ตอนที่ 2056
บทที่ 2057 หมัดเดียวฆ่าสอง
October 21, 2026
ผู้อาวุโสตระกูลเฉินเป็นผู้แข็งแกร่งในระดับนักบุญใหญ่ เขามีประสาทสัมผัสที่เฉียบคมมาก แม้ว่าคาถาล่องหนของเยี่ยชิวจะมหัศจรรย์มากเพียงใด แต่ผู้อาวุโสตระกูลเฉินก็ยังสามารถมองเห็นที่ซ่อนของเยี่ยชิวได้ในพริบตา
เมื่อเหล่าผู้อาวุโสและเฉินฝานสังเกตเห็นทิศทางสายตาของผู้อาวุโสตระกูลเฉิน พวกเขาก็หันมองไปทางเดียวกัน และพบเห็นเยี่ยชิวเช่นกัน
ทันใดนั้น ความโกรธแค้นก็ปะทุขึ้นในสายตาของเฉินฝาน
เมื่อศัตรูมาพบกัน ความแค้นยิ่งทวีคูณ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเยี่ยชิวเป็นผู้สังหารบุตรชายของเขา
เฉินฝานกำหมัดแน่น พยายามระงับความโกรธของตนเองไว้ รอคำสั่งจากผู้อาวุโสตระกูลเฉิน
ผู้อาวุโสตระกูลเฉินกล่าวว่า “หยุนซี ในยามวิกฤตเช่นนี้ แต่จ้าวนิกายกลับยังไม่ปรากฏตัว เขาหมายความว่าอย่างไรกันแน่?”
“หากพวกคุณไม่ได้ไปพัวพันกับพวกปีศาจ นิกายทั้งห้าก็คงไม่ร่วมมือกันโจมตีนิกายดาบชิงอวิ๋น”
“พวกคุณได้นำพาภัยร้ายมาสู่นิกายดาบชิงอวิ๋น พวกคุณคือคนบาปของนิกาย!”
“ในฐานะผู้อาวุโสใหญ่ของนิกายดาบชิงอวิ๋น ฉันจะไม่ปล่อยพวกคุณไปแน่!”
“ใครก็ได้ จงจับตัวหยุนซีไว้!”
“ส่วนไป๋ฮวาเซียนจื้อและสาวใช้ของเธอ…”
“พ่อ อย่าฆ่าพวกนางเลย” เฉินฝานกล่าวด้วยความโกรธแค้น “นางฟ้าไป๋ฮวาช่างงดงามนัก การฆ่าเธอคงเสียดายเปล่า ปล่อยเธอกับสาวใช้มาเป็นนางบำเรอของผม บางทีพวกนางอาจให้กำเนิดบุตรชายหรือบุตรสาวแก่ผมในภายหน้า”
“ฉันได้ยินมาว่าพวกนางเป็นผู้หญิงของเยี่ยฉังเซิง เยี่ยฉังเซิงสังหารบุตรชายของฉัน ดังนั้นฉันจะยึดครองผู้หญิงของเขาเสีย”
ผู้อาวุโสตระกูลเฉินหัวเราะเสียงดัง “ดี ฉันตกลงตามที่นายต้องการ!”
“ลงมือได้!”
ทันทีที่ได้รับคำสั่ง เฉินฝานก็เป็นคนแรกที่ลงมือ เข้าโจมตีราวกับสายฟ้าฟาด รวดเร็วและดุดัน พุ่งตรงไปยังจุดที่เยี่ยชิวซ่อนตัวอยู่
“ปัง!”
เฉินฝานชกออกไปหนึ่งหมัด พลังมหาศาลจนทำให้เยี่ยชิวกระเด็นออกจากที่ซ่อนกลางอากาศ
“พรวด!”
เยี่ยชิวถูกซัดจนปลิวไปและสำลักเลือดออกมาทางปาก
“เยี่ยฉังเซิง นายคิดว่าแค่คาถาล่องหนเล็กๆน้อยๆของนาย จะหลอกฉันได้หรือ?”
“นายฆ่าบุตรชายฉัน แล้วยังกล้ามาปรากฏตัวต่อหน้าอีก ช่างโง่เขลานัก!”
เฉินฝานพูดพร้อมกับก้าวขึ้นไปบนท้องฟ้าและกระทืบลงมาในทันที
ทันใดนั้น ท้องฟ้าก็สั่นสะเทือน
เฉินฝานเป็นผู้แข็งแกร่งในระดับปราชญ์ พอรวมกับความโกรธทำให้พลังที่เขาปล่อยออกมาน่ากลัวเป็นอย่างยิ่ง
เมื่อเท้าขวาของเขากระทืบลงมา ขนาดของเท้าขยายใหญ่ขึ้นหลายจั้ง จากนั้นก็กระทืบลงมาอย่างรุนแรง
เยี่ยชิวหลบไปได้อย่างรวดเร็ว
“ตูม!”
เฉินฝานกระทืบเท้าลงพื้นเกิดเสียงดังสนั่น แรงสั่นสะเทือนทำให้หยุนซีและพวกที่อยู่รอบๆ รู้สึกเจ็บแก้วหูทันที
ในชั่วพริบตา พื้นหินที่แข็งแกร่งแตกออกเป็นชิ้นๆ ปลิวกระจายไปทั่วและพื้นดินปรากฏรอยร้าวขนาดใหญ่ที่ทอดยาวออกไปกว่าร้อยจั้ง
สภาพโดยรอบเต็มไปด้วยความเสียหาย
“เยี่ยฉังเซิง วันนี้ฉันจะต้องฆ่านายให้ได้!”
เฉินฝานพูดพร้อมกับฟาดฝ่ามือออกไป
ในชั่วพริบตา ฝ่ามือของเขาแผ่ขยายออกจนดูคล้ายกับก้อนเมฆสายฟ้า ส่งเสียงก้องกังวานพุ่งตรงไปหาเยี่ยชิว
“วูบ!”
เยี่ยชิวเปลี่ยนทิศทางอีกครั้ง หลบหลีกการโจมตีอย่างรวดเร็ว
แต่พลังของเฉินฝานช่างแข็งแกร่งยิ่งนัก แม้ฝ่ามือใหญ่ของเขาจะฟาดลงบนอากาศ แต่อากาศที่ถูกพัดกระแทกรุนแรงราวกับคลื่นทะเลบ้าคลั่งกวาดไปทั่ว
แม้เยี่ยชิวจะหลบฝ่ามือของเฉินฝานได้ แต่เขาไม่สามารถหลบกระแสลมที่รุนแรงนั้นได้
เยี่ยชิวถูกกระแสลมพัดปลิวไปจนกระเด็นออกไป และสำลักเลือดออกมาอีกครั้ง
สามารถจินตนาการได้ว่า หากฝ่ามือของเฉินฝานฟาดลงบนตัวของเยี่ยชิวโดยตรง เขาคงต้องบาดเจ็บสาหัสเป็นแน่
หยุนซีรีบเอ่ยปากขอร้อง “ผู้อาวุโสใหญ่ โปรดเมตตาปล่อยเยี่ยชิวไปเถอะ ขอให้ท่านเฉินหยุดมือเถิด…”
“หยุดมืองั้นหรือ?” ผู้อาวุโสตระกูลเฉินแค่นเสียงเย็นชา “ตอนที่อยู่ในสุสานมังกร ฉันเคยขอให้เยี่ยฉังเซิงหยุดมือและปล่อยชีวิตให้เทียนหมิง แต่เจ้าหนูนั่นกลับไม่ฟังคำใด ฆ่าเทียนหมิงต่อหน้าฉันอย่างไร้ปรานี”
“ความแค้นนี้ หากไม่ชำระ ฉันก็ไม่อาจอยู่ร่วมฟ้าเดียวกันกับมันได้”
“วันนี้ ไม่มีใครสามารถช่วยเยี่ยฉังเซิงได้ทั้งนั้น!”