไปไกลแล้ว
พรึ่บ!
แก่นวิญญาณของเฉินเสวียนก็ถูกเซียวฉงโหลวทุบจนเป็นชิ้น ๆ และเศษร่างของเขาก็ถูกผู้อาวุโสทำลายไม่เหลือซาก
แม้ว่าเขาจะเป็นนักปราชญ์ที่แข็งแกร่ง แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับนักบุญราราถึงสองคน เขาไม่มีโอกาสต้านทานด้วยซ้ำ
“พรึ่บ!”
เซียวฉงโหลวก้าวไปยังสถานที่ที่เยี่ยชิวถูกทุบจนตาย เห็นวงแหวนอวกาศที่แตกหักหลายวงยังคงอยู่ในกองเลือด ยังมีเศษยาวิญญาณและยาอายุวัฒนะเหลืออยู่บางส่วน
“ข้าต้องการจับตัวเยี่ยฉังเซิงมาเพื่อจะถามเขาเกี่ยวกับมรดกจักรพรรดิมังกรอยู่ที่ไหน คิดไม่ถึงเลยว่าเฉินเสวียนจะฆ่าเยี่ยฉังเชิง ให้ตายเถอะ ” เชียวฉงโหลวคิดอยู่ในใจ
ผู้อาวุโสตระกูลเฉินกัดฟันพูดว่า ： “โมโหนักที่ไม่ได้ล้างแค้นให้หลายชายด้วยมือของข้าเอง”
ในเวลานี้ เซียวฉงโหลวเงยหน้าขึ้น จ้องมองไปที่ผู้อาวุโสตระกูลเฉินแล้วพูดว่า ： “ยังจะสู้กันต่อไหม?”
“ไม่สู้แล้ว” ผู้อาวุโสตระกูลเฉินเปลี่ยนน้ำเสียงแล้วพูดว่า ： “อย่างไรก็ตาม ไม่ช้าก็เร็ว ระหว่างเจ้ากับข้าจะต้องมีการต่อสู้กันจนตายไปข้างหนึ่งอย่างแน่นอน”
เซียวฉงโหลวพูดว่า ： “วันฤกษ์ดีวันอื่นไม่สู้เป็นวันนี้เสียเลย ข้าว่าเรามาต่อสู้กันตอนนี้เลยดีกว่า！”
ผู้อาวุโสตระกูลเฉินรู้ดีว่าในใจของเซียวฉงโหลวมีความคับแค้นใจอยู่ หากจะต่อสู้กันในวันนี้ เซียวฉงโหลวจะต้องต่อสู้สุดกำลังอย่างแน่นอน
เขาไม่มั่นใจว่าจะสามารถฆ่าเซียวฉงโหลวได้ ท้ายสุดอาจจะได้รับบาดเจ็บและแพ้ทั้งสองฝ่าย
นอกจากนี้ ตอนนี้เขายังมีเรื่องที่สำคัญกว่าต้องไปจัดการ
“ลูกชายของเจ้าก็ตายไปแล้ว เจ้าไม่คิดจะกลับไปทำพิธีเซ่นไหว้ให้เขาหรือ?” ข้าจะกลับไปเผ่ากระดาษเงินให้หลานชายของข้า” หลังจากที่ผู้อาวุโสตระกูลเฉินพูดจบ เขาก็พูดกับพ่อบ้านอาวุโสว่า ： “ไปกันเถอะ”
：
：