ตอนที่ 2033
บทที่ 2034 พลังดาบห้าธาตุ
October 21, 2026
เมื่อได้ยินเสียงดังกล่าว ศิษย์นับหมื่นคนจากนิกายดาบชิงอวิ๋น ก็หันมามองเยี่ยชิว
“สวัสดีทุกคน!”
เยี่ยชิวยิ้มและโบกมือทักทายศิษย์ด้วยรอยยิ้มอันมีเสน่ห์บนใบหน้า
เมื่อเห็นฉากนี้ อมตะชางเหม่ยก็เต็มไปด้วยความโกรธ คิดว่า “เจ้าหนูคนนี้ ชอบความวุ่นวายจริงๆ”
ชายชรานั่งขัดสมาธิกลางอากาศแสดงสีหน้าหงุดหงิดและตะโกนใส่เยี่ยชิว “คุณเป็นใคร แล้วทำไมคุณถึงมาที่นี่เพื่อก่อเรื่อง?”
เยี่ยชิวประกบมือแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “พี่ชาย คุณเข้าใจผิดแล้ว ฉันไม่ได้ก่อเรื่อง”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ศิษย์ของนิกายดาบชิงอวิ๋น ก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ
เด็กคนนี้เรียกผู้อาวุโสสิบว่า “พี่ชาย” จริงๆ แล้ว เขาไม่กลัวการลงโทษสำหรับการไม่เคารพเช่นนี้หรือ
“ฮึ่ม!”
ชายชราส่งเสียงฮึดฮัดอย่างหนักและพูดว่า “ถ้าคุณกล้าก่อเรื่องอีก ฉันจะไม่ปล่อยคุณไปง่ายๆ หรอก รีบไปซะ!”
เยี่ยชิวตอบว่า “พี่ชาย คุณเข้าใจฉันผิดจริงๆ ฉันไม่ได้ก่อเรื่อง ฉันแค่ต้องการรู้จักทุกคน”
เยี่ยชิวมองดูลูกศิษย์ของนิกายดาบชิงอวิ๋น โดยวางมือไว้ข้างหลังแล้วพูดเสียงดัง “ทุกคน ฉันชื่อเยี่ยฉังเซิง ฉันสงสัยว่าพวกคุณเคยได้ยินชื่อฉันไหม?”
“ถ้าคุณยังไม่รู้จักก็ไม่เป็นไร ขอแนะนำตัวก่อน ฉันเป็นคนของหยุนซี”
“พวกคุณทุกคนต้องรู้จักหยุนซีอยู่แล้วใช่ไหม?”
ทันทีที่เขาพูดแบบนี้ ท่าทางของทุกคนก็เปลี่ยนไป และพวกเขามองไปที่เยี่ยชิวราวกับว่าเขาเป็นคนโง่
จากนั้นก็มีเสียงด่าทอดังขึ้น
“คนสมองตายคนนี้มาจากไหน?”
“นักบุญหญิงคนนี้น่าทึ่ง และไม่มีใครเทียบได้ เธอจะไปชอบสุนัขอย่างคุณได้ยังไง?”
“คางคกที่พยายามกินเนื้อหงส์! เขาควรมองกระจกดูว่าเขาเป็นใครกันแน่!”
“ไปเสียเถอะ.…..”
เยี่ยชิวพูดไม่ออกและอธิบายว่า “ฉันเป็นคนของหยุนซีจริงๆ ถ้าพวกคุณไม่เชื่อ ก็ไปถามพ่อตาฉันได้”
“พ่อตาฉันชื่อหยุนซาน”
“ฉันไม่คิดว่า ฉันต้องแนะนำเขาต่อใช่ไหม?”
ทันทีที่เยี่ยชิวพูดจบ ศิษย์ของนิกายดาบชิงอวิ๋นซึ่งนั่งอยู่บนพื้นก็ลุกขึ้นด้วยความโกรธ ชี้ไปที่เยี่ยชิวและด่าทอ
“อวดดี เรียกชื่อผู้นำนิกายของเราอย่างนั้น คุณอยากตายหรือไง?”
“ฉันคิดว่าเด็กคนนี้เสียสติไปแล้ว ทำไมต้องไปยุ่งกับเขาด้วย?”
“รีบออกไปจากที่นี่ ไม่งั้นจะฉีกคุณเป็นชิ้นๆ!”
“……”
“เฮ้อ ทำไมไม่มีใครเชื่อความจริงเลย ไม่ว่าฉันจะไปที่ไหนก็ตาม”
เยี่ยชิวถอนหายใจ หันไปหาวัวต้าลี่แล้วถามว่า “พวกเขาดูหมิ่นฉัน คุณคิดว่าควรทำอย่างไรดี?”
“ฆ่าพวกเขา” วัวต้าลี่ตอบ
เยี่ยชิวเป็นคนที่วัวต้าลี่เคารพมากที่สุด และในใจของเขา เขาไม่สามารถทนให้ใครดูหมิ่นเยี่ยชิวได้
เยี่ยชิวส่ายหัวแล้วพูดว่า “การฆ่าพวกเขาไม่จำเป็น ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาเป็นศิษย์ของนิกายดาบชิงอวิ๋น ถ้าฉันฆ่าพวกเขา ฉันจะอธิบายเรื่องนี้กับซีเอ๋อร์และพ่อตาของฉันยังไง?”
วัวต้าลี่พูดว่า “งั้นก็ตีพวกเขาให้หนักๆ หน่อยสิ”
“พวกเขาไม่สามารถรับมือกับความแข็งแกร่งของคุณได้” เยี่ยชิวสั่ง “ต้าลี่ ปล่อยออร่าของคุณออกมาเล็กน้อยเพื่อทำให้พวกมันกลัว”
“ไม่ได้!” อมตะชางเหม่ยรีบตะโกนพยายามหยุดเขา แต่ก็สายเกินไปแล้ว ร่องรอยของออร่าปีศาจแพร่กระจายออกจากวัวต้าลี่
ในทันใดนั้น ท่าทางของศิษย์นิกายดาบชิงอวิ๋นหลายหมื่นคนก็เปลี่ยนไปอย่างมาก และพวกเขาก็ตระหนักถึงตัวตนที่แท้จริงของวัวต้าลี่
“รัศมีปีศาจแข็งแกร่งมาก เขาเป็นคนจากเผ่าปีศาจ!”
“ใครก็ตามจากเผ่าปีศาจ จะต้องถูกฆ่าทันทีที่พบเห็น มาฆ่าเขากันเถอะ!”
“บุก……”
วัวต้าลี่สั่นร่างกาย และแรงกดดันปีศาจที่น่ากลัวยิ่งกว่าก็เข้าครอบงำพวกเขา
“ตุบ...…ตุบ...…”
ทันใดนั้น ศิษย์นิกายดาบชิงอวิ๋นหลายหมื่นคนคุกเข่าลงบนพื้น
วัวต้าลี่เป็นนักบุญปีศาจ แม้ว่าเขาจะปลดปล่อยแรงกดดันเพียงหนึ่งในหมื่น แต่คนเหล่านี้ก็ไม่สามารถทนได้