บทที่ 1994 ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย ผู้แข็งแกร่งกำลังมา!

ผู้อาวุโสตระกูลเฉินแทบจะคลั่งเพราะความโกรธแค้น

เขาเป็นนักบุญราชาที่สง่า เป็นปรมาจารย์ที่ไม่มีใครทัดเทียมในโลกฝึกฝนทั้งหมด

แต่ตอนนี้ เขากำลังถูกนักฝึกฝนชั้นต่ำสองคนไล่ตาม และอยู่ในสภาพที่น่าสมเพชมาก มันเป็นความอัปยศอดสูที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

ถ้าเขารู้ว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้น เขาน่าจะฆ่าเยี่ยชิวตั้งแต่ตอนที่เขาโผล่ออกมาจากสุสานมังกรเป็นครั้งแรก

ความเสียใจเต็มเปี่ยม!

“พวกคุณสองคนรอก่อนเถอะ เมื่อสวรรค์ลงโทษสิ้นสุดลง ฉันจะบดขยี้คุณจนเป็นผง!”

ผู้อาวุโสตระกูลเฉินพุ่งทะลุผ่านค่ายกลสังหารนักบุญ เคลื่อนที่จากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง ราวกับว่าเขากำลังเทเลพอร์ต ความเร็วของเขาเหลือเชื่อมาก

อย่างไรก็ตาม เยี่ยชิวและอมตะชางเหม่ยไล่ตามเขาอย่างไม่ลดละ

ไม่เพียงเท่านั้น พวกเขายังประสานงานกันได้อย่างแนบเนียน โดยโจมตีจากด้านข้างเป็นระยะๆ และโจมตีจากด้านหน้า ทำให้ผู้อาวุโสตระกูลเฉินไม่มีทางป้องกันตัวเองได้

“บึ้ม!”

ในช่วงเวลาแห่งความประมาท ผู้อาวุโสตระกูลเฉินก็ถูกฟ้าผ่าลงมา สายฟ้าฟาดลงมารอบตัวเขา และเนื้อหนังแทบจะสุกงอมจากการโจมตี

“เจ้าหนู ฉันไม่เคยเห็นเนื้อหมาเน่าเหม็นเช่นนี้มาก่อน!” อมตะชางเหม่ยตะโกน

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ผู้อาวุโสตระกูลเฉินก็แทบจะระเบิดด้วยความโกรธ

“เนื้อหมา? แกสิเป็นหมา!”

ผู้อาวุโสตระกูลเฉินตัดสินใจจัดการกับอมตะชางเหม่ย ทันใดนั้น เขาก็ปลดปล่อยพลังดาบที่เจาะทะลุอากาศ มุ่งตรงไปที่อมตะชางเหม่ย

แต่อมตะชางเหม่ยกลับมีไหวพริบ เขาใช้สวรรค์ลงโทษเพื่อปิดกั้นตัวเอง

ผู้อาวุโสตระกูลเฉินตกใจและดึงพลังดาบกลับอย่างรวดเร็ว เพราะกลัวว่า มันจะโจมตีสวรรค์ลงโทษและกระตุ้นเต๋าสวรรค์

“ไอ้แก่ ถ้าแกกล้า มาฆ่าฉันสิ! ถ้าไม่ แกก็เป็นคนขี้ขลาด!”

อมตะชางเหม่ยวางมือบนสะโพกและชี้ไปที่ผู้อาวุโสตระกูลเฉิน ตะโกนเสียงดังและดูไม่กลัว

“บึ้ม!”

ขณะที่เขากำลังคุยโวอยู่ สายฟ้าสีม่วงก็ตกลงมาจากท้องฟ้าและส่งอมตะชางเหม่ยกระเด็นออกไป

“โอ๊ย เจ็บจัง!”

เมื่อเห็นเช่นนี้ ผู้อาวุโสตระกูลเฉินก็สาปแช่ง “สมน้ำหน้า”

"บึ้ม!"

ในขณะนั้น เยี่ยชิวก็ปรากฏตัวขึ้นข้างๆ ผู้อาวุโสตระกูลเฉิน และสายฟ้าของสวรรค์ลงโทษสามร้อยหกสิบสายก็พุ่งลงมา โดยครึ่งหนึ่งพุ่งไปที่ผู้อาวุโสตระกูลเฉิน

“แคร็ก!”

แม้ว่าผู้อาวุโสตระกูลเฉินจะเป็นนักบุญราชาที่มีร่างกายที่แข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ แต่เขาก็ยังคงบอบช้ำ กระดูกนับไม่ถ้วนแตกละเอียด และเลือดก็ไหลนองอย่างมากมาย

ครึ่งที่เหลือของสวรรค์ลงโทษทั้งหมดตกอยู่ที่เยี่ยชิว ทำลายเยี่ยชิวทันที โดยไม่มีแม้แต่ร่องรอยของวิญญาณดั้งเดิมเหลืออยู่

ผู้อาวุโสตระกูลเฉินเยาะเย้ยและพูดว่า “เยี่ยฉังเซิง ไม่คาดคิดมาก่อนใช่ไหม คุณพยายามใช้สวรรค์ลงโทษเพื่อดักจับฉัน แต่สุดท้าย คุณกลับถูกฝังอยู่ใต้มัน นี่คือสิ่งที่เรียกว่า ยกหินขึ้นมาแล้วทุบเท้าตัวเอง……”

“คุณฉลองเร็วเกินไปหน่อยไหม?” เสียงของเยี่ยชิวดังขึ้นจากด้านบนอย่างกะทันหัน

ผู้อาวุโสตระกูลเฉินตกใจและมองขึ้นไปอย่างรวดเร็ว แต่กลับเห็นเยี่ยชิวลอยอยู่เหนือเขาหนึ่งฟุต มองลงมา

“คุณไม่ได้ตายเหรอ?”

ผู้อาวุโสตระกูลเฉินตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่า ร่างเต๋าของเยี่ยชิวคือร่างที่แหลกสลายจากสวรรค์ลงโทษ และเขาก็โกรธจัด หน้าผากของเขาเต้นระรัวด้วยเส้นเลือด

“เหลือเชื่อ! ด้วยการฝึกหัดที่อ่อนแอของคุณ คุณจะแสดงกายเต๋าของคุณออกมาได้อย่างไร?”

ก่อนที่เขาจะพูดจบประโยค สวรรค์ลงโทษก็เกิดขึ้นอีกครั้ง

ผู้อาวุโสตระกูลเฉินหันหลังและหนีไปโดยไม่มีเวลาคิด

เขาเริ่มรู้สึกกลัวเล็กน้อย

แม้ว่าสวรรค์ลงโทษจะไม่สามารถฆ่าเขาได้ แต่มันก็เจ็บปวดอย่างแน่นอน!

เยี่ยชิวยังคงไล่ตามต่อไป

คราวนี้ เยี่ยชิวเรียกร่างเต๋าขึ้นมาอีกร่าง โดยใช้ทั้งตัวตนที่แท้จริงของเขาและร่างเต๋า ร่วมกับอมตะชางเหม่ย พวกเขาล้อมและสกัดกั้นผู้อาวุโสตระกูลเฉิน

“บึ้ม ปัง!”

ฟ้าร้องคำรามเป็นภาพที่น่าสะพรึงกลัว ขณะที่สายฟ้าที่ไม่มีที่สิ้นสุดเติมเต็มค่ายกลสังหารบุญ

พื้นที่ทุกตารางนิ้วถูกไฟฟ้าช็อต อากาศแตกสลาย และพื้นดินก็มืดมิด กลายเป็นดินแดนรกร้างว่างเปล่าขนาดใหญ่

“ฮึ..….”

ผู้อาวุโสตระกูลเฉินคายเลือดออกมา แต่คราวนี้ไม่ใช่เพราะถูกสวรรค์ลงโทษโจมตี แต่เป็นเพราะความหงุดหงิดล้วนๆ

มันน่าโมโหเกินไป

ในฐานะนักบุญราชา เขาควรแสดงรัศมีที่ไม่อาจต้านทานได้ แต่ที่นี่ สิ่งเดียวที่เขาทำได้คือ หลบหนีหรือถูกฟ้าผ่า