ตอนที่ 2022
บทที่ 2024 วัยที่ต้องแต่งงาน
October 21, 2026
เมื่อเห็นการกระทำของหยุนซี หยุนซานก็ไม่สามารถระงับความโกรธของเขาได้และพูดด้วยเสียงที่หนักแน่นว่า “ซีเอ๋อร์ ลูกกำลังคุกคามพ่อใช่หรือไม่?”
หยุนซีตอบว่า “หนูต้องการแก้แค้นให้ฉังเซิง หนูขอการสนับสนุนจากพ่อ”
“ลูกรู้หรือไม่ว่า ลูกกำลังทำอะไรอยู่?” หยุนซานพูดอย่างเย็นชา “แก้แค้นให้เยี่ยฉังเซิง? ฮึ่ม เขาสมควรได้รับมันหรือไม่?”
“นอกจากนี้ ด้วยระดับการฝึกฝนของลูก การแก้แค้นให้เขาเท่ากับการแสวงหาความตาย”
หยุนซีกล่าวว่า “หากหนูสามารถไปที่ยมโลกกับเยี่ยหลางได้ หนูก็จะตายโดยไม่เสียใจ”
“ลูก” หยุนซานโกรธมาก รู้สึกจริงๆ ว่า ไม่สามารถเลี้ยงดูลูกสาวได้
จิ่วเจี้ยนเซียนก้าวไปข้างหน้าเพื่อแนะนำ “นักบุญ ฉันรู้ว่าคุณและเยี่ยฉังเซิงมีความรู้สึกลึกซึ้งต่อกัน แต่คุณไม่สามารถโง่เขลาได้”
“ถ้าคุณต้องการล้างแค้นให้เยี่ยฉังเซิงจริงๆ คุณควรอยู่ในนิกายและทำงานหนักเพื่อปรับปรุงการฝึกฝนของคุณ เมื่อนั้นคุณจึงจะมีโอกาสล้างแค้นให้เขาในอนาคต”
“หากคุณกระทำโดยหุนหันพลันแล่น ไม่เพียงแต่จะไม่สามารถล้างแค้นให้เยี่ยฉังเซิงได้เท่านั้น แต่คุณยังจะทำให้ตัวเองตกอยู่ในอันตรายอีกด้วย”
“ผู้นำนิกายกำลังหยุดคุณไว้ เพื่อประโยชน์ของคุณเอง”
หยุนซีตอบว่า “ฉันไม่สนใจ ฉันต้องการล้างแค้นให้ฉังเซิงตอนนี้”
จิ่วเจี้ยนเซียนกล่าวต่อ “นักบุญ เฉินเสวียนตายแล้ว คุณจะแก้แค้นใคร?”
หยุนซีตอบว่า “เฉินเสวียนมาจากพื้นที่เทพไท่ชู และการกระทำของเขาต้องได้รับคำสั่งจากปรมาจารย์พื้นที่เทพไท่ชู เนื่องจากเขาตายแล้ว ฉันจะถือว่าพื้นที่เทพไท่ชูรับผิดชอบ และจากนี้ไป ฉันจะไม่สงบสุขกับพวกเขา”
“ไร้สาระ!” หยุนซานอดไม่ได้ที่จะตะโกนด้วยความโกรธ “ลูกคิดว่าพื้นที่เทพไท่ชูเป็นสิ่งที่ลูกสามารถจัดการได้หรือ?”
“ในฐานะปรมาจารย์นิกายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในตงฮวง พ่อไม่กล้าที่จะยุ่งเกี่ยวกับพื้นที่เทพไท่ชูอย่างไม่ใส่ใจ การที่ลูกอยากสร้างปัญหาให้พวกเขา เป็นเพียงการประเมินความสามารถของลูกเองสูงเกินไป”
“ยิ่งกว่านั้น ลูกควรจะชัดเจนเกี่ยวกับสถานการณ์ปัจจุบันในตงฮวง”
“ลูกไม่เพียงแต่เป็นลูกสาวของพ่อเท่านั้น แต่ยังเป็นนักบุญแห่งนิกายดาบชิงอวิ๋นด้วย ทุกคำพูดและการกระทำของลูก เป็นตัวแทนของนิกายดาบชิงอวิ๋น หากลูกกระทำการโดยประมาท จะประกาศให้โลกรู้ว่า นิกายดาบชิงอวิ๋นของเรากำลังแสวงหาสงครามกับพันธมิตรทั้งห้า”
“ความหุนหันพลันแล่นของลูก จะนำมาซึ่งหายนะแก่นิกายดาบชิงอวิ๋น และความอัปยศอดสูทั้งหมดที่พ่อต้องทนทุกข์ทรมานตลอดหลายปีที่ผ่านมาจะสูญเปล่า”
“ลูกเต็มใจที่จะละเลยชะตากรรมของนิกายดาบชิงอวิ๋นเพื่อเยี่ยฉังเซิงจริงๆ เหรอ?”
หยุนซียังคงนิ่งเฉยและพูดว่า “พ่อ โปรดวางใจ หนูจะไม่พาดพิงนิกายดาบชิงอวิ๋นเด็ดขาด”
“ถ้าพ่อกังวล หนูก็จะออกจากนิกายดาบชิงอวิ๋น และไม่เกี่ยวข้องใดๆ กับนิกายดาบชิงอวิ๋นอีก แน่นอนว่า พ่อยังพูดได้ว่า พ่อขับไล่หนูออกจากนิกายดาบชิงอวิ๋นด้วย”
“ยิ่งไปกว่านี้ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป หนูจะตัดความสัมพันธ์พ่อลูกของเรา..….”
“ลูกพูดอะไรนะ?” หยุนซานโกรธจัด ก้าวไปข้างหน้าเพื่อเผชิญหน้ากับหยุนซี ดวงตาของเขาโปนออกมาเหมือนกระดิ่งทองแดงขณะที่เขาตะโกน “ลูกต้องการตัดสัมพันธ์กับพ่อ เพื่อเยี่ยฉังเซิงเหรอ?”
หยุนซีกล่าวว่า “ฉังเซิงเป็นสามีของหนู หนูต้องแก้แค้นให้เขา หนูไม่สนใจความชอบธรรมหรือชีวิตและความตายอีกต่อไป”
“ลูก……ลูกจะทำให้พ่อคลั่งจริงๆ พ่ออาจจะตีลูกจนตายได้!” หยุนซานโกรธจัดจนเขาต้องยกมือขึ้นทันที
หยุนซีหลับตาลง ราวกับว่าเธอเตรียมที่จะเผชิญกับความตาย
เมื่อเห็นเธอเป็นแบบนี้ หยุนซานก็ไม่สามารถตีได้ เพราะยังไงเธอก็เป็นลูกสาวคนเดียวของเขา
“ผู้นำ โปรดสงบสติอารมณ์”
จิ่วเจี้ยนเซียนก้าวไปข้างหน้า เคลื่อนตัวไปข้างๆ หยุนซี เร่งเร้า “นักบุญ คุณไม่สามารถประมาทได้ เรื่องนี้.…..”
“ฉันตัดสินใจเรื่องนี้แล้ว” ก่อนที่จิ่วเจี้ยนเซียนจะพูดจบ หยุนซีเงยหน้าขึ้นมองหยุนซานแล้วพูดว่า “ถ้าคุณยังห้ามฉัน ฉันจะตายต่อหน้าคุณ”
“ลูกกล้าเหรอ” หยุนซานเริ่มพูด แต่เมื่อเขามองดู เขาก็เห็นเลือดไหลออกมาที่คอที่เหมือนหงส์ของหยุนซี และเลือดก็เริ่มไหลออกมา
ดวงตาของหยุนซานแสดงให้เห็นถึงความตึงเครียดชั่วขณะ แต่ก็หายไปอย่างรวดเร็ว
จิ่วเจี้ยนเซียนเร่งเร้า “นักบุญ อย่าหุนหันพลันแล่น มีทางต่อรองเสมอ”
“มีอะไรให้ต่อรองอีก” หยุนซานเงยหน้าขึ้นมองหยุนซี แล้วพูดด้วยเสียงทุ้มลึก “ไม่ว่าจะเป็นพ่อของลูก หรือผู้นำนิกายดาบชิงอวิ๋น พ่อจะไม่อนุญาตให้ลูกทำอะไรโดยประมาท”