บทที่ 202 กุมาร!

เยี่ยชิวหยุดฝีเท้า หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดู เขาพบว่าสายนั้นมาจากไป๋ปิง เขาวางสายโดยไม่ได้คิดอะไร

ตอนนี้เขามีเรื่องสำคัญที่ต้องทำ

โดยไม่คาดคิด ทันทีที่วางสาย โทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง

ยังคงเป็นสายจากไป๋ปิงเหมือนเดิม

เยี่ยชิวขมวดคิ้วเล็กน้อย กดปุ่มรับสาย แล้วถามว่า "เกิดอะไรขึ้น?"

"นายอยู่ไหน?" ไป๋ปิงพูด "มาโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้"

"มันเร่งด่วนไหม?" เยี่ยชิวพูด "ถ้าไม่เร่งด่วน ผมจะกลับไปทีหลัง..."

"ชีวิตคนไข้กำลังตกอยู่ในอันตราย" ไป๋ปิงพูด "กำลังรอให้นายกลับมาช่วยชีวิตเขาอยู่"

"ผมรู้แล้ว ผมจะรีบกลับไป"

เยี่ยชิววางโทรศัพท์มือถือของเขาทิ้ง และบอกกับหานหลงว่า "ฉันมีเรื่องด่วนและจำเป็นต้องกลับไปที่โรงพยาบาล โจวห่าวและหลี่เฉียนเฉิงจะเป็นหน้าที่ของนาย และฉันต้องพอใจ"

"ครับ" หานหลงตอบ แล้วถามว่า "คนอื่น ๆ จะจัดการกับมันยังไงดีครับพี่ใหญ่"

"ใครแตะต้องคนของฉัน ฆ่าพวกมันทั้งครอบครัว" เยี่ยชิวพูดด้วยเจตนาฆ่า

หานหลงพยักหน้า "เข้าใจแล้ว ไม่ต้องกังวล พี่ใหญ่ ผมจะทำให้พี่พอใจอย่างแน่นอน"

"อืม"

เยี่ยชิวเอ่ยเสียงอืมตอบรับ และขับรถออกไปใน Maybach ที่หานหลงขับมา

ยี่สิบนาทีต่อมา

เยี่ยชิวกลับไปที่โรงพยาบาล และรีบไปที่ห้องทำงานของผู้อำนวยการบริหาร

เมื่อเข้าไปในประตู เขาไม่เห็นใครอยู่ในออฟฟิศ และไม่เห็นไป๋ปิงเช่นกัน

ทันใดนั้น หมอคนหนึ่งเดินผ่านทางเดินมา เยี่ยชิวหยุดหมอคนนั้นไว้ แล้วถามว่า "คุณรู้ไหมว่าไป๋ปิงอยู่ที่ไหน?"

"รองคณบดีไป๋ไปแผนกสูติศาสตร์และนรีเวชวิทยา ดูเหมือนว่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้นที่นั่น" หมอคนนั้นตอบ

"ขอบคุณ"

เยี่ยชิวพูด แล้วเดินอย่างรวดเร็วไปที่แผนกสูติศาสตร์และนรีเวชวิทยา

จากระยะไกล เขาเห็นโต๊ะพยาบาลในแผนกสูติกรรมเต็มไปด้วยผู้คน และการทะเลาะวิวาทยังคงดำเนินต่อไปและรุนแรงยิ่งขึ้น

ชายหนุ่มชี้ไปที่ไป๋ปิง แล้วพูดว่า "คุณเป็นรองคณบดีของโรงพยาบาลนี้ใช่ไหม บอกฉันหน่อยว่าจะแก้ไขปัญหานี้ยังไง?"

"ภรรยาของผมยังสบายดีตอนที่เธอเข้ามา หมอของคุณฉีดยาให้ภรรยาผมและขอเงินแปดร้อยหยวน ตอนนี้เขาบอกฉันว่าลูกของผมตายแล้ว และภรรยาของผมก็กำลังจะตาย"

"คุณกำลังรักษาโรคและช่วยชีวิตผู้คน หรือคุณกำลังหาเงินและฆ่าผู้คน?"

"ผมจะบอกให้นะ ถ้าภรรยามีอะไรผิดปกติ ผมจะไปฟ้องร้องพวกคุณที่สำนักงานสาธารณสุข!"

"ให้ทุกคนเข้าคุก!"

"คุณคะ อย่าเพิ่งกังวลใจไป ตอนนี้อาการของภรรยาคุณแย่มาก หากไม่มีการผ่าตัดเอาทารกในครรภ์ออก เธออาจจะเสียชีวิตจริง ๆ"

แม้ว่าไป๋ปิงจะสวมเสื้อคลุมสีขาว แต่เธอก็ยังคงไม่สามารถซ่อนรูปร่างอันภาคภูมิใจของเธอได้ กระดุมเสื้อผ้าของเธอแทบจะแตกซึ่งน่าทึ่งมาก

ถัดจากไป๋ปิง มีชายชราสวมแว่นตาขอบทองยืนอยู่ เขาอายุเกินหกสิบปี และสวมเสื้อคลุมสีขาวด้วย

เยี่ยชิวรู้จักชายชราคนนี้ เขาชื่อหลี่เจียฟู่ เขาเป็นผู้อำนวยการฝ่ายสูติศาสตร์และเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านสูติศาสตร์และนรีเวชวิทยาที่มีชื่อเสียงในเจียงโจว

"เราได้บอกคุณเกี่ยวกับอาการของภรรยาคุณแล้ว ถึงเวลาเร่งด่วนแบบนี้ คุณควรลงนามในหนังสือแจ้งการผ่าตัดโดยเร็วที่สุด!" หลี่เจียฟู่แนะนำ

"ไม่เซ็น!" ชายหนุ่มตะโกนเสียงดัง "อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ ค่าดำเนินการผ่าตัดตั้งหลายหมื่น พวกคุณคิดว่าผมโง่รึไง"

หลี่เจียฟู่ดุชายหนุ่มด้วยใบหน้าเคร่งเครียด "ทำไมคุณถึงไร้เหตุผลขนาดนี้? ผมแจ้งให้คุณทราบแล้วอย่างชัดเจนแล้ว ว่าอาการของภรรยาคุณร้ายแรงมาก และเธอต้องเข้ารับการผ่าตัดทันที ไม่เช่นนั้นเธอจะตายจริง ๆ"

"ผมไม่เชื่อเรื่องไร้สาระของคุณหรอก ตอนที่ผมพาเธอเข้ามาเมื่อวาน ภรรยาของผมปวดท้องมาก คุณบอกว่าฉีดยาจะทำให้เธอหายดี แต่เกิดอะไรขึ้น?"

หลี่เจียฟู่สำลัก และพูดไม่ออก

เรื่องเป็นอย่างนี้นี่เอง