ตอนที่ 1986
บทที่ 1988 สืบเสาะไปทั่วพันลี้
October 21, 2026
อู่จี๋เทียนจุนบีบเลือดหยดหนึ่งออกจากนิ้วกลางและป้ายลงบนกระจก ทันใดนั้นกระจกทั้งบานก็ใสขึ้นมาทันตา
“กระจกอากาศหยินหยาง จงปรากฏภาพไกลออกไปพันลี้!”
อู่จี๋เทียนจุนตะโกนเสียงหนักแน่น ทันใดนั้นหมอกขมุกขมัวก็ปรากฏขึ้นในกระจก
“เอ๊ะ?”
อู่จี๋เทียนจุนส่งเสียงร้องด้วยความตกใจ จากนั้นก็บีบเลือดที่นิ้วกลางและแตะลงบนกระจกอีกครั้ง
“จงสืบเสาะไปทั่วพันลี้!”
แล้วหมอกในกระจกก็หนาขึ้น
“ไม่คิดเลยว่าเยี่ยฉังเซิงผู้นี้จะหลอกลวงเป็นด้วย หึ”
อู่จี๋เทียนจุนแค่นหัวเราะและเก็บกระจกอากาศหยินหยาง จากนั้นก็พูดกับตัวเอง “ไม่แปลกเท่าไร คนเก่งๆ ของสุสานมังกรต่างก็ตายด้วยน้ำมือของเยี่ยฉังเซิงทั้งนั้น”
“มรดกจักรพรรดิมังกรส่วนใหญ่ก็ถูกเขาเอาไป”
“เยี่ยฉังเซิง ในเมื่อเจ้าต้องการแกล้งตายเพื่อหลบหนี ข้าผู้สูงส่งก็จะทำตามปรารถนาของเจ้า ปล่อยให้ทุกคนคิดว่าเจ้าตายด้วยน้ำมือของปราชญ์ผู้แข็งแกร่ง”
“แล้วข้าผู้สูงส่งจะค่อยๆ ตามหาเจ้าเอง”
“เจ้าหนีไม่พ้นเงื้อมมือข้าหรอก”
เมื่ออู่จี๋เทียนจุนพูดจบ เงาของเขาก็ค่อยๆ หายไป
...
ห่างออกไปหลายล้านลี้
ผู้อาวุโสตระกูลเฉินเดินออกจากรอยแยกของอากาศพร้อมพ่อบ้านอาวุโส
เมื่อพ่อบ้านอาวุโสมองดูรอบๆ และพบว่าที่นี่คือเนินเขาทุรกันดาร เขาก็ถามอย่างอดไม่ได้ “อาจารย์ พวกเราไม่ได้จะกลับบ้านเหรอ เรามาทำอะไรที่นี่”
ผู้อาวุโสตระกูลเฉินกล่าวว่า “เยี่ยฉังเซิงยังไม่ตาย”
“อะไรนะ” พ่อบ้านอาวุโสไม่อยากจะเชื่อ เขาพูดว่า “ผมเห็นกับตาตัวเองว่าเยี่ยฉังเซิงถูกเฉินเสวียนฟาดจนกลายเป็นหมอกโลหิต เขาจะไม่ตายได้ยังไง”
ผู้อาวุโสตระกูลเฉินพูดว่า “แม้ว่าฉันจะไม่รู้ว่าเยี่ยฉังเซิงใช้วิธีอะไรในการหลบหลีกไม้ตาย แต่ฉันรู้ว่าเขายังไม่ตายแน่นอน”
“ยิ่งไปกว่านั้น ดาบบินทั้งเก้าที่ฉันหลอมให้เทียนมิ่งก็ยังอยู่บนตัวเขา”
“ฉันสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของดาบบิน”
“ไปกับฉัน ไปจับเยี่ยฉังเซิงกัน!”
ร่างของทั้งสองหายวับไป
ห่างออกไปสี่ล้านลี้
ณ หุบเขาลึก
ร่างของเยี่ยชิวปรากฏขึ้นกลางอากาศ ในมือมีกระจกหินที่โจวอู่หยางให้เขาไว้
“วันนี้อันตรายมาก เกือบตายซะแล้ว”
“พูดแล้วก็ต้องขอบคุณเฉินเสวียน ถ้าไม่ใช่เพราะเขาอยากจะฆ่าฉัน ฉันคงไม่ได้หนีออกมาง่ายๆ แบบนี้”
ก่อนหน้านี้ ในตอนที่เยี่ยชิวถูกโจมตีจนกระเด็นไปตรงหน้าเฉินเสวียนและได้เห็นรอยยิ้มชั่วร้ายของเฉินเสวียน เยี่ยชิวก็รู้ในทันทีว่าเฉินเสวียนต้องการฆ่าเขา
ดังนั้น เขาจึงซ้อนแผนเสียเลย
ตอนที่เฉินเสวียนฟาดฝ่ามือเข้ามา เขาก็แยกร่างเต๋าออกมาหนึ่งร่าง จากนั้นก็ใช้คาถาล่องหนร่างจริงเพื่อหลบหนีด้วยความช่วยเหลือของกระจกหินที่โจวอู่หวังมอบให้
และเพื่อให้สมจริงยิ่งขึ้น เขายังตั้งใจทิ้งยาวิญญาณและสมุนไพรวิญญาณจำนวนหนึ่งไว้ที่ร่างเต๋าด้วย
“โชคดีที่ฉันมีไหวพริบ คิดแผนจักจั่นลอกคราบได้ ไม่อย่างนั้นก็ไม่รู้ว่าจุดจบจะเป็นยังไง”
เยี่ยชิวแอบภูมิใจในตนเอง ขณะเดียวกันเขาก็รู้สึกขอบคุณโจวอู่หวังเล็กน้อย
“วิชาเทพหนึ่งชี่แปลงเป็นสามช่างน่าอัศจรรย์ ร่างเต๋าที่แยกออกมาเหมือนร่างจริงแทบทุกประการ ยกเว้นแค่ว่าไม่มีแก่นวิญญาณเท่านั้น”
“ต้องขอบคุณโจวอู่หวัง”
“หากเขาไม่ถ่ายทอดวิชาเทพและมอบอาวุธวิเศษให้ฉัน คงไม่ง่ายที่จะหนีจากสายตาของผู้แข็งแกร่งมากมายขนาดนั้น”
“แต่ไม่รู้ว่าต้าลี่รู้รึเปล่าว่าฉันหนีมา”