บทที่ 1995 ผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายดาบชิงอวิ๋น!

ทันใดนั้น เสียงอันแผ่วเบาก็ดังขึ้นในหูของผู้อาวุโสตระกูลเฉิน

“หยุด!”

เสียงนี้เบามาก มีเพียงผู้อาวุโสตระกูลเฉินเท่านั้นที่ได้ยิน แต่กลับเต็มไปด้วยพลังเวทย์มนตร์ที่ทำให้มือที่ยื่นออกมาของผู้อาวุโสตระกูลเฉินช้าลงโดยไม่ได้ตั้งใจ

อย่างไรก็ตาม ผู้อาวุโสตระกูลเฉินไม่สนใจ

ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม ไม่มีสิ่งใดหยุดยั้งความตั้งใจของเขาที่จะฆ่าเยี่ยชิวได้

เยี่ยชิวไม่เพียงแต่ฆ่าหลานชายเพียงคนเดียวของเขาเท่านั้น แต่ยังหลบหนีจากเขามาแล้วครั้งแล้วครั้งเล่า

เมื่อไม่นานนี้ เยี่ยชิวยังใช้สวรรค์ลงโทษเพื่อดักจับเขาและซุ่มโจมตีด้วยไฟพิเศษ ทำให้ผู้อาวุโสตระกูลเฉินต้องผ่าร่างของตัวเองออกเป็นสองส่วน เพื่อพยายามเอาชีวิตรอดอย่างสิ้นหวังและน่าอับอาย

ส่วนพ่อบ้านชราก็ถูกเยี่ยชิวเผาจนตาย...…

ไม่สำคัญ!

เขาเป็นเพียงคนรับใช้

โดยสรุป ผู้อาวุโสตระกูลเฉินเกลียดเยี่ยชิวถึงแก่นแท้

“ฆ่าเยี่ยฉังเซิง แล้วไฟพิเศษระดับจักรพรรดิก็จะเป็นของฉัน มรดกของจักรพรรดิมังกรก็จะเป็นของฉัน และสิ่งประดิษฐ์เทพก็จะเป็นของฉันเช่นกัน”

ด้วยความคิดนี้ เจตนาสังหารภายในผู้อาวุโสตระกูลเฉินก็พุ่งพล่านอย่างรุนแรง และพลังในฝ่ามือของเขาก็เหมือนกับภูเขาที่พังทลายหรือสึนามิ พุ่งลงมาที่ศีรษะของเยี่ยชิว

“เยี่ยฉังเซิง ตายซะ!”

ในขณะนั้น เยี่ยชิวรู้สึกราวกับว่าวิญญาณดั้งเดิมของเขาจะแตกสลายด้วยความเจ็บปวดที่ไม่อาจทนได้ และรอยร้าวนับไม่ถ้วนก็ปรากฏขึ้นบนพื้นผิวของร่างกาย

“บ้าเอ๊ย ฉันจะลุยเต็มที่!”

แม้ว่าเยี่ยชิวจะไม่สามารถขยับร่างกายได้ทั้งหมด แต่เขาก็ยังสามารถเรียกไฟพิเศษระดับจักรพรรดิ ดาบเซวียนหยวน และหม้อเฉียนคุนออกมาได้...…

หากเลวร้ายที่สุด ก็จะตายไปด้วยกัน

ท้ายที่สุดแล้ว ด้วยร่างกายของเขา แม้ว่าเขาจะตาย เขาก็ยังฟื้นคืนชีพได้

ในขณะที่เยี่ยชิวกำลังเตรียมปลดปล่อยไพ่ที่ซ่อนอยู่ทั้งหมด เขาก็สังเกตเห็นทันทีว่า แรงกดดันอันท่วมท้นได้หายไปแล้ว

ไม่เพียงเท่านั้น เขายังสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระอีกด้วย

“เกิดอะไรขึ้น?”

เยี่ยชิวรู้สึกสับสนเล็กน้อยและเงยหน้าขึ้นมองอย่างรวดเร็ว เพียงเพื่อจะเห็นว่ามือของผู้อาวุโสตระกูลเฉินแขวนอยู่กลางอากาศอย่างแปลกประหลาด

“เขาไม่ได้พยายามฆ่าฉันเหรอ ทำไมเขาถึงหยุด?”

ในขณะนั้น เยี่ยชิวเห็นผู้อาวุโสตระกูลเฉินกดแขนของเขาลงอย่างแรง แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฝ่ามือของเขาไม่สามารถลงมาได้

ฉากนั้นช่างแปลกประหลาด

ราวกับว่ามีสิ่งกีดขวางที่มองไม่เห็น ปิดกั้นมือของผู้อาวุโสตระกูลเฉิน ป้องกันไม่ให้มันตกลงมา

ยิ่งกว่านั้น พลังที่ผู้อาวุโสตระกูลเฉินปลดปล่อยออกมาจากฝ่ามือของเขาถูกผลักออกไปอย่างสมบูรณ์ ทำให้เยี่ยชิวไม่รู้สึกถึงแรงกดดันใดๆ เลย

“เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

“เป็นไปได้ไหมว่า โลงศพทองคำกำลังช่วยฉันอยู่?”

เยี่ยชิวรู้สึกประหลาดใจ เขารีบตรวจสอบและพบว่าโลงศพทองคำซ่อนอยู่ในตาขวาของเขา ไม่ขยับตัวและไม่ตอบสนอง

ชัดเจนว่า ไม่ใช่โลงศพทองคำที่กำลังช่วยเขาอยู่

“แล้วใครล่ะที่กำลังช่วยฉันอยู่?”

เยี่ยชิวรู้สึกงุนงง และทันใดนั้น เสียงอันแผ่วเบาก็ดังขึ้น

“ฉันบอกให้คุณหยุด คุณหูหนวกเหรอ?”

บูม

จู่ๆ พลังอันทรงพลังก็ปรากฏขึ้นจากที่ไหนก็ไม่รู้ ส่งผู้อาวุโสตระกูลเฉินให้กระเด็นออกไปทันที

ซวบ ซวบ ซวบ

ผู้อาวุโสตระกูลเฉินถูกผลักถอยหลังไปร้อยเมตร จ้องมองท้องฟ้าด้วยความตกใจ และถามด้วยเสียงทุ้มลึกว่า “คุณเป็นใครกันแน่?”

ป๊อก!

คลื่นประหลาดสะท้อนก้องในอากาศ เหมือนกับก้อนหินที่ถูกโยนลงไปกลางทะเลสาบ สร้างคลื่นที่แผ่กระจายออกไป

จากนั้น ร่างหนึ่งก็ก้าวออกมาจากคลื่นเหล่านั้น

เป็นชายชรา!

ชายชรามีรูปร่างปานกลาง อ้วนเล็กน้อย มีผมสีขาวยุ่งเหยิงและใบหน้าสีชมพูระเรื่อ